Blogs

Een andere kooravond dan normaal. We gaan naar Hof88 voor het opnemen van een paar liedjes uit ons repertoire. Dat is best spannend, want je wilt natuurlijk dat het mooie opnames worden. Die worden dan vervolgens op de website geplaatst zodat belangstellenden kunnen horen hoe onze liedjes klinken.

In de Kapel van Hof88, een sfeervolle ruimte, gaat het gebeuren. De geluidsman die is ingehuurd heeft alle voorbereidingen al getroffen. De boxen en de microfoons staan al op het podium en het mengpaneel midden in de zaal. Tjonge, dat ziet er professioneel uit.

De eerste binnengekomen koorleden zetten de stoelen eerst in een kring voor het podium want we gaan eerst inzingen. Te beginnen met bubbelen Lax Vox (flesje water met een siliconen buisje, daarin blazen om de stembanden te ontspannen), daarna nog je lichaam ‘loskloppen’ en vervolgens een canon. Nu zijn we er helemaal klaar voor en nemen onze plaats in op het podium.

We starten met Havana. Het klinkt nog een beetje onzeker want er is toch een zekere spanning bij iedereen, maar Nienke praat ons moed in en het gaat steeds beter. Zo, die opnamen staan erop en de geluidsman is tevreden. Nu door naar de volgende nummers tot de pauze.
Voordat we aan de pauze beginnen, neemt Tini nog even het woord. Ze meldt dat Nienke de volgende dag jarig is en daarom krijgt ze van het koor een bloemetje en een attentie overhandigd. Meteen wordt het Lang zal ze leven meerstemmig ingezet en we zien Nienke genieten.
Dan is het tijd voor de pauze en de koffie en thee is voor rekening van het koor. Top!

Ook de pauzeruimte is gezellig en sfeervol. We zitten in groepjes aan tafeltjes en kletsen gezellig even bij.
Voor we weer beginnen deelt Tini mee dat Jenny vorige week een stemtest heeft gedaan en dat zij is toegelaten tot het koor.
Welkom Jenny!

We gaan weer verder met de overige nummers. Het blijft spannend, maar alles wat we wilden doen vanavond staat erop. We zijn reuze benieuwd naar het resultaat.

Omdat Nienke jarig is mag zij het laatste nummer bepalen en zij kiest ervoor om een van de opnamen terug te luisteren. Geen probleem volgens de geluidsman, maar dat blijkt het toch wel te zijn. We hebben wel iets terug gehoord, maar daar valt nog niets over te zeggen. Het moet nog afgemixt worden.

Een laatste mededeling van Tini. Op pleinen in heel Nederland wordt op zaterdag 26 maart om 12.00 uur het Oekraïense volkslied ten gehore gebracht. Zo ook door het Almelo’s Mannenkoor in de stad. Het Zwingkoor kan daarbij aanhaken en de fonetische tekst wordt aan degenen die meedoen uitgereikt. Een link van het lied wordt later toegestuurd via de groepsapp van elke stem.

En zo eindigt een bijzondere avond. Sommigen gaan direct naar huis, anderen nemen nog een afzakkertje bij Willem IV in de stad. Het was een leuke avond.
Tot zaterdag of volgende week!

We komen binnen en er ligt iets van van hard plastic op een stoel. Serieus! Heeft nou gewoon iemand zijn gebit laten liggen. Effe goed kijken, nee hoor, het is stuk hard plastic niet te definiëren. MariAnne giert het uit.

Ik heb een nieuwe tactiek om wat steekwoorden op te nemen voor de blog. Maakte ik voorheen aantekeningen in mijn digitale kladblok, niks meer van dat, ik spreek gewoon de voicerecorder in. Dat moet natuurlijk wel onopvallend, dus duik ik een beetje naar beneden bij het inspreken. Greetje die naast me zit, ziet me wegduiken en kijkt me aan met een blik: ‘wat doe jij!’ Nou ja, dat dus.

Gisteren waren de verkiezingen voor de gemeenteraden en dat is nu natuurlijk een gespreksonderwerp. Vooral omdat de man van Carolien in de raad komt. Ze is er vanavond niet, ze zal nog wel druk zijn met de nasleep van gisteren. De details zullen we nog wel horen.

Nienke begint met de mededeling dat we volgende week donderdag in Hof88 zitten voor geluidsopnames. Er is dan ook een geluidsman aanwezig die de nummers mooi kan afmixen. Ze verwijst naar een mail die ze heeft verstuurd. Huh? Mail, we zijn in verwarring. Ja, een mail van Tini hebben we gehad over de opnamen op 24 maart. Het mysterie is gauw opgelost, het bleek om een mailwisseling tussen Nienke en Tini te gaan. We krijgen de mail van Nienke alsnog met daarin het programma voor die avond.

Die opnamen gaan we plaatsen op de website. Daar staat wel ons repertoire op, maar met slechts 1 geluidsfragment, dat moeten er een paar meer worden.
Natuurlijk maken we ook zelf wel filmpjes tijdens de repetitie en optredens, maar die zijn natuurlijk niet van de beste kwaliteit.
De liedjes die we volgende week gaan opnemen zijn Havana, You’ll know my name, Count on me, Leun op mij (speciaal voor Renate) en A night like this. Leuk!
Dus gaan we vanavond ons best doen zodat we de nummers tot in de details onder de knie hebben voor volgende week en we de opnamen niet te vaak hoeven overdoen. Succes allemaal!

We beginnen met een oefening die symbool staat voor ‘focus’. We staan in een kring en moeten een cadans proberen te krijgen door om de beurt in de handen te klappen als in een ritme. Dus goed op elkaar letten. Dan wordt de opdracht uitgebreid, klapt iemand twee keer dan gaan we tegen de klok in, klapt weer iemand twee keer dan wisselen we weer van richting. Dan wordt er nóg een variant van drie keer klappen toegevoegd, dat betekent dat de buurvrouw een beurt moet overslaan. Het is inderdaad een goede focusoefening. Het zijn soms hilarische taferelen. Maar dan gaan we toch beginnen met de nummers die we volgende week gaan opnemen. Er wordt goed gewerkt en het is tijd voor de pauze. Er wacht ons weer een traktatie, nu van Irma van de sopranen die jarig is geweest en dus zingen we voor haar en voor Grietje die ook jarig was deze week. De dames gaan er bij staan en genieten er zichtbaar van dat er voor hen gezongen wordt.

Vanavond is de repetitieavond wat korter omdat aan het eind nog een stemtest volgt. We horen volgende week of we een nieuw koorlid erbij hebben.
En dus ruimen we de stoelen op en trekken de jas weer aan. Er worden al afspraken gemaakt om samen naar Hof88 te fietsen gaan. Met veel gezelligheid en gekakel verlaten we de repetitieruimte en kan de stemtest beginnen.
Aspirant koorlid: veel succes!

Nienke heeft als warming-up een muzikaal kwartetspel bedacht. Iedereen krijgt een nummer 1, 2, 3 of 4. Elk nummer hoort bij een korte melodie van 4 tellen. De bedoeling is om al zingend door de zaal te lopen en zo iemand te vinden, die dezelfde melodie zingt. Heb je die gevonden dan speel je ‘steen, papier, schaar’. De verliezer sluit zich aan bij de winnaar en samen gaan ze op zoek naar een volgend ‘slachtoffer’. Wie het eerst 3 volgers weet te verzamelen is de winnaar.
Hilariteit alom: er wordt dapper vals gespeeld, verkeerde melodieën gezongen. Stiekem toch je nummer bekend maken, of gewoon zonder strijd aansluiten. Maar de opzet slaagt: plezier in muziek maken, luisteren naar elkaar en focussen op de melodie. Klaar voor het serieuzere werk.

Vandaag nemen we ‘Happy’ onder de loep. Het is echt al heel lang geleden dat we deze gezongen hebben. De aanpassingen in het arrangement zijn al van voor de coronacrisis en die zijn niet bij iedereen blijven hangen. Met vereende krachten komt alles weer boven. Leuk om het nu met orkestband te kunnen zingen.

Na de heerlijke traktaties van Richt en Jeannette in de pauze is het tijd voor lekker doorzingen van nummers. Jeannette kiest voor ‘Lay your weapons down’. Onze soliste Anita is deze avond aan het repeteren voor een optreden met haar partner van Duo-VIM. Wat nu? Nou, dan maar allemaal de lead zingen. Ook leuk! We sluiten af met Royals.
De avond vloog weer om. Op naar volgende week.

Na een weekje vakantie, altijd welkom, starten we vanavond weer met frisse moed en zin. Eerst even de jaarvergadering en daarna volgt de repetitie, maar….Tini heeft schokkend nieuws voor ons.
Er is een brief van Nienke bij het bestuur binnengekomen. Onze dirigente Nienke gaat ons koor verlaten! Ze heeft een nieuwe baan met meer werkuren. Dit in combinatie met haar privéomstandigheden maken het dat de balans nu wat zoek is en ze keuzes moet maken. Er gaat een golf van schrik en teleurstelling door het koor. We moeten het even verwerken. Hoewel we allemaal begrip hebben voor de situatie van Nienke en natuurlijk voor haar het beste willen, hebben we wel een beetje met onszelf te doen. Maar gelukkig, ze laat ons niet meteen in de steek, ze helpt ons bij het zoeken van een nieuwe dirigent(e). Dat is het koor al eerder gelukt, dus we hebben er vertrouwen in dat het uiteindelijk dit keer ook gaat lukken.

De jaarvergadering wordt verder afgewerkt en dan kunnen we met de repetitie beginnen. Nienke komt binnen en heeft er wat moeite mee om ons onder ogen te komen, omdat, zoals ze zegt: ‘met iedereen heel gek is.’ Lieve Nienke, wij ook met jou, maar het leven zit vol verassingen en uitdagingen, dan moet je soms een andere koers varen. We gaan van je genieten zolang je nog bij ons bent.

We beginnen de repetitie met Today is a wonderful day, eigenlijk is het dat niet. De oorlog die Rusland is begonnen met Oekraïne en vervolgens met de rest van de wereld houdt iedereen al een week in de greep. En dan natuurlijk ons eigen kleine leed, het vertrek van Nienke. Maar goed we zijn nu hier om te zingen en Today is een lied waar je leuk mee kunt variëren, dat doen we dan ook. We zingen het in canon en daarna geeft iedere stemgroep bij de lalala om de beurt er een eigen draai aan. De rest van het koor moet goed opletten en zodra de variatie start moet die gevolgd worden. De lalalala, wordt bijvoorbeeld een dadada. Kortom chaos! Want wanneer moet je beginnen met de aangegeven variant, meteen tijdens de tekst of pas bij het lalalala? Hoewel het de bedoeling is dat de variant op lalala spontaan wordt ingezet door een persoon van een stemgroep, gaan de sopranen al uitvoerig overleggen wat zij kiezen, dududu of miauw, miauw, miauw. Gevolg: het koor weet al wat er gaat komen, het is geen verrassing meer! De sopranen zijn überhaubt wat onrustig vanavond. Grietje is vanavond de aanstichter hiervan. Ze had een zware dag, haar kleinkind op wie ze vandaag had opgepast wilde maar niet slapen, het was slopend. Dus, moet ze zich vanavond even uitleven. Met Irma naast zich is het een dolle boel. Renate doet er nog een schepje bovenop. Die vraagt of Irma een nieuwe bril heeft. Irma wil die laten zien en pakt de bril van haar neus, en die vliegt door haar enthousiasme de zaal in. Renate ligt dubbel van het lachen. Nienke vraagt wat er toch met de sopranen aan de hand is vanavond. Anita zegt dat ze vermoedelijk paardenvlees hebben gegeten, daar word je wild van. Verbaasde blikken. Dit is een uitdrukking, maar gezien de reacties heeft daar nog niemand van gehoord.

De nummers die we vanavond oefenen worden tot in de puntjes behandeld. Fouten die door de tijd erin zijn geslopen worden nu gecorrigeerd. We gaan voor perfectie.

Het is tijd voor koffie en thee. Voor het eerst sinds de coronatijd, weer naar de gemeenschapsruimte. Daar staat ook een traktatie klaar van Marianne die jarig is geweest. Na de pauze zet Nienke de roffel op het keyboard in en we zingen Marianne toe.

Deel 2 volgt van de repetitie, we zingen nog wat nummers door, niet alleen met begeleiding van het keyboard, maar ook met een begeleidingsband. Daar zijn we ondertussen ook al aan gewend. Heel fijn voor Nienke, dan kan ze zich concentreren op het dirigeren.
En zo komt er een einde aan onze vertrouwde repetitie met Nienke waarvan we weten dat die misschien al heel snel gaat veranderen zodra we een nieuwe dirigent(e) hebben gevonden.

GEZOCHT: EEN DIRIGENT(E) VOOR EEN GEZELLIG EN HECHT VROUWENKOOR

Ik ben vanavond vroeg aanwezig en zie Tini al druk bezig de piano, boxen en accessoires naar binnen kruien, dus ga ik helpen. De stoelen staan al goed opgesteld, dat is door iemand van de Driehoek al gedaan, zo fijn altijd. Aan het eind terugzetten en opstapelen doen we zelf.

Het aansluiten van alle apparatuur is nog wel even een dingetje. Tini leidt mij er prima doorheen. Altijd handig dat meerdere personen hiermee bekend zijn, zo ben je nooit afhankelijk van een paar personen. Nienke weet het ook wel en mogelijk nog anderen, maar hoe meer hoe beter.

We zijn met een kleine groep vanavond, 15 personen en gelukkig zijn daarvan alle stemgroepen voldoende vertegenwoordigd. Vera en Irma haken aan via Zoom. Vanavond gaan we voornamelijk zingen met begeleidingsbanden. O jee, er is iets mis met het geluid want Vera en Irma horen alleen het koor en niet de piano. Nienke lost het op.

Om in te zingen heeft Nienke gekozen voor een korte tekst, een canon: hoor de zwaan zingt oeh, oeh, oeh. We beginnen daarmee en dan gaan we variëren in klinkers. Zo krijgen onze borst- en kopstem een mooie opwarming. Vervolgens zoals gezegd volgt een vierstemmige canon waarbij uiteindelijk iedere stemgroep een soort lead krijgt. Er mag ondertussen gevarieerd worden tussendoor met de verschillende klinkers, dus als ‘volger’ moet je goed opletten of een oeh verandert in bijvoorbeeld een ‘ah’, want dat moet meteen opgepakt worden. Het vraagt opperste concentratie van de koorleden. Een leuke, maar pittige oefening.

We zijn klaar voor het échte werk. Het nummer I’ll be there for you klinkt toch een beetje ‘Njea’, de dynamiek ontbreekt. Aha, de rode draad van vandaag is dynamiek. Nienke zegt dat ze liever heeft dat je overtuigd vals zingt, dan voorzichtig goed. Zo weet je nl. hoe het moet en beklijft het eerder. Hopelijk helpt die opmerking iedereen meer over de drempel. Toch blijft het lastig om voluit te gaan.

Anita is een beetje kritisch op haar aanwezige 2 collega-sopranen Renate en Grietje. Ze probeert Renate heel subtiel te wijzen op een ‘oeh’ die zij zingt dat dat een ‘oh’ moet zijn. Omdat Nienke al wil doorgaan naar het volgende nummer maar de dames nog in discussie zijn over de ‘oeh’ of de ‘oh’, valt iedereen stil en is de subtiliteit tot een nulpunt gedaald. Er wordt luistert geïnteresseerd meegeluisterd. De discussie wordt gestaakt en Nienke zet het volgende nummer in. Terwijl we daar mee bezig zijn, wordt het Renate duidelijk waar het over ging. ‘Oh, nou weet ik het, komt goed’ fluistert ze. Zo grappig.

Even later is Grietje de pisang. Zij zingt bij Havana steevast de zin ‘and papa says he got malo in IT’ in plaats van ‘….in HIM’. Wel gendervriendelijk, maar niet de bedoeling. Zij heeft een uitgetypte tekst voor zich waar ‘it’ staat. Nadat de originele tekst is geraadpleegd, is het opgelost en zo staan alle neuzen weer dezelfde kant weer op (en dan heb je een optocht, haha, om maar een beetje in de sfeer van carnaval te komen.)

Na een aantal lekkere nummers die we doorzingen zijn we al weer aan het eind van de repetitie beland. Volgende week is het voorjaarsvakantie, dus geen repetitie en ook geen blog.

Fijne vakantie allemaal en tot over 2 weken.