Blogs

Afgelopen donderdag was er geen repetitie in verband met 4 mei, de dodenherdenking. In plaats daarvan doen we een workshop op zaterdag van 10.00 uur tot 14.00 uur in de Driehoek. Geweldig dat dit zomaar mogelijk is om buiten openingstijden gebruik te kunnen maken van de oefenruimte. De dames van het bestuur komen met tassen vol koffie, thee en cake. Voor de interne mens wordt goed gezorgd. We beginnen een kwartiertje van te voren met koffie/thee en gezellig even bijkletsen.
Dan nemen we onze plaatsen weer in voor de opwarming. Nyanda blijft ons verrassen, want nu heeft ze bedacht dat we maar eens moesten beginnen met yoga, uitermate geschikt voor de ochtend. Hierna de inzingoefeningen en omdat wij van geinen en lachen houden, wordt het een lach-canon. Van hoog naar laag en andersom wordt er gelachen. Dat is lachen!

Na het inzingen, beginnen we met een van de laatst toegevoegde nieuwe nummers. Het liedje kent bijna iedereen al wel van radio en tv, maar nu we het zelf moeten zingen, merk je dat er meer in het nummer zit dan het zo op het eerste oog lijkt. Het is nog best lastig want iedere noot moet exact juist gezongen worden.
De tijd vliegt om en we gaan naar de lunch. De ‘bammetjes’ komen uit de tassen en zoals gezegd zorgt het bestuur goed voor ons want zij serveert koffie, thee, melk en verschillende sapjes. Er zijn zelfs hardgekookte eieren! Het is gezellig in ‘het zaaltje’, maar dan moeten we echt weer verder en na een onderbreking is het soms lastig om ons weer in het gareel te krijgen, wat een kippenhok vandaag! Arme Nyanda, die heeft af en toe behoorlijk wat te stellen met ons.

Het andere nieuwe nummer waar me mee bezig gaan heeft ook wat pittige teksten, want hoe zing je in hemelsnaam pap pa doe dla doo day en skoo da lja voop za ba helemaal goed én in het juiste ritme. Pff, een klus, maar Nyanda weet ons er door te slepen en het resultaat mag er zijn.
Als laatste zingen we nog wat nummers door en het blijkt dat sommige liedjes enorm kunnen binnenkomen. Het veroorzaakt hier en daar wat emotie en kippenvelmomentjes. Mooi dat muziek dat teweeg kan brengen!

Waar we met z’n allen benieuwd naar zijn is natuurlijk de opbrengst van de rommelmarkt. Greet, Karen, Richt, Gerda, Sanny, Jeannette en Lidy komen naar voren en doen in dichtvorm verslag van het verloop van de rommelmarkt op Koningsdag. Greet, de coördinatrice van het geheel, heeft het gedicht knap in elkaar gezet, ze ontvangt voor haar inspanningen een mooi boeket bloemen. Dan tonen Lidy en Karen in de vorm van een perkamentrol het bedrag : € 293,15.
Een geweldig resultaat! Er klinkt applaus voor deze groep vrijwilligsters.

Wat gaan de weergoden vandaag doen? Het is wel  koud, maar dat is niet erg, als het maar droog blijft, dat zou écht geweldig zijn. Iedereen is al vroeg in de weer om de marktkraam in te richten onder de bezielende ‘leiding’ van Greet.  Jannie en Jeannette die de spullen brengen, blijven uiteindelijk toch hangen omdat het al meteen zo gezellig is.  Naast de kraam van het Zwingkoor staat ons koorlid Gerri met haar eigen spulletjes en met de door haar zelfgemaakte tasjes waarvan de opbrengst  naar Artsen zonder Grenzen gaat. Nog voor de markt officieel begint koopt ‘ons eigen personeel’ al het een en het ander en dat ligt opgestapeld achter de kraam.  Dan blijkt er een enorme belangstelling te zijn voor de magnetron en Greetje meldt zich als eerste, maar ze moet nog even overleggen en vertrekt. Er zijn twee andere kapers op de kust die heen en weer lopen en de druk wat opvoeren.  Maar dan komt Greetje hijgend van de inspanning terug en roept: ‘Ja! Ja hoor, voor mij!’ De andere twee druipen teleurgesteld af.

De grabbelton is een groot succes! Karen promoot deze vol verve.  In no time zijn de speeltjes op en de kleine frutsels, die er eigenlijk liggen als koopwaar, verdwijnen nu in de ton. Voor inpakken is geen tijd, hoppa, een handvol armbandjes en kettinkjes verdwijnen in de ton en graaien maar weer.  Voor in de middag is alles weg. Ondertussen laat de  zon zich regelmatig zien en er is nog geen drup regen gevallen. Wat een geluk. Maar dan gaat het toch nog even mis. Een flinke bui, en daarna weer zon.

Veel  koorleden komen ook zomaar even langs. Op een bepaald moment zijn we met best veel en spontaan klinkt het dan:  Today is a wonderful day! We zijn uiteindelijk een koor, dus een liedje doen we er gratis bij.

Ondanks dat de spulletjes al voor bodemprijzen weggaan moet je wel lachen als iemand heel verontwaardigd zegt dat een € 1 véél te veel gevraagd is! Hoe durven we! Oké, dan niet, of oké, ´voor € 0,20 dan?’  Dan die prachtige mooie grote koffer, zo te zien niet eens gebruikt, bijna voor niks te koop, maar voor € 7,50. Nee hoor, véél te duur! Die gaat weg voor € 4. Of de koffer wel even mag blijven staan bij de kraam, ja hoor, prima. Iedere keer komt de eigenaresse weer terug  en laadt de koffer vol met andere koopwaar, tot de koffer vol is en ze vertrekt.

Een moeder en dochter, beiden uitgedost in het oranje, komen voorbij lopen. De moeder is jarig! Aha,  een kans! ‘Lang zal ze leven’,  klinkt het meteen. MariAnne’s oog valt op twee  oranje mokken, graait die van de kraam en geeft ze aan de jarige.’ Alsjeblieft, gefeliciteerd en een fijne dag.’

Er staat een mooi houten messenblok mét messen prominent in het zicht. Twee jochies van een jaar of 10 willen graag een mes kopen. ‘Nee, joh, jullie moeten eerst 18 jaar zijn!’ Dat vinden ze heel raar, maar dringen verder niet aan. Vervolgens verdwijnt het messenblok subtiel iets meer richting ‘bewaking’.  Zo maak je van alles mee.

Achter in een hoekje van de tafel staat een prachtige De Longhi espressomachine, die mag wel wat meer  in het oog springen.  Geen punt voor MariAnne, zij regelt dat onmiddellijk. Ze pakt het apparaat op, inclusief de bijbehorende kopjes die er onder staan, maar, ze heeft amper een stap gezet of de daar vliegen de scherven al in het rond.  Jannie veert op: ‘Oh, mijn kopjes, die had ik er speciaal bij onder gezet! Ze stonden er zo leuk bij en ik kon er maar met moeite afstand van doen.’ Ze is bijna ontroostbaar.  Wat een theater 🙂

Sanny is ondertussen druk met de verkoop. Ze loopt van links naar rechts. Ze gaat zo op in haar rol, dat ze de spullen van Gerri erbij verkoopt onder het mom: ‘voor het jubileumconcert van het Zwingkoor’. Hilarisch 🙂

En dan is het 17.00, tijd om af te sluiten en de balans op te maken. Geen idee wat de opbrengst is, dat horen we nog wel. Alles wordt in de aanhanger gepakt en Jeannette zorgt ervoor dat de restspullen bij de Kringloop terecht komen.

Het was een fantastische, gezellige, vrolijke dag en wat een team! Bedankt allemaal 🙂

Een persoonlijke noot van Greet, die alles perfect gecoördineerd heeft:
Vanaf 05.45 uur morgens tot 17.00 uur aan één stuk door. Maar het was geweldig en uit alles blijkt wat voor fantastische groep ons koor is.. We hebben heel wat zangeressen voorbij zien komen.
De avond ervoor de aanhanger opgehaald bij Jeannette. Met 3 volle auto’s vol en een propvolle aanhanger vanaf hier (=huisadres Greet) vertrokken.
Wij hadden de dag ervoor het meeste al naar beneden gehaald en het was VEEL !! Geweldige ervaring en er zijn er wat bij die het volgends jaar wel weer willen doen.
Groetjes Greet

Koningsdag 27 april 2017 Almelo! Morgen op de rommelmarkt in de binnenstad staat ter hoogte van de ANWB een kraam van het Zwingkoor, waar mooie ‘rommel’ wordt verkocht door een aantal enthousiaste koorleden. Ze zullen er al vroeg zijn om alles mooi te presenteren. Rond 07.00-07.30 zorgen Jannie en Jeannette ervoor dat de koopwaar op de plek is. Greet, MariAnne, Gerda en Karen nemen als eerste hun positie in achter de kraam en worden later afgelost door Richt, Sanny , Greetje.
Ze zijn subtiel te herkennen aan het Zwingkoor T-shirt onder hun (winter-)jas?. Mocht het niet zichtbaar zijn, bij de kraam komt ook een bord te hangen ‘Zwingkoor 25 jaar!’ (gemaakt door de man van Greet). Top, bedankt!
De opbrengst is bestemd voor ons jubileumconcert op 2 december 2017 in het Theaterhotel Almelo.

De opwarmoefeningen, zowel het fysieke als het inzingen zijn altijd een belevenis op zich. Zo ook weer vandaag. We komen de zaal binnen en het is er bloedje warm, voor de meesten dan, want er zijn er ook bij die het heerlijk vinden zulke tropische temperaturen.
We staan weer in de inmiddels voor ons vertrouwde grote kring en daar gaan we. Nyanda komt met iets nieuws. Zij zingt iets voor en degene naast haar, Greet in dit geval, luistert goed en geeft het door aan háár buurvrouw, die het dan weer doorgeeft aan háár buurvrouw. Niet moeilijk toch? Oh help, er wordt een moeilijkheidsgraad ingebouwd, want je moet in het ritme blijven en Nyanda bedenkt een nieuw deuntje en geeft dat weer door aan Greet die dat dan ook weer doorgeeft enz. En dan volgt er wéér een nieuw deuntje. Tja, dan wordt het toch wel lastig. Hoe verder het de kring in komt, hoe meer het een brij wordt en dan ontstaan als vanzelf, nieuwe deuntjes. Dat is lachen!

En weer staan vanavond twee nummers gepland die we uit het hoofd moeten kennen. Altijd weer spannend hoe dat gaat. Nou, dat gaat verrassend goed. Tjonge, tekstbeleving. Zo hebben we allemaal onze favoriete en minder favoriete nummers. Waar de een zich uitslooft om de boodschap over te brengen, denkt de ander: waar is de koffie!

De volgende uitdaging staat klaar. Wij doen voor de jeugd écht niet onder en zingen álle talen!
Een klein voorbeeldje: É poertà bià dù zjà Òns jànté ávèk noe É poertà bià dù zjà Se sò miezá zjùnoe.

Benieuwd hoe dit klinkt? Kom dan naar ons jubileumconcert op 2 december in het Theaterhotel Almelo

De avond start voor de 1e alten al om zeven uur. Deze stemgroep is nu aan de beurt voor de extra aandacht. De rest staat dus even te wachten op de gang. Voelt even als de oude schooltijd. Er klinkt een harmonieus gezang vanuit de repetitiezaal. Iemand zegt: ‘hé, is er nog een koor aan het repeteren hier?’ ‘Nee joh, dat zijn de 1e alten!’ Complimenten dus aan deze stemgroep, de rest kan wel gaan! Nee hoor, grapje (die laatste opmerking, dan hè, want het klinkt echt heel mooi.)

Dan begint de repetitie voor iedereen. Zoals altijd staan we in een grote kring, heerlijk die ruimte! Kunnen we elkaar ook goed zien. Hadden we het vorige week over de stand van de kaak, nu is het strottenhoofd aan de beurt. Tjonge, wat je daar al niet mee kunt, zeg. Heel verrassend. We krijgen de opdracht om te praten als een animatiepoppetje. Het is een gekakel in het groot, de ninja’s en Calimero’s en nog meer varianten, inclusief theaterstukjes worden enthousiast en vol overgave uitgevoerd. Maar dan loopt Nyanda rond. Ze neemt de tijd en blijft even bij iedereen staan om te horen hoe het klinkt en daarbij heeft ze de grootste lol om  al die komische stemmetjes. Daarna begint de repetitie en klinkt het weer melodieus vierstemmig.