Blogs

Vandaag gaan we met grote passen door de setlijst. Wat willen we nog oefenen, alleen dat zingen we. Dan blijkt opeens bij een lied waar twee stemgroepen de lead hebben, dat een hele stemgroep Iets anders zingt dan het moet zijn. Er is even verwarring, maar dat wordt gauw opgehelderd. We volgen de originele tekst. Oei, dat wordt nu nog omschakelen. Gaat dat lukken volgende week? Het zit er namelijk al behoorlijk strak in. Nou ja, als dat het enige is, een schoonheidsfoutje mag.

Om ons door het hele concert te loodsen, zal Nyanda gebruik maken van gebarentaal. Ze laat zien wat dat voor gebaren zijn. En als we toch even de draad kwijt zijn, moeten we ‘Bambi-ogen’ opzetten. Grietje voegt meteen de daad bij het woord. Haar ogen rollen bijna uit de kassen, maar… helaas, resultaat: nul! Arme Grietje.

De kaartverkoop gaat goed. Tini is er maar druk mee. Alles voor het goede doel. En weer vliegt de avond voorbij. Volgende week donderdag is écht de generale. Dries, onze vaste toetsenist bij optredens, zal er zijn om ons te begeleiden. We hebben dan ons ‘proefconcert’. En zaterdag? Dan gaan we knallen en maken er een feestje van!

Even een reminder voor wie nog geen kaarten heeft, die zijn ook op de avond zelf te koop.
Mis het niet!!

Niels, Sander en Terry van de Niels Muller en band zijn er al op tijd bij en zijn al druk in de weer met hun instrumenten. De bassist ligt helaas ziek in bed. Om 10 uur starten we. Het hele programma komt aan bod, inclusief de opstellingen. We beginnen met het slotlied, dat heeft écht nog even aandacht nodig en moet ook een paar keer over. De band is fantastisch, de muzikanten spelen alles heel gemakkelijk. Het is zó kicken om begeleid te worden door een liveband. Het lijkt wel of we ‘gedragen’ worden door de muziek. Wat we ook als superfijn ervaren,  is dat Nyanda, zich helemaal op ons kan concentreren. Voor we het door hebben is het al weer tijd voor de lunch. Grietje heeft een hele grote pan kippensoep gemaakt, het smaakt verrukkelijk. Het bestuur heeft gezorgd voor tomatensoep en de boterhammen hebben we zelf meegenomen. Na een korte lunchpauze gaan we weer door met de rest. Sommige uitvoeringen van nummers gaan meteen goed, andere moeten een paar keer opnieuw. En dan is het toch nog wat later geworden, half vier, het zit er op. We zijn moe, maar hadden dit écht niet willen missen. Komende repetities nog de allerlaatste puntjes op de i, en dan,  ja, we zijn klaar voor het concert!

Tini, onze voorzitter, heeft op de achterkant van een rol bloemetjesbehang een overzicht gemaakt van onze opstellingen van de liedjes. Ze plakt het aan de wand met breed plakband zodat we het allemaal goed kunnen zien tijdens het oefenen. Super handig!

Nu Nyanda wat later is, neemt Tini, als voorzitter, het voortouw. De rek- en strekoefeningen laten we maar even zitten en we beginnen met het inzingnummer ‘Something in the water’, vierstemmig én a capella. Vera en Carolien hebben Nyanda van het station opgehaald en zij komen binnen tijdens dit lied. Ze hoorden ons al zingen buiten de repetitieruimte en als ze binnenkomen zeggen ze dat het mooi klinkt.

Nu we compleet zijn, kunnen we beginnen. Het werkt heel goed met het geheugensteuntje aan de wand. Totdat…. het plakband langzaam loslaat. Het begint met één hoekje, en gevaar dreigt. Tini vliegt er op af en plakt er gauw weer een nieuw stuk overheen. Zo dat zit weer. Maar het blijkt toch lastiger dan gedacht. Datzelfde hoekje wil niet meewerken en dan, als we allen geconcentreerd naar de aanwijzingen van Nyanda luisteren, laat het papier onverwacht helemaal los en stort naar beneden. We schieten allemaal in de lach.

Er wordt toch nog veel gekletst tussendoor, maar dat is kort overleg met je stemgroep hoe iets gezongen moet worden, of hoe je moet staan. Dat heeft alles te maken met de spanning die nu toeneemt voor het concert. Eigenlijk is het best een behoorlijk pittig project. Maar we doen erg ons best om het goed te laten slagen. Aan het eind van de avond geeft Nyanda ons een compliment: ‘Goed gewerkt, dames!’. We hebben alles uit het hoofd gezongen en zijn vooral bezig geweest met hoe het op het toneel eruit moet zien. Het was een enerverende avond. Zondag is de generale repetitie met Niels Muller en band. Wauw! Dat wordt nóg spannender. Het lustrumconcert komt nu wel heel dichtbij.

Met de opwarmingsoefeningen is er nog niks geks aan de hand. Maar op het moment dat we beginnen met repeteren zoals het er op 2 december er uit moet komen te zien, slaat de drukte ineens toe. Komt dat omdat we nu uit het hoofd zingen en moeten letten op de choreografie? Het zou zomaar kunnen. Ook staan we nu niet meer op onze vertrouwde plekjes binnen het koor, maar wisselen we van positie, wanneer staan we waar en hoe. Hilarisch af en toe. Moet een groepje naar links lopen, lopen ze naar rechts, moet je elkaar geruisloos passeren, is het soms slalommen om niet tegen elkaar op te botsen. Een hele kluif om alles te onthouden, maar oefening baart kunst en aan het eind van de avond merken we dat het toch wel blijft hangen. Volgende week donderdag weer de reguliere repetitie en zondag de generale!Benieuwd hoe het gaat.

De kaartverkoop verloopt goed, maar we zitten nog niet op het streefaantal, dus kom op! Twijfel je nog? Hop opzij ermee en bezorg jezelf een topavond!

Vanaf vandaag zijn de repetities best spannend, want nu beginnen we met alles uit het hoofd te zingen. Het ene liedje gaat beter dan het andere. Er is hier en daar zeker nog werk aan de winkel, maar dat kan ook, we hebben nog een paar weken. Bovendien oefent iedere stemgroep ook nog eens apart naast de gewone repetitie om hun eigen puntjes op de i te zetten.
Om de laatste dingen door te spreken voor het concert zijn Nyanda en het bestuur deze middag naar het Theaterhotel geweest. Er is meteen gekeken hoe groot het podium is waar we op komen te staan. Aangezien we nu voor het ‘echie’ repeteren, wordt in de repetitieruimte de grootte van het podium met duct tape afgeplakt. Oeps, dat is even wennen tijdens het repeteren. In ons enthousiasme waar we over het ‘podium’ lopen ‘valt’ er soms ineens iemand daar van af, hilarisch. O jee, moeten we daar ook nog op letten!