Blogs

Het is snikheet, al een paar dagen, maar de repetitie gaat gewoon door, die is buiten en er waait een lekker windje.

Vanavond sinds lange tijd weer in de Driehoek. Even met mondkapje binnendoor om naar buiten te gaan, alles volgens de coronamaatregelen.
We zitten op het pleintje, grenzend aan de Weezenbeek. Er waait een heerlijk windje zoals gezegd en dat maakt het zeer aangenaam. Tini, Nienke en alt Irma zijn bezig de de piano met bijbehorende box te installeren. Tini werkt zich letterlijk in het zweet.

De opkomst is minder goed dan vorige week, en ach, arme Greet, die moet als enige aanwezige mezzo opboksen tegen de rest van de stemmen. Het lijkt er even op of dat ook voor Anita van de sopranen geldt, maar zij heeft geluk. Zie, daar komen toch nog Renate en beppe Grietje aan. En beppe Grietje is nog helemaal in de wolken van de geboorte van haar 1e kleinkind. Irma (alten) kan erover meepraten want zij is een paar maanden geleden ook voor het eerst oma geworden. Afgelopen weekend heeft ze een heel weekend met haar zoon, schoondochter en kleinkind mogen doorbrengen. Natuurlijk was de tijd veel tekort.
Carolien schuift nog aan en dan zijn we compleet.

Nienke heeft iets nieuws bedacht. Het inzingen vanavond is: improviseren. Je hoort iedereen denken:’o jee, dat kan ik helemaal niet of ‘dat vind ik spannend’ We gaan het toch meemaken. Nienke speelt 2 akkoorden en wij moeten er zelf een melodie of een soort van percussiegeluid erbij te bedenken. Er zit wel een voorwaarde aan vast. Het moet wel harmoniëren met de akkoorden. Aan het eind houdt de pianobegeleiding op en gaan we a capella door. Wow! Dat klinkt goed!

We zijn ingezongen en klaar voor ‘het echte werk. Met ‘If I were a boy’ beginnen we en dat nummer krijgt de volle aandacht. Voor sommigen even onduidelijk wanneer ze de solo hebben. Maar daar is onze rots in de branding, Carolien, die heeft dat destijds opgeschreven en deelt de info. Het hele lied door worden ‘oetjes’ en ‘aahtjes’ gezongen. Nu nog uit het hoofd leren waaar de oeh en waar de aah komt.

Greet houdt zich geweldig staande, Nienke ondersteunt haar natuurlijk wel hier en daar, maar toch. Een compliment waard vindt Nienke, Greet heeft een ‘jazzy’ sound. Top Greet!

Het oefenen gaat goed. Dit is zoveel fijner dan zoom. Je kunt nu ook niet smokkelen, Nienke hoort dat natuurlijk nu meteen. Je bent daardoor meer gefocust.

Het is weer fijn om zo met elkaar te zingen. Je hoort de andere partijen weer, die waren met zoom helemaal uit beeld. Je hoort nu hoe een nummer moet klinken. Het begint er weer op te lijken. Met de al aangekondigde versoepelingen lijkt zoom tot de geschiedenis te behoren en gaan we (in het) écht weer samen zingen.

Het was weer een mooie en productieve avond.
Tot volgende week!

Wat een feest, we komen weer samen om te repeteren!
Om kwart voor acht verzamelen we ons bij de basisschool De Stapvoorde. De stoelen zijn al keurig op ‘corona-afstand’ buiten op het schoolplein neergezet. De opkomst is fantastisch en wat is het heerlijk iedereen weer in levende lijve te zien.

Hé, kijk nou, naast de piano staat een versterker, dat is wel fijn want bij het zingen in de buitenlucht voegt dat zeker iets toe. De technische handleiding ligt er nog prominent naast, die is ‘idiot-proof’ roept Tini, want anders was dat nooit gelukt.

Natuurlijk kletsen we eerst gezellig bij. En zie, hoe verrassend, het onderwerp corona met al haar beperkingen is niet meer het hoofdonderwerp, dat is de vakantie en dat we weer samen zijn. Er heerst een positieve vibe. Maar we komen om te zingen, dus… we beginnen!

Eerst een welkomstwoordje en wat info van Tini en dan natuurlijk eerst inzingen en dan de nummers. Kijken en horen hoe het ook weer klinkt als je samen zingt.
Kennelijk zijn we van deze avond onder de indruk, want Nienke vindt ons rustig. Misschien is het dat we in stilte genieten van het weer samen mogen komen.
We gaan redelijk snel door de nummers en op wat details na, klinkt het niet verkeerd.
Voor het eerst gaan we ‘Just give me a reason’ zingen met elkaar. Dat hebben we alleen nog maar via zoom gezongen. Best spannend! Maar, het valt niet tegen. En dat geldt ook voor ‘A night like this’.
We sluiten af met ‘I Wish’ en daar kun je niet bij blijven zitten, we komen van onze stoelen en staan lekker te swingen.

Deze repetitie was een verademing! Volgende week weer, maar dan buiten bij de Driehoek.
Nu al zin in!

Tot volgende week.

Een korte blog vandaag. Gelukkig verschijnen er weer meer zangeressen voor het scherm.

Eerst een update betreffende de mogelijkheden om weer samen te zingen. Het Koornetwerk Nederland geeft aan, dat er geen officieel verbod is op samen zingen, maar nog wel het advies om het niet te doen. Koren kunnen hun eigen afweging maken of ze het verantwoord vinden om weer bij elkaar te komen. Het bestuur zal zich hier volgende week op beraden.

Nienke improviseert de warming-up met bekende laddertje om te zingen. De kanarie van Nienke zingt vrolijk met ons mee, totdat Nienke hem in quarantaine zet door een doek over de kooi te gooien.En dan lekker een paar bekende nummers. Havana en Shosholoza zitten er nog prima in. Standing by is alweer iets lastiger. Vooral Thea en Mari-Anne worstelen met de oe-tjes en dummetjes, omdat ze voor de lockdown geswitcht zijn van stemgroep. Een deal is snel gemaakt. Thea blijft de oe-tjes doen en Mari-Anne de dummetjes. Op Adiemus zijn de reacties totaal verschillend. Bij de een gaat het top, en bij een ander klopt er nog geen meter van.

Nog even oefenen op Just give me a reason en dan is het alweer tijd voor de afsluiter: Royals, een heerlijk vrolijk nummer.

Wordt het binnenkort weer dit?
Of blijft het toch nog even dit?

Donderdagavond 27 mei 2021
Acht uur. Tijd om te ZOOMen. Henny heeft problemen met de verbinding: eerst geen geluid , dan geen beeld. Maar gelukkig weet helpdesk Jan overal raad op. Carolien komt stralend in beeld. Na 2 weken flink ziek te zijn geweest van Covid is ze er vanavond weer bij, en helemaal hersteld.
We zijn maar met een klein kluppie vanavond, met z’n 9-en. Greetje en Thea bekennen dat het steeds lastiger wordt om je op te laden voor een digitale repetitie. Dat geldt voor ons allemaal. Het wordt makkelijker om af te zeggen: vakantie met de caravan, oppassen op de kleinkinderen, geen puf meer na een hele dag. Hopelijk komen er snel meer mogelijkheden. De regio Maastricht heeft al groenlicht gegeven voor koren en orkesten om te repeteren. Ook de orkesten hier mogen weer aan de slag. Nu wij nog!!!!
Nienke heeft voor deze avond een spel bedacht om mee te beginnen. Ze zingt steeds een refrein van één van onze nummers. Aan ons de taak om zo snel en origineel mogelijk een voorwerp te zoeken in huis dat daar bij past. Dat wordt lachen! Iedereen staat in de startblokken en Greet zal Nienke helpen met de puntentoekenning. Bij het eerste nummer Firework steekt Carolien razendsnel een lucifer aan. Thea is het origineelst, ze heeft eens sterretje opgevist uit de schuur en toont die al brandend voor het scherm. Volgende nummer Africa. De meest prachtige authentieke Afrikaanse voorwerpen komen in beeld, van schalen en beeldjes tot een hele kudde savannedieren. Count on me: een echt Russisch telraam van Christine. Leun op mij: Henny wint het punt voor snelheid met Jan leunend op haar schouder. Jeannette laat ons een prachtig beeldje zien, gemaakt door haar zoon. En Carolien leunt op de fles Jägermeister, omdat Marcel op dit moment niet thuis is. Er volgen nog You know my name en Happy en als laatste Something in the water. Die is simpel, omdat iedereen wel een flesje water naast zich heeft staan. Na elke challenge zingen we het refrein zelf ook uit volle borst mee om de stembanden los te maken. Na rijp beraad concludeert de jury dat we zes 1e plaatsen en drie 2e hebben weten te scoren.
We nemen nog een keer alle partijen door van A night like this. Meezingen met Nienke gaat de meesten prima af, maar in je ééntje je partij vinden in het geheel is nog wel een dingetje. Middenin de oefensessie wipt Nienke een halve meter op van haar pianokruk. Een duif vliegt met een enorme knal tegen de ruiten. “Dat wordt weer ramen lappen” verzucht Nienke. Carolien raadt aan niet te veel te poetsen, dan kunnen de duiven het raam beter zien, maar ja … in Rijssen? En de duif? Die vloog, mogelijk met een fikse hersenschudding, gewoon weer door.
We sluiten af met het thema van Friends, hoog actueel nu vrijdag de reünie van de crew op tv komt.
Ook al waren we maar met een klein groepje en wordt digitaal repeteren steeds lastiger, dit was een superleuke avond. Tini gaat te rade bij de gemeente Almelo en de Veiligheidsregio Twente of er al wat meer bekend is over het mogen repeteren. De uitspraken van het RIVM spreken zichzelf op heel veel fronten tegen. We wachten af.

Er komen langzamerhand versoepelingen van de coronamaatregelen, we mogen weer lekker een terrasje pakken en een winkel binnen zonder afspraak.
Maar wat het gezamenlijk zingen in een ruimte betreft, dat gaat nog niet gebeuren. Hoewel iedereen het nu een beetje lang vindt duren, blijven we toch voorlopig nog even zoomen. De laatste loodjes zullen we maar zeggen.

Vorige week was het vakantie en dus wordt er bijgepraat over de uitstapjes voorzover iedereen die gemaakt heeft. Het weer was niet het beste van het beste, maar ach, je bent er even uit en vermaakt je wel.

Nadat alle nieuwtjes zijn gedeeld beginnen we met de repetitie, natuurlijk eerst de inzingoefeningen. Daarna het gewone repertoire, te beginnen met ‘A night like this’. Grietje heeft weer een mooie achtergrond erbij gezocht, maar iedereen gaat zo op in haar eigen partij dat het niet opvalt. Maar dan bijna aan het eind van de repetitie bij ‘Firework’ wordt de inspanning van Grietje toch beloond.

Nienke geeft Grietje meteen de opdracht om voor een volgende keer achtergrondjes te zoeken en dat wij dan raden welke liedjes daarbij horen.

We hebben weer hard gewerkt en met een goed gevoel sluiten we de avond. Hier het achtergrondje met een kikker, dat is niet het nummer: ‘ik heb een spijker in munne kop, au au. Daar zitte un kikker bovenop nou nou…..’ maar staat voor ‘een relaxed weekend gewenst’

Tot volgende week.