Blogs

Een zonnige dag vol gezelligheid, sportiviteit en hilarische momenten
Hoewel zingen natuurlijk onze grootste gezamenlijke passie is en we elkaar wekelijks ontmoeten tijdens de repetities en daarnaast bij optredens, draait ons koor om méér dan muziek alleen. De gezelligheid onderling en samen leuke dingen ondernemen horen daar absoluut bij. En precies dat stond op de agenda voor zaterdag 9 mei. Ons Uitjes-Team, Greet, Karen, Nel, Henriët en Carolien, hadden een mooi dagje voor ons voorbereid.

De dag begon bij Wijkcentrum Windmolenbroek, waar iedereen zich in de ochtend verzamelde. Stipt om 10.00 uur vertrok de groep, met de organisatie voorop. Waar we naartoe gingen? Dat bleef nog even geheim.
Het weer werkte in ieder geval mee. De zon scheen volop en de temperatuur liep gedurende de dag heerlijk op richting de twintig graden. Ideaal fietsweer dus!

Rond 11.00 uur arriveerden we bij een camping in Notter, waar allerlei activiteiten kunnen worden georganiseerd. Toevallig, of misschien toch niet helemaal toeval,  stond Greet daar zelf op de camping.
Op het terras stonden de tafels en stoelen al klaar en de eigenaar had gezorgd voor koffie en thee. Tijdens deze eerste pauze hoorden we wat de activiteit van de dag zou zijn: boerengolf!

Teams, klompen en heel veel plezier

Karen ging rond met een tas vol gekleurde briefjes waarin we grabbelden voor de teamindeling. Daarna liepen we met de eigenaar mee naar de golfspullen: golfstokken voorzien van klompen én kleurrijke golfballen. Gelukkig geen zware maat 46-klompen, maar handzame kinderklompjes in vrolijk geel en rood.

Na een duidelijke uitleg over de spelregels kon de wedstrijd beginnen. Het doel: het parcours afleggen in zo min mogelijk slagen. Maar zoals ons al was verteld en ook al snel bleek, zat de grootste uitdaging vooral in het bijhouden van de score. Strafpunten, extra slagen… er werd flink gerekend én gelachen.

Al vanaf de eerste holes werd duidelijk dat dit geen gewone golfwedstrijd zou worden. Er werden prachtige slagen gemaakt, maar minstens zo vaak belandde de bal ergens waar dat absoluut niet de bedoeling was. Dat waren dan de strafpunten.
De route voerde ons door weilanden, door bospaden en over hindernissen. De teams verspreidden zich mooi over het parcours, waardoor iedereen volop kon genieten van de omgeving maar ook van elkaars capriolen.
In een weiland was een gedeelte afgezet met schrikdraad voor paarden. Ook lag er een vijver in het midden.
Vera sloeg per ongeluk de bal richting een paard dat heel relaxed stond te grazen. De bal tikte de achterbenen van het dier aan, waarna het paard zich verschrikt omdraaide en er vliegensvlug vandoor ging. De schrik zat er goed in, zowel bij het paard als bij Vera, maar achteraf konden we er gelukkig hard om lachen.
Dan was er nog Wendy die haar eigen kracht niet kende, want tijdens een enthousiaste slag brak de stok pardoes in twee stukken.

Even een drankje tussendoor
Onderweg werden we bij rustpunt ‘klomp vier’ opnieuw verrast. Daar kwam ineens een busje aangereden met drankjes voor iedereen. Wat een service!
a

De grote uitdaging: de vijver
Het absolute hoogtepunt van de dag was zonder twijfel de enorme vijver vol kroos. De opdracht: probeer de bal naar de overkant te slaan. Ging de bal het water in? Dan moest je met een klein bootje, dat vast zat aan een touw, het water op om hem terug te halen. In de boot lag een lasso mocht de bal toch nog te ver van de boot afliggen!

Het team van Carolien bereikte deze hindernis als eerste. Natuurlijk gingen de dames deze uitdaging aan. En ja hoor… meerdere ballen verdwenen direct in het water.
Carolien aarzelde geen moment en stapte dapper in het schommelende bootje, nadat het team flink had moeten hozen zoveel water erin stond, en wist de ballen weer op te vissen. De groepen die daarna arriveerden, waren meteen gewaarschuwd. Velen kozen eieren voor hun geld en rekenden liever tien strafpunten extra, maar enkelen waagden toch een poging. Ook Tini belandde uiteindelijk in het bootje om op jacht te gaan naar een verdwaalde bal, opnieuw een hilarisch tafereel.

Afsluiten met een gezellige lunch
Na het laatste deel van de route door het bos kwamen we weer terug op het terras van de camping waar de lunch werd geserveerd. De broodjes smaakten goed na zo’n actieve ochtend.
Een aantal koorleden moest vanwege andere verplichtingen iets eerder vertrekken, waardoor zij helaas de prijsuitreiking misten. Het team van Anita ging uiteindelijk met de winst én een grote doos Celebrations naar huis. Het team van Marianne ontving de poedelprijs, dat was een doosje Mercietjes.

Vervolgens keerde iedereen vrolijk huiswaarts. Het was een dag vol gezelligheid, humor, sportiviteit en mooie herinneringen.

Dank aan het Uitjes-Team voor de fantastische organisatie. Zelfs het stralende weer leek door jullie geregeld.
Wat hebben we genoten en dat laten de foto’s wel duidelijk merken.

Na een periode van voorbereiding was het vandaag eindelijk zover: Vrienden van Almelo Live!

Om 13.45 uur werd het festival officieel geopend, en wat een sfeer, die zat er meteen al in. Het orkest van Almelo had het publiek al heerlijk opgewarmd en daarna was het de beurt aan onze voorzitter Tini om het evenement te openen.

In de prachtige Grote Kerk trapte koor What’s New het programma af. Wij mochten om 15.00 uur het podium betreden. Tot die tijd genoten we van de andere koren, wat een geweldige akoestiek heeft deze kerk!

Achter de schermen bereidden we ons voor in de consistoriekamer. Een extra spannend moment vandaag: onze digitale vuurdoop. Geen mappen mee, maar zingen vanaf tablets.

Met Emma Boertien als vervangend dirigente (dank je wel Emma!) gingen we van start. We openden met het energieke ‘Does Your Mother Know’ van ABBA. De kerk zat goed vol en het enthousiaste publiek gaf ons vleugels.

Een klein, spontaan moment zorgde nog voor een glimlach: Emma zette per ongeluk al het laatste nummer in — “oh, ik vergeet er een!” — en herpakte zich direct. Dat maakte het alleen maar leuker en menselijker.

We kijken terug op een prachtig optreden waar we trots op mogen zijn.
Aan het eind van het evenement was er gelegenheid om gezellig na te praten met een hapje en een drankje in de Grote Kerk.

Vrienden van Almelo Live was opnieuw een groot succes. Op naar volgend jaar!

Een bijzonder moment

Vanavond is een bijzondere avond voor ons koor. Nog voordat de repetitie begint, loopt Tiny naar voren om het woord te nemen. Ze richt zich tot Karen, zij heeft een jubileum te vieren. Op 1 maart 2001 – jawel, 25 jaar geleden – werd Karen lid van het Zwingkoor. Een prachtige mijlpaal om bij stil te staan.

Karen kennen we allemaal als het altijd opgewekte koorlid dat zich al jarenlang met veel zorg en aandacht inzet voor de Lief en Leed-attenties. Eerst samen met Gerda en tegenwoordig met Nel. Daarnaast maakt ze ook deel uit van de ‘uitstapjescommissie’. Kortom: een echte bezige bij binnen het koor.

In haar speech neemt Tiny ons mee langs de koorjaren van Karen en schetst ze een mooie en warme terugblik op haar betrokkenheid. Na deze woorden ontvangt Karen een mooi cadeau: een zilveren ketting met een hangertje in de vorm van een G-sleutel. En daarbovenop krijgt ze ook een prachtig boeket bloemen overhandigd door Nel, haar collega van de Lief en Leed.

De felicitatie ondersteunen we met een muzikaal eerbetoon en zingen haar toe met het Lang zal ze leven.

De repetitie
Daarna begint de repetitie zoals elke donderdag. En ook nu weer staat de repetitie in het teken van het evenement Vrienden van Almelo Live (VvAL) op zaterdag 25 april. We mogen daar van 15.00 tot 15.30 uur optreden in de Grote Kerk van Almelo – en daar zijn we natuurlijk ontzettend blij mee. We hebben een paar mooie nieuwe nummers toegevoegd aan ons repertoire, dus dat wordt weer genieten om deze te laten horen.

Zwingkoor digitaal?
We gaan met onze tijd mee.
Sinds een paar weken testen we met een aantal vrijwilligers een digitaal koorprogramma. We bekijken of het werken met een tablet iets voor ons koor is.
De eerste ervaringen zijn positief te noemen, al loopt de proef nog even door voordat we een definitieve beslissing nemen.

De repetitie verloopt verder zoals gepland en zoals iedere donderdag vliegt de tijd weer voorbij. We hebben hard gewerkt, veel gezongen en daarbovenop het ook gezellig gehad.

Fijn weekend!

Na ons optreden in het Theaterhotel met De Oostvaarders mogen we op 22 december de kerstviering van zorgboerderij Klein Wierke opluisteren met onze muziek. Elk jaar is het ook voor ons weer een feest om te mogen zingen voor de cliënten, hun familieleden en de medewerkers van de zorgboerderij.

De ochtend begint hectisch. Jorn appt dat hij vannacht flink ziek geworden is. Hij gaat proberen om toch te komen, maar weet nog niet of dat gaat lukken. Tijd voor noodscenario’s, want afzeggen is echt geen optie. We kunnen optreden met muziekbestanden die via de telefoon over de versterker afgespeeld kunnen worden. Maar dan blijkt dat de juiste kabel om een en ander aan te sluiten niet in het koffertje zit. Alles acapella zingen dan maar en hopen dat iedereen op de juiste noot inzet?

Dan komt het verlossende berichtje: Jorn komt eraan!

Het wordt een vrolijk optreden. Er wordt volop meegeklapt en mee gezongen. Achterin de zaal wordt zelfs gedanst. Zo fijn om hieraan mee te mogen werken!

Na ons optreden krijgen we allemaal een prachtige kerstversiering, door de cliënten zelf gemaakt.

Lieve mensen van Klein Wierke, we wensen jullie fijne feestdagen en een goed 2026.

Het is zaterdag 20 december en vandaag staat het kerstconcert op het programma. We verzamelen ons om 12.30 uur in de hal van het Theaterhotel en wat een betoverende plek is dat! De hal is helemaal in kerstsfeer: overal schitterende versieringen, lichtjes die fonkelen en meteen dat heerlijke, warme kerstgevoel dat je vrolijk maakt. Het is al een gezellige drukte van een mengeling van koorleden en hotelgasten.

Om 15.00 uur zal het kerstconcert van het shantykoor de Oostvaarders beginnen en wij zijn gevraagd om het gastkoor te zijn. In 2023 was dat ook al het geval en nu zijn we weer gevraagd. Een grote eer, dus nee zeggen was natuurlijk voor ons geen optie.
Zoals gezegd hadden we om 12.30 afgesproken want dit was weer zo’n uitstekend moment om ook nieuwe foto’s te maken van het koor. Lute, onze ‘huisfotograaf’ stond al voorbereidingen te treffen voor de shoot. We hebben allemaal ons best gedaan om gehoor te geven aan het advies van de kledingcommissie. Basis zwart met hemelsblauw. Als je de groep zo ziet dan is het een prachtig geheel. De foto’s worden genomen in de feestelijk versierde hal.

Hierna zoeken we onze weg naar het theater. De instrumenten van de muzikanten staan al in positie en Jorn, Mart de drummer en Ramon de gitarist zijn er ook al. Ook ons bestuur was er al heel erg op tijd om te helpen alles klaar te zetten. En zie, we hebben zowaar een eigen kleedkamer, compleet met strijkplank en strijkijzer, wastafel en een hele grote spiegel. We passen er alleen niet allemaal in dan zitten we als haringen in een ton. Het is daar wel lekker warm, beter dan achter het toneel, want daar zitten we met sjaals om en jassen en vesten aan.

Aan de achterkant van het podium, achter de toneelgordijnen, staan verschillende setjes van tafeltjes en stoeltjes, genoeg zitplaatsen voor ons. Hier kunnen we terecht als we niet hoeven op te treden.
Dan verschijnt Hans de dirigent van de Oostvaarders en haalt beide koren naar het podium voor instructie. Belangrijk is wanneer en van welke kant we opkomen en het podium verlaten, of zoals hij het noemde de opkomst en ‘de afgang’. Dat werkt natuurlijk op onze lachspieren. Er wordt flink gesoundcheckt en ingezongen.

Klokslag 3 gaan we van start. Beide koren komen op en na een welkomstwoordje van Hans, bijten we gezamenlijk het spits af met Midden in de Winternacht. De hele zaal zingt mee want de tekst staat op het grote scherm achter ons.
Na het openingsnummer mogen wij ‘afgaan’ en de Oostvaarders beginnen aan hun concert. Het zijn mooie en gevarieerde nummers die zij brengen. Dan mogen wij het stokje overnemen en zetten in met Santa Claus is Coming to Town. Een lekker swingend nummer dat iedereen wel kent.

Na vier nummers verdwijnen wij achter de coulissen en nemen de Oostvaarders het weer over. Tussen de toneelgordijnen kunnen we nét een beetje de zaal in kijken. Ook hangen er luidsprekers zodat we niets missen. Daarna mogen wij nog een keer met een paar nummers. Het publiek reageert enthousiast.

.

Bijna aan het eind volgt er nog een bijzonder optreden van een jong meisje genaamd Roos.
Zij zingt een couplet van Stille Nacht, terwijl de beide koren zacht meeneuriën. Het tweede couplet is in het Engels en dat zingen we samen, inclusief het publiek. De zaal wordt overigens regelmatig actief betrokken en dat valt goed.

Aan het eind zingen we met de hele zaal ‘Een heel gelukkig kerstfeest’ en een aantal koorleden beweegt zich naar voren naar het podium. Het is een gezellige ‘uitsmijter’ de mensen in de zaal komen van hun stoelen en swingen en klappen enthousiast mee.
Het applaus dat daarna aan het eind volgt nemen we dankbaar in ontvangst.
Het was weer een dankbaar en fijn optreden zo samen met de Oostvaarders!