Blogs

Het is herfstvakantie, maar niet voor ons koor. Normaal liften we mee met de schoolvakanties, maar nu even niet. Er is nog veel te doen willen we ons goed presenteren tijdens ons jubileumconcert 1 april 2023. Er is een goeie opkomst, dat is wel fijn om met zoveel mogelijk stemmen te repeteren.

Jorn trapt af met de fysieke warming up. Eerst alle spieren in het lichaam zijn werk laten doen, vervolgens een oefening met de stembanden.
Dan volgt het echte werk, te beginnen met Perfect. Het is een prachtig nummer en de alten zijn maar wat blij dat zij hier de lead hebben. #Jaloers denk ik dan, maar het is ze van harte gegund en ze doen het heel goed.

Aan alle nummers is te merken of we er een klik mee hebben of niet. Is er een klik dan zit een nummer er relatief snel in. Dan is het een kwestie van de puntjes op de i. Ook zijn er nummers in ons repertoire die blijvend aandacht vragen. De afwisseling is leuk!

Na de pauze gaan we verder met kerstliedjes want we hebben zowaar 3 kerstoptredens in het verschiet, 9 december op de kerstmarkt van de Stadsboerderij Beeklust, 12 december in het Theaterhotel voor de Katholieke Vrouwenvereniging Almelo en 17 december het jaarlijkse Kerstkorenfestival in de stad. Al met al een mooi programma.

We eindigen met het onlangs toegevoegde nummer Wind of Change. In het nummer zit een instrumentaal stukje dat meegefloten wordt. Een paar koorleden doen dat feilloos, zo knap! Het zijn in ieder geval MariAnne en Grietje die heel overtuigend zijn, maar er zijn er vast meer. Deze blogschrijfster staat altijd vol bewondering te luisteren als er gefloten moet worden. Ik kan dat niet, ik verplaats alleen lucht.

De tekst van The wind of change is aangepast, het spitst zich toe op de oorlog tussen Rusland en Oekraïne. Een zin uit dit nummer:
‘The wind of change blows straight into the face of time
Like a stormwind that will ring the freedom bell
For peace of mind’
Was het maar zover!

Daar zijn we weer, na een optreden dat ondanks kleine groep redelijk goed ging zondag jl.
Deze week kregen we het repertoire voor kerst en jubileum, zowel van Jorn als Irma in de mail.
Jorn gaf aan wat hij verwacht voor donderdagavond. Drie nummers kerst en “Perfect” luisteren.
Perfect stond snel op drop-box, dus nu is het aan ons…

Na los kloppen, wrijven en draaien (volgens Jorn op verzoek van Tini), zingen we lopend door elkaar en proberen toon vast te houden, al is het alleen maar lalalala…
Dan krijgen we een soort test. Jorn luistert, per groep, hoe ons bereik is, zowel in hoge als lage stemmen. Eerst riedeltje naar boven, dan naar beneden. Hij noteert, dit i.v.m. het arrangeren voor hem.
Daarna beginnen we met het nieuwe “Perfect” van Ed Sheeran. De 2e Alten zingen de lead, dit is zo’n heerlijk nummer.
De rest oeh’t en aah’t mee, toch klinkt het niet slecht voor nu.
Marga vindt het zo’n mooi nummer en zegt:”Ben bijna jaloers!” Maar ja, zo is het af en toe…

Na de pauze beginnen we met kerstliedjes. “I’m dreaming of a white Christmas” vinden we traag.
Dus een voorstel: 1e keer langzaam, 2e keer lekker up-tempo, dat bevalt prima voor de meesten.
Renate gaat helemaal los en zwingt het lied door. Sommige kerstliedjes zitten er redelijk in o.a. “Merry Christmas Everyone”, lekker pittig en dat ligt ons goed. Voor volgende week, geeft Jorn vast “huiswerk”, maar moet zelf ook aan de bak, want “Perfect” moet, om het voor ons perfect te maken, een toontje hoger. Als afsluiter nog éénmaal “Perfect”, dat al beter klinkt.
Lekker gewerkt vanavond aan een nieuw nummer en begin Kerstnummers. In de hal zit iemand te wachten die zei:”Klinkt goed ‘t laatste nummer.” Moest eens weten dat we er net aan begonnen waren vanavond.

Geen herfstvakantie voor ons, dus tot donderdag allemaal.

Vandaag is het zover, ons optreden bij het Natuurhus. Het is prachtig weer, druk toch wel, want het is groter dan gedacht. Overal lopen mensen te kijken en kopen. Het is een mooi terrein, sommigen zijn niet eerder geweest, zullen zeker terugkomen.
We zijn met 12 zangeressen, met hoedjes op en zullen ons best moeten doen. Inzingen doen we achter het gebouw en dat klinkt goed. Als de stage-piano is neergezet en Jorn erachter verdwijnt, zingen we eerst “Before I go”, daar horen de mezzo’s met Irma mee te zingen, want die is alleen, maar dat gaat niet vlekkeloos. Irma heeft een moeilijke taak in haar eentje.
De rest van het repertoire volgt en bij “Count on me” zet Jorn de mensen aan om mee te klappen.
Wie zien we dan in het publiek: Nienke met kids en vriend, ze is ons nog niet vergeten. Zo leuk, dat ze komt luisteren en kijken. Er blijven meer mensen staan luisteren, dat valt niet tegen.
Na ’t eerste optreden, gaat ieder zijn gangetje, het terrein verkennen en de stands afstruinen. Kijken niet kopen… Daarna op het terras wat drinken, in het zonnetje is heerlijk, in schaduw minder. Jorn wrijft een keer in z’n handen, ook koud…

Bij het tweede optreden doen we jassen aan, in de schaduw met een straf windje is het frisje. We hebben trouwens een fan!!
Ze staat tussen Jorn en koor(tje) en zingt bijna alles mee. Tijdens een buiten optreden maak je van alles mee, een kindje dat langs rent en over de snoeren struikelt. Mensen die mee fluiten met “Wind of change”, mensen die zingen of dansen op de muziek. Ons tweede optreden is zeker beter dan het eerste, maar we waren ook meer ontspannen.
Jorn’s vriendin en 9 weken “oude” pup Nala, waren bij het 2e optreden ook aanwezig om te luisteren.
En … onze fan vond ons fantastisch!! Duim omhoog! Het is fijn haar zo te zien genieten!
Al waren we met weinig, het was toch een fijne middag. Op naar kerstrepertoire en naar…01-04-2023.

Tot Donderdag …

Vorige week koud en kil, vandaag mooi, dus verschillende zangeressen zijn met vakantie of gaan
nog een weekendje weg. Maar langzaam wordt de groep toch groter en dat moet ook wel, want voor het optreden van a.s. Zondag is het nog karig.

Na het inzingen, beginnen we met de nieuwe tekst van “Wind of Change”.
“I follow the Moskva and down to Gorky Park”, wordt vervangen door “Now listen to my heart, it says Ukraïnia”, wat beter klinkt in deze tijd. Het lied op zich is trouwens prachtig! Alleen het refrein is hoog voor de mezzo’s, die hebben een trap nodig om erbij te kunnen. Maar het lukt, dat is fijn, want ze zijn met 3 tijdens optreden. De sopranen zijn alleen door Irma vertegenwoordigd, maar ze doet het goed. Alleen in “Before I go” en “Just give me a reason”, krijgt ze een beetje ondersteuning van mezzo’s.

In de pauze trakteert Irma, want ze is jarig geweest en wij genieten dan van de heerlijke chocola.
Jorn speelt direkt “Lang zal ze leven” als we weer terug zijn en Irma kiest “Fix You”, ook in ons
repertoire voor Zondag, dus generale. Dit gaat goed, die zit er wel in.

Carolien vraagt of we een strohoed mee willen nemen, omdat het Oogst Festival is bij het “Natuurhus”.
Donkere broek en omdat het buiten is, zonodig een jas. Zelf heeft ze een paar hoeden en Tini ook.
Om 14.00 uur aanwezig, half 3 en half 5 zingen we.

Na het repertoire doorgenomen te hebben, is Jorn over het ene tevreden, aan andere liedjes moet nog gesleuteld worden, maar Zondag doen we ons best en het is fijn weer te mogen en kunnen optreden.
We hebben nog wel wat tijd tot April, maar Kerst (met Kerstrepertoire) komt ertussen en vakanties zijn er ook nogal wat. Maar net zoals alle andere jaren en optredens, komt dit vast ook wel goed.

Het is duidelijk herfst aan het worden, de bladeren aan de bomen verkleuren en de buitentemperatuur daalt. De handschoenen zijn weer voor de dag gehaald bij verschillende koorleden die op de fiets naar De Driehoek komen.
En zie, ook Jorn is weer van de partij. Hij heeft een heerlijke vakantie in Italië gehad.

Om onze stembanden op te warmen heeft hij een paar oefeningen voorbereid. We gaan met toonladders bezig, niet zingen, neuriën of zo, nee hoor, de zgn. liptril. Als je daar moeite mee hebt, mag je een trompet nabootsen. Of je drukt de wangen in met je vingers zodat je mond wat getuit wordt en de oefening van de liptril gemakkelijker gaat.

Hierna gaat Jorn verder met Just give me a reason, want daar zijn we de afgelopen weken met Judith bezig geweest. Hij heeft hier hoog gespannen verwachtingen van, maar o jee, dat valt toch nog tegen. We trappen toch weer in dezelfde valkuilen. De lastige stukken worden apart doorgenomen, soms op verzoek van individuele koorleden, en nu maar hopen dat het blijft hangen. Daarna gaat het verder met Fix you, en het is heel bijzonder, maar dit klinkt zoveel beter. Het is duidelijk dat het ene nummer ons beter ligt dan het andere.

We oefenen gestaag door voor het optreden van 9 oktober bij het Naturhus in Almelo. Dat betekent maar een kwartiertje pauze en weer door. In dat kwartiertje komt de muziekcommissie bij elkaar om alvast de kerstnummers uit te zoeken voor onze optredens in december.

Na de pauze wordt de suggestie wordt om zondag 9 oktober ook The wind of change te zingen. Dit is een nummer ingebracht door Judith, maar iedereen vindt het prachtig en het ligt ons goed.
Alleen, er zit een ‘maar’ aan voor het zingen van de originele tekst. Het nummer is eind tachtiger jaren uitgebracht door de Scorpions en had betrekking op het einde van de Koude Oorlog. Rusland beloofde meer transparantie, openheid en vrijheid van meningsuiting waardoor er ook hervormingen konden plaatshebben. De termen glasnost (openheid) en perestrojka (hervormingen) werden begrippen die de hele wereld over gingen.
Tot zover een stukje geschiedenis in een notendop.

Terug naar de tekst van The wind of change. Gezien de oorlog tussen Rusland en Oekraïne, voelt de tekst inhoudelijk nogal ongemakkelijk. Dan brengt Thea naar voren dat er er ook een andere versie is, aangepast op de situatie van Oekraïne. Tini gaat hier achteraan en als die tekst er is, kan het nummer toegevoegd worden aan de setlijst voor 9 oktober.

We hebben alle nummers voor ons optreden doorgezongen en dan gaan we, iets later dan normaal, naar huis.

Fijn weekend.