Blogs

Zaterdagmorgen 11.15uur station Almelo. Degenen die met de trein vanuit Almelo naar het Korenfestival in Hengelo gaan, verzamelen zich op het perron. Wat zijn we te herkennen als groep, spijkerbroek, witte bloes en subtiele rode accenten. Voor wie het accentje mist, heeft onze Tiny een tasje met prachtige rode kettingen meegenomen. Het ziet er stijlvol uit allemaal.

Dan acuut verwarring over welke trein te nemen. De intercity van de NS vertrekt eerder dan de stoptrein van Blauwnet die uit Wierden komt. Harriët en Gerda zullen daar instappen. Afgelopen donderdag is onderling met een paar koorleden overlegd om samen te reizen met Blauwnet. Dat was niet bij iedereen bekend. Dus, bij het binnenrijden van de Intercity is er even overleg, wel of niet instappen, toch wel, toch niet en dus zitten de eersten al in de trein. De rest volgt. Wel grappig, nou ja, uiteindelijk treffen we elkaar toch allemaal op het station in Hengelo.

De sfeer zit er al goed, het is erg gezellig, nú al. Dat is een mooi voorteken van de dag. De groep wordt langzaam compleet op het verzamelpunt. Dan als we compleet zijn gaan we inzingen in de stationshal, daar is een geweldige akoestiek. Jorn begeleidt ons op gitaar. We zingen in op ‘1-2-1, 1-2-3-2-1 enz. en dat in canon. Nog een paar melodietjes en een nummer van ons optreden. De voorbijgangers blijven staan luisteren en we krijgen al zo ons eerste applaus. Als we naar buiten gaan om te vertrekken naar het centrum horen we dat een ander koor daar ook is gaan staan om in te zingen, een perfecte plek.

We komen aan bij ons eerste podium, de Twee Wezen midden in het centrum. Wat een prominente plek is dit met een prachtig podium. Daar willen we wel staan.
Om 13.00uur is het zover, we mogen. Nienke zal ons bij dit optreden nog dirigeren en Jorn begeleidt ons met keyboard. Bij het tweede optreden zal Jorn het allemaal zelf moeten doen, want Nienke heeft dan haar eigen optreden met Rumor has it. We wensen haar natuurlijk veel succes want zij doen mee met de a capella-wedstrijd.
Tjonge, wat hebben we veel publiek, alleen de mensen al die op het terras zitten bij de Twee Wezen, dat zijn er heel veel en dan nog andere belangstellenden die zich rond het podium verzamelen. Zo leuk!

We trappen af met Before I go. Ging dat tijdens de repetitie nog hier en daar haperend, in ieder geval bij de sopranen, nu klinkt het goed. Dat is fijn en we zingen vol enthousiasme door. Alle nummers achter elkaar zonder onderbreking.
De reacties zijn positief, dat voelt goed en sterkt ons vertrouwen voor het tweede optreden dat pas om 16.00uur is. De groep verspreidt zich, gaan naar andere optredens, even de stad in of gewoon op het terras.
Rond half vier verzamelen we ons rond de schouwburg. Er zijn daar twee zalen en wij mogen in de grote zaal optreden. Als we daar aankomen zien we maar een handjevol mensen. Heeft natuurlijk ook te maken met het mooie weer, iedereen zit lekker buiten op het terras. Maar ons motto is: we zingen voor de stoelen die bezet zijn al zijn het er maar een paar.

Als het tijd is lopen we het podium op. Alle tassen verdwijnen uit het zicht achter het podium. Een spannend moment breekt aan. We hebben geen Nienke nu en we willen ons goed presenteren, ook voor Jorn die zijn vuurdoop heeft om ons zowel te begeleiden als te dirigeren. zijn eerste optreden met ons.
Vol enthousiasme kondigt Jorn ons aan. We gaan van start. Tijdens ons optreden zien we een dame in de zaal continu schrijven is. We worden kennelijk blind gejureerd. Dat brengt altijd een extra spanning met zich mee. Toch zingen we vol plezier onze nummers. Jorn is tevreden laat hij ons na afloop weten. Gelukkig, de jurering horen we dan wel een keer. Voor nu zit het erop en gaan we richting het plein waar uiteindelijk de prijsuitreiking zal zijn. Met het oog op het plein nemen we met een groep een kwart van het terras in bij een horeca gelegenheid. We bestellen een drankje en een paar porties bitterballen en we proosten op een geweldige dag en onze mooie optredens.
Dan horen we dat de groep van Nienke, Rumor has it, de eerste prijs heeft gewonnen. Fantastisch! Het Zwingkoor feliciteert jullie met deze fantastische prijs.

Voor nu gaan we er een weekje tussenuit. 23 juni is de volgende repetitie. Fijne week allemaal!

We staan vanavond allemaal op scherp want het is de generale repetitie voor ons optreden zaterdag bij het Korenfestival Amusing in Hengelo.
Jorn geeft aan dat we meteen van start gaan met het repertoire en zoveel mogelijk uit het hoofd. Voor degenen die zich zekerder voelen met tekst wordt afgesproken om losbladig papier mee te nemen en niet de hele map. Dat is een geruststellende gedachte.

Het is echt een generale voor sommigen van ons, want hier en daar gaat het even mis. Het zijn onze bekende zwakke plekken in bepaalde nummers, maar het lijkt wel of dat nu extra naar voren komt. Hè, we balen van onszelf, maar dan houden we ons vast aan het gezegde: ‘Een slechte generale belooft een goede première’. We duimen.

In de pauze vergadert de muziekcommissie. Benieuwd wat hier uitkomt. Zullen we weer nieuwe nummers mogen insturen? Dat zou leuk zijn. Een soort van nieuwe start met Jorn die overigens zelf al een arrangement op de plank heeft liggen voor ons van ABBA.

Na de pauze herhalen we nogmaals de liedjes voor ons optreden. We vinden Fix you wel heel mooi klinken en die staat nu ergens in het rijtje. Er gaan stemmen op om hiermee te eindigen. Dit krijgt veel bijval, dus wordt Fix you ons slotnummer.

Normaal bij een repetitie hebben we nog tijd over voor verzoeknummers, maar vanavond niet. Alle tijd gaat op aan de voorbereiding voor zaterdag. We zijn er klaar voor!

Na de repetitie is er weer eens een nazit. Met een goed en voldaan gevoel gaan we naar huis. Een klein groepje blijft nog even gezellig na voor een drankje.
Tot zaterdag!

Jorn ziet het optreden vol vertrouwen tegemoet.

Een spannende avond. De vuurdoop voor Jorn onze nieuwe dirigent.

Een nieuw hoofdstuk voor ons koor. We hebben er alle vertrouwen in, Jorn heeft kennis van zaken en het is ook nog eens een leuk en aimabel type. Nou, hoe fijn is dat! We hebben het weer getroffen met ons koor.

Dus, daar gaan we dan. De inzingoefeningen, die zijn gericht op het op toon blijven. Jorn laat ons hiervoor allerlei verschillende melodieën zingen. Dit gaat samen met de dynamiek steeds een terugkerend onderwerp worden. Top!

Het is nog twee weken voor het optreden bij Amusing Hengelo, daar zingen we zes nummers. Vanavond zetten we de puntjes op de i. Het gaat goed, tot Havana. Er is een onduidelijkheidje bij maat 58. Welke dynamiek hoort bij de ‘ah-tjes’? Met z’n allen knallen of meer ingetogen? Jeannette brengt uitkomst. ‘Ik heb hier staan aanzwellen en dynamisch’. Hilariteit alom, ieder heeft haar eigen gedachten hierbij. Jorn gaat voor ‘mysterieus dynamisch’. Nou, daar komt ie dan… nieuwe poging. Oké, niet slecht, eigenlijk best goed. Die houden we erin.

In de pauze is er een traktatie van Nanda die jarig is geweest. Voor we beginnen met deel twee van de repetitie zingen we voor haar het lang zal ze leven.
Dan herhalen we de nummers voor Amusing nog een keer.

De repetitie sluiten we altijd af met een of een paar verzoeknummers, afhankelijk hoeveel tijd er nog over is. De jarige mag altijd als eerste kiezen diegene. Nanda bladert door de map. Ze is nog niet zo lang bij het koor en kent nog niet alle nummers. Het is moeilijk, maar uiteindelijk wordt het Summertime. Die hebben we lang niet meer gezongen, maar klinkt verrassend goed. Leuk!

De avond zit erop. Jorn, het ging top, dank je wel. We hopen dat je het heel erg naar je zin gaat krijgen bij ons.

Tiny was er vanavond en dat betekent een ‘na-zit’ met een wijntje. Dat gaat niet lukken vanavond, maar voor volgende week staat de afspraak genoteerd. Gezellig!

Fijn weekend allemaal!

Het wordt een bijzondere repetitie vanavond. We gaan officieel afscheid nemen van Nienke, vier jaar lang was ze onze dirigente.
Iedereen heeft een persoonlijke muzieknoot geknutseld en dat komt op een groot vel met notenbalken. Dit fraaie kunstwerk wordt aan het eind van de avond aan Nienke overhandigd.

Een paar dames zijn voorafgaand aan de repetitie in een aparte ruimte druk bezig om van al die eigen ‘nootjes’ een mooi geheel te maken. Nienke heeft geen idee en wacht samen met Jorn totdat we compleet zijn en kunnen beginnen met de repetitie. Als het zover is, kondigt ze aan dat het een kortere repetitie is want we gaan nog even bij elkaar zitten om afscheid te nemen met een traktatie.

Tjonge, voor nu gaat Nienke er nog vol in. De laatste periode concentreerden we ons eigenlijk alleen maar op de nummers die we bij Amusing Hengelo gaan zingen en bleef het andere repertoire wat op de achtergrond. Maar vanavond laat ze ons, onvoorbereid, veel van de overige nummers zingen zodat Jorn een beeld heeft van ons repertoire. Maar de meesten van ons niet hebben de tekst niet bij zich. Dus moet het uit het hoofd en dat blijkt lastiger dan gedacht. Op enig moment worden we er ook wat melig van en Jorn gaat daar meteen in mee. Hij gooit een been op de piano en leeft zich enorm uit op de toetsen. Zo grappig!

We nemen geen pauze omdat we, zoals gezegd, eerder stoppen maar wel even 5 minuutjes om een slokje water te drinken. Daarna gaan we door met de nummers voor Amusing.
Als we die allemaal hebben doorgezongen speelt Nienke de akkoorden van het lied waar ze 4 jaar geleden mee auditeerde, Can’t help falling in love.
We waren er toen meteen unaniem over eens, Nienke en dit nummer paste heel goed bij ons koor. Het lied werd zelfs een van onze favorieten. En nu zingen we het als het afscheidslied. Grietje heeft een lichtslinger bij zich, deelt dat met Irma en samen deinen ze op de muziek mee. Dan, als we op het punt zijn van: ‘take my hand…’ gaan de handen omhoog en pakken we elkaars hand. Een mooi warm moment. Dat staat symbool voor ons koor, spontaan, gezellig en warm.

Na het slotakkoord een applaus voor Nienke.
Ze staat op en doet een woordje. Ze heeft van ons genoten de afgelopen jaren. Het voelde als een warm bad en ze vindt ons een fantastische groep. Uiteraard blijft ze ons volgen.
Mogelijk zal ze bij Amusing ons nog kunnen dirigeren, maar dat hangt even af van de planning omdat haar eigen groep Rumor has it, ook meedoet.

We gaan naar ‘het zaaltje’ en zie, de bitterballen staan al op de tafels.

Die verdwijnen weer de keuken in want we gaan eerst aan de koeken, een traktatie van Nienke. De bestelling van de drank komt wel gewoon door.
Als iedereen wat te drinken heeft neemt Tini het woord. Ze toont eerst een diavoorstelling van vier jaar dirigentschap bij het Zwingkoor. De tekst die erbij staat is op rijm. Het is prachtig gemaakt door Greet, die altijd van dit soort creatieve bijzondere dingen maakt.
Daarna spreekt Tini haar dank uit naar Nienke toe en verwoord het weer prachtig zoals we dat van haar gewend zijn. Als laatste worden de cadeaus overhandigd van het koor. Natuurlijk als eerste ons eigen creatieve ‘notenschrift’, de bloemen, een fotolijst met allemaal profielfotootjes van koorleden (ook gemaakt door Greet) en een beeldje van een dirigente, gemaakt door een metaalkunstenaar. Nienke vindt het allemaal prachtig.

Natuurlijk wordt onze nieuwe dirigent ook even in het zonnetje gezet. Tini heet Jorn officieel welkom bij het koor en ook voor hem is er een cadeau, een mooi geschenkpakket.

De schaal met bitterballen en andere snacks komen weer tevoorschijn en we kletsen nog gezellig de avond vol met elkaar.

Maar dan is het dan toch echt tijd om afscheid te nemen en zwaaien we Nienke uit met: Nienke, bedankt, Nienke bedankt……

Tot volgende week! Dan beginnen we aan een nieuw hoofstuk: Jorn!

Na twee weken vakantie gaan we weer beginnen. Sinds kort moeten we in De Driehoek bij binnenkomst een muntje kopen voor de consumptie die we willen in de pauze. Dat is nog even wennen voor sommigen want je bent zo gewend om door te lopen. Nou ja, zo streng zal het wel niet zijn, je kunt vast ook nog in de pauze terecht.

Vanavond is Jorn er, onze nieuwe dirigent. Nienke is er ook, maar voor de een na laatste keer. We gaan haar missen, maar we hebben alle vertrouwen in Jorn.

Joke van de sopranen staat voor het koor met de jas nog aan. O jee, dat belooft niet veel goeds.
En inderdaad, ze kondigt haar vertrek aan bij het koor. Ze vindt het heel gezellig en leuk bij het Zwingkoor, maar heeft toch meer affiniteit met het repertoire van het oratorium. Daar sluit ze zich bij aan en dus neemt ze nu afscheid. Dat is bijzonder jammer want de sopranen waren zo blij met haar als versterking van de stemgroep.

Maar, Henriët is weer terug. Zij had een tijdje geleden het koor verlaten, maar is nu weer terug op ‘honk’. Ze miste het koor en de gezelligheid. Leuk!

Dan is er nog een mededeling. Grietje komt met een voicebericht van Nyanda, onze oud-dirigente. Wat blijkt, Nyanda is zwanger! Dat wilde ze graag persoonlijk aan ons laten weten. Iedereen reageert verrast en blij.

Na deze vrolijke mededeling kunnen we dan echt beginnen met de repetitie. Om in te zingen starten we met ‘babbel maar een beetje mee’. Vervolgens vraagt Nienke naar dat ene nummer, ze weet de titel niet zo gauw maar het ging in ieder geval zo, en dat zingt ze even voor ‘la-lalalala lalalala lalalala’. Meteen reactie vanuit het koor ‘Today is a wonderful day’ en voor Nienke nog maar kan aangeven om in te zetten, zingen wij het al voluit. Dit zingen we in een paar keer met een spreek-, opera- en twengstem. Zo, we zijn ingezongen en klaar voor het ‘grote werk’, Fix you van Coldplay.

Het is een nummer dat Jorn heeft ingebracht, het is nog heel nieuw maar tjonge wat klinkt dat al goed. Natuurlijk nog niet perfect, er moet nog aan gesleuteld worden, maar we gaan het wel zingen tijdens het korenfestival Amusing in Hengelo op 11 juni.
Na de pauze beginnen we met het swingende Afrikaanse lied Shosholoza, daar word je altijd zo blij van. Daarna volgt de rest van de nummers voor het optreden tijdens het korenfestival.

Nienke heeft het warm. Zal ze haar colbertje uitdoen, denkt ze hardop. Ja hoor, het is anders toch te warm. Jorn ziet de humor er wel van in en meteen speelt hij ‘You can leave your hat on’. Hilariteit alom. Wat een goeie grap! De samenwerking tussen Nienke en Jorn is top. Jorn voelt precies aan hoe Nienke de begeleiding van de nummers voor ogen ogen heeft. Wat zou dat toch fantastisch zijn als we beiden konden houden voor het koor.
Het was weer een mooie repetitieavond, we hebben genoten én hard gewerkt.