Blogs

Vanavond evalueren, napraten over en nagenieten van het optreden zaterdag .jl.  Jorn ging er goed voor zitten en had op zijn laptop het nodige gezet.

Het was even wachten op een zangeres die oma was geworden. Allemaal riepen we: OMA en dat hielp! Dit jaar zijn er meer zangeressen oma geworden, dat geeft altijd oh en ah, vanuit de groep. We leven met elkaar mee…

Vanavond genoten we samen na van zaterdagmiddag. Er werd gezegd dat zowel wij, als onze dirigent terug kunnen kijken op een heel geslaagd optreden.
We zongen zuiver, strak en met energie en voelden ons zelfverzekerd en ontspannen. Ook kregen we vanuit het publiek fijne respons.
De akoestiek in de kerk was trouwens geweldig.

Nu terug naar het heden en de liedjes van het concert even laten voor wat het is.
We gaan verder waar we gebleven waren met ons “normale” repertoire. Liedjes die we lang niet gezongen hebben, maar het viel niet tegen.
Ook hier kunnen we nu de puntjes op de i zetten, omdat tekst en muziek er wel in zit.

In de pauze worden baby-foto’s bekeken en wordt er spijtig genoeg een doos tompouce weggegooid. Een jarige wilde trakteren, maar kwam erachter dat alles aan elkaar geklit zat. Jammer, hadden we wel zin in gehad…
                                      

Na de pauze verzoeknummers en oudere nummers om ons geheugen op te frissen en even weer gewoon alleen maar zingen. Tini vertelt nog dat we
10 juli op een ponton in de stadsvijver gaan zingen. Hoop niet dat we kopje ondergaan…

Er is een mail geweest van Tini, waar de verschillende optredens opstaan, zelfs tot oktober. Niet alles is al precies bekend, maar er staan leuke dingen voor en door ons op het programma.

We zullen wel merken dat steeds meer zangeressen met vakantie gaan.
Gelukkig zijn we nu met meer, dus dat gaat goed komen. Iedereen die nu met vakantie gaat een fijne vakantie. Degene die nog niet gaat, mooi weer gewenst.

In de tuin is het ook lekker …. Tot donderdag!

Wat een middag, wat een energie, wat een sfeer! Vrienden van Almelo Live 2025 met het thema Vrijheid! was een groot succes en we kijken er met trots en plezier op terug.

Vanaf het begin zat het mee: de zon scheen volop, het was rond de 20 graden en het plein bij Het Huis van Katoen en Nu stroomde al snel vol met kleurrijk geklede koren. Er was een DJ die de stemming er al in wist te brengen. Er werd al veel meegezongen en gedanst.

Om half één was de aftrap. De voorzitter van de Oostvaarders sprak kort, waarna wethouder Margreet Overmeen het stokje overnam. Na haar officiële opening pakte ze, heel verrassend, haar saxofoon en speelde mee met Heal The World, gezongen door alle koren samen. Een prachtig moment, mede dankzij het arrangement van onze eigen dirigent Jorn.

Na deze muzikale aftrap vertrokken we naar het Doepark De Hagen, dichtbij de Bleekkerk waar ons optreden stond gepland. In het park werden eerst nieuwe groepsfoto’s van het koor gemaakt, een hele uitdaging met die witte broeken in het gras! Dit alles onder leiding van onze ‘hoffotograaf’ Lute Kuilder. Toen nog een paar foto’s erbij met de muzikanten Mart de drummer en Ramon de gitarist.
Hoogtepuntje Doepark: Carolien in de boom, Tini eronder om haar op te vangen. Hilarisch!

Na de fotoshoot was er nog tijd over voor koffie/thee en fris in het Doepark waar het een gezellig samenzijn was.

Om 2 uur was het tijd voor ons optreden in de goed gevulde Bleekkerk. Een perfecte plek, een ruim podium en een geweldige akoestiek! We openden met het koppellied We’ll meet again’ en vervolgden met de indrukwekkende medley Freedom, ook gearrangeerd door Jorn. Dit kwam wel binnen bij het publiek, want we werden beloond met een groot applaus. De rest van de nummers liep als een trein. Er werd na aansporing door Jorn nog meegeklapt bij I’ll Be Waiting en meegezongen bij onze uitsmijter Can You Feel It. De energie van Jorn werkte aanstekelijk! De begeleiding van Mart op drums en Ramon op gitaar maakten het optreden compleet.

En toen zat het erop. Er klonk en ik mag wel zeggen, een daverend applaus. Wij verlieten het podium terwijl we het koppellied zongen en het volgende koor, Sursum Corda, al zingend hun plaats op het podium innam.

Het was een spetterend optreden. Wat een succes, wat hebben we genoten en wat jammer dat het voorbij was. Na afloop kregen we veel positieve reacties. Het was een geweldige middag, die vergeten we niet snel!

Met trots kijken we terug. Nog een compliment aan onze nieuwe leden die hebben hun vuurdoop geweldig doorstaan.

Voor iedereen die erbij was: dank jullie wel. En voor alle lezers: een zonnig en muzikaal weekend gewenst!

Vanavond is de generale repetitie voor het kerstconcert met de Oostvaarders op zaterdag 23 december in de Grote Kerk van Almelo.
Daarom zijn ook vanavond alle koorleden aanwezig van de Oostvaarders om samen te repeteren om het concert tot een succes te maken.
Bij binnenkomst zien we mannen, veel, heel veel mannen. In de pauzeruimte, het toilet, de garderobe en de repetitiezaal, we komen ze overal tegen. Dat kennen we natuurlijk niet. Ze hebben het onderling al reuze naar hun zin. vaak is het voor beide koren met elkaar ook een weerzien van bekenden, kortom een gezellig samenzijn.

We oefenen eerst de gezamenlijke nummers en dat betekent dat we of door onze eigen Nienke worden gedirigeerd of door de dirigent van de Oostvaarders. Wat klinkt het geluid van dat koor mooi en vol. Dat hebben mannen al sowieso voor op vrouwenstemmen, en dan ook nog met zo’n groot aantal, dat kan alleen maar goed klinken. Maar wij gaan er goed in mee en de mix is erg mooi.

De puntjes worden op de i gezet en dan vertrekken de Oostvaarders en wij blijven de resttijd nog ons programma verder afwerken.
Zo, wij zijn er klaar voor en hebben er heel veel zin in.

We zien iedereen graag zaterdag a.s. om 15.00 uur in de Grote Kerk. Kom op tijd, want vol=vol!

Bijna onwennig, na een vakantie van 5 weken en een paar weken later beginnen in verband met de
stemtesten die werden gedaan. Eindelijk weer gewoon om kwart voor acht beginnen. Na het gebruikelijke los schudden
van schouders, armen en benen, geeft Jorn “ademhaling les”. Leren op de goede manier adem te halen is soms een kunst.
Vooral als je lang achter elkaar moet zingen en de ademhaling dan wat later hoort te zijn dan je misschien wel zou willen.
Dus een flinke hap lucht nemen en zo lang mogelijk doorzingen.

We beginnen met het kerstlied van Pentatonix “That’s Christmas to me”, een prachtig, maar ook beetje lastig nummer.
Zeker als je geen lead hebt…
Gelukkig was er een stukje ingezongen door Jorn’s vriendin en daar moeten velen het van hebben.
Meezingen met de ingezongen muziek is zo fijn, als je geen noten kunt lezen. En al kun je wel noten lezen, door meezingen
met ingezongen muziek, gaat het toch echt sneller.
Met het tweede deel gaan we dan verder en is dus lastiger te volgen.
Zelfs onze dirigent vroeg zich af waar hij aan begonnen was en hij heeft het nog wel zelf gearrangeerd.

Dan is het pauze! Jammer, er is niemand jarig en dus ook geen traktatie. Wel wordt er gepraat over hoeveel tijd we nog hebben om de kerstliedjes erin te krijgen, maar gelukkig komen er nog twee workshops aan binnenkort.
Daar leren we zeker heel wat bij! Gezellig en leerzaam, inclusief lunch, geweldig toch!
Na de pauze vraagt Jorn “Entre le boeuf” te zingen. Een Frans kerstliedje dat gaat over het kindje Jezus, dat slaapt tussen een os en een ezel. Vorige week ging dat prima en klonk mooi, maar vanavond was het niet om aan te horen. Waar dat nu aan ligt? Dan wordt besloten om het “normale” repertoire te zingen. “Leun op mij, Fix you en Something inside so strong”. Dit gaat voor de meesten uit het hoofd. En eerlijk, dat is zoveel fijner! Geen boek, geen geblader, geen gezoek, dus zo snel mogelijk in het hoofd stoppen.
De os, de ezel en het kindje:”Entre le boeuf et l’ane gris”.
Fijn weekend en tot volgende week.

Vanavond is de laatste stemgroep aan de beurt voor een halfuurtje extra oefenen. Het zijn de sopranen die de serie afsluiten. In dat halfuurtje wordt ieders bereik beoordeeld en daarmee samenhangend of je nog steeds tot je stemgroep behoort.
We krijgen goede feedback van Jorn en de conclusie is, we zitten allemaal nog op de juiste plek. Heel erg fijn!

Vanavond staat ook het kerstrepertoire op het programma. De tijd vliegt, voor je het weet is het kerst en we willen ons natuurlijk goed presenteren bij de kerstoptredens. Daarom moeten we flink ‘aan de bak’ aangezien we ook een paar nieuwe nummers gaan instuderen, zoals o.a. het prachtige That’s Christmas To Me.

Vorige week zijn we daarmee gestart en vanavond gaan we verder. We hebben er allemaal zin in en hoewel er nog flink geoefend moet worden, is het begin veelbelovend.
Tijdens de pauze is er een verjaardagstraktatie van Christine. Lekker hoor! Na de pauze zingen we voor haar uiteraard het Lang Zal Ze Leven.

Jorn geeft aan dat hij wil weten in hoeverre de kerstnummers Entre Le Boeuf en Christmas Was A Friend Of My er nog in zitten. Het eerste lied gaat goed, die kunnen we sowieso in het repertoire houden. Maar dan, het andere nummer is om te beginnen een héél lang nummer en niet het gemakkelijkste. Maar, we beginnen vol enthousiasme en overgave te zingen totdat we op een punt aankomen waarop de zangpartijen heel erg door elkaar heen gaan. Het wordt een chaos! Iedereen zingt stoïcijns door terwijl we allemaal weten en horen dat het nergens meer op lijkt. Hilarisch. Jorn speelt ook gewoon door, maar ligt wel dubbel van het lachen, net als wij trouwens. Resultaat: dit nummer gaat in de ban!

‘Genoeg kerstnummers voor vanavond, we gaan (andere) leuke liedjes zingen’, zegt Jorn. Natuurlijk kiest de jarige een verzoeknummer aan en dat wordt Something Inside So Strong. Ook prachtig, daar kun je zo mooi je gevoel inleggen. Iedereen heeft wel een keer iets meegemaakt waarin je gevoel voor rechtvaardigheid geweld werd aangedaan. Dan is dit nummer,van oorsprong een strijdlied, uitermate geschikt waaruit je kracht en troost kunt halen.

Uiteindelijk eindigen we dan met Something In The Water. Daar komt alle energie vrij. Het is lekker vlot en s(z)wingt enorm. Je ziet ook iedereen genieten. Een mooie afsluiting van de avond.
Tot volgende week!