Blogs

Na ons geslaagde uitje naar Hoorn gaan we weer lekker aan de slag met nieuwe nummers. Karen heeft alvast ook het kerstrepertoire meegenomen, maar dat is nog niet nodig. In overleg met muziekcommissie en bestuur is besloten niet te veel tijd te besteden aan de kerstnummers. De reden hiervoor is, dat we op 5 april 2020 weer een eigen concert organiseren. Daar willen we graag een aantal nieuwe nummers laten horen en dat vraagt natuurlijk de nodige tijd om in te studeren. Dit concert zal plaatsvinden in het Kulturhus in Borne. Naast ons Zwingkoor zal ook Mix & Match Vocalentertainment een bijdrage leveren. Heel leuk dat zij met ons mee gaan doen.

Hoog tijd om te starten. Nienke heeft een nieuwe inzinger: het refrein van ‘Set fire to the rain’. De tekst krijgen we op papier. De noten nog niet. Voor de één is dat handig, die moet het toch vooral hebben van luisteren en nazingen. Voor anderen is dat juist lastiger, zij zingen het liefst van bladmuziek.
De sopranen hebben wat moeite om de juiste inzet te vinden. En omdat dit deel gelijk is met de mezzo’s is de oplossing al snel gevonden. De vier sopranen verhuizen tijdelijk naar de andere kant van de zaal achter de mezzo’s.
Al met al is het een wat lange inzinger geworden. Maar zó leuk om dit te zingen.

Het volgende nummer is ook een nieuwe. ‘Standing by’ zoals het uitgevoerd wordt door Pentatonix. Voor wie het al eens beluisterd heeft, echt een prachtig nummer. Het arrangement is nog niet helemaal af. Nienke wil vanavond uitproberen of dit deel klinkt en of sommige stukken mogelijk zijn. Het gaat dan om veel hey-ey-eh-leh-la voor de hoge stemmen. En dum-dum-da-dum-dum voor de 2e alten. “Jaaaaaren gezongen” roept MariAnne, dat moet lukken.

We sluiten af na de pauze met ‘Firework’. Dit keer met een stuk choreografie er bij. In Hoorn hadden we gezien, dat zoiets het echt leuker maakt. Dus stoelen aan de kant en zingen met performance. De opnames tonen dat er aan de timing en precisie nog wel gewerkt moet worden, maar dat komt ongetwijfeld helemaal goed.
De repetitie is alweer voorbij. De meesten gaan naar huis, een enkeling blijft nog even naborrelen.

Vandaag is het dan eindelijk zover. Ons jaarlijkse uitje. Dit keer met de bus naar het korenfestival Koren laat je Hoorn.

Helaas hebben een paar zangeressen op het laatste moment moeten afzeggen ivm met ziekte of andere zwaarwegende omstandigheden.

Om 9 uur stroomt de parkeerplaats bij sporthal Windmolenbroek vol. Ook de bus van Sickman is keurig op tijd. Chauffeur Robbert heeft de koffie al aangezet. Alleen Renate ontbreekt nog. Ze kreeg de kat niet naar binnen en zoekt nog een veilig plekje voor haar e-bike. Grietje loodst de bus naar de plek waar we Renate kunnen oppikken.

Lidy en Karen delen snoepzakjes uit. Het schoolreisje kan beginnen.

Koffie met overheerlijke plaatapppeltaart van Grietje zodra we op de snelweg zijn. “Proeven jullie de speculaaskruiden wel” schalt ze door de bus. Wat er ook in zit, het is heerlijk.

Vera trekt zich even terug met oortjes in. Het nummer Africa oefenen met de mezzo- partij. Normaal zingt ze dit nummer mee met de sopranen, maar de stemverhoudingen komen met de bezetting van vandaag wat in de knel.

Natuurlijk zingen we ook met z’n allen flink in. Telefoon aangesloten op de radio van de bus en vrolijk klinkt het hele repertoire door de ruimte.

Mooi op tijd komen we aan bij het theater Park in Hoorn. Pal naast het onstuimige water van het Markermeer. Tijd genoeg om in te zingen en een soundcheck te doen. In de Hamletzaal staat een podium voor ons klaar met een heuse vleugel. Nienke vindt het best stoer om op de vleugel te spelen. Alleen ons eerste nummer moeten we dan een toontje hoger inzetten. Dat lukt prima.

De festival wordt gestart met een optreden van het organiserende koor Broadway uit Hoorn. Zeker 120 zangers en zangeressen op het podium. Een mooie start. Het winnende songfestivallied klinkt schitterend.

Daarna verdelen de koren zich over 4 podia in het theater. Onze Hamletzaal stroomt langzaam vol en om 1 uur mogen wij ons repertoire ten gehore brengen. Heerlijk om voor zoveel mensen te mogen zingen.

De rest van de middag genieten we van de optredens van de andere koren. Kleine groepen op de trap in de foyer of de Hamletzaal. Enorm grote koren in de Othellozaal. Inspiratie voor nieuwe nummers, ideeën voor de kledingcommissie, kippenvel bij optredens, ons realiseren dat het strak inzetten en zingen voor ons zelf nog wel een uitdaging is. Ondertussen genieten van een wijntje, een kom erwtensoep of de zelf meegebrachte boterhammen. “Met een eitje, net als vroeger bij de schoolreisjes” verklapt Gerry me.

De middag vliegt om. Lidy en Karen hebben het slotdiner geregeld in de Brasserie van het Theater. Voor een heel 3-gangenmenu is er niet voldoende tijd. Maar ook met alleen het hoofdgerecht is het een prima afsluiting van een heel gezellige dag.

Vanavond geen gewone repetitie, maar een optreden in het zorg- en verpleeghuis Hoog Schuilenburg. ‘Onze’ Gerri is daar kind aan huis en daar bij iedereen bekend (net als Van Benthem, iedereen kent ‘em, maar dan de vrouwelijke variant). Gerri heeft ervoor gezorgd dat wij een keer mochten zingen voor de bewoners. Rond kwart over zeven ’s avonds druppelt de zaal vol met zowel bewoners als koorleden. De koffie,thee en koekjes staan al voor ons. Wat een gastvrije ontvangst.

De kleding voor die avond is zwart/wit met rode accenten. Voor degenen die niets roods thuis hebben liggen, geen nood. Tinie heeft voldoende accessoires meegenomen zodat we allemaal er mooi bij staan.
We zingen even in en dan worden we door Janine Dollen van Hoog Schuilenburg aangekondigd, we beginnen. Het openingslied is Wonderful World, een klassieker. De reacties van de mensen geeft weer dat zij bekend zijn met het lied. Tini houdt een praatje tussen de liedjes door. We zingen een mix van Nederlandse en Engelse liedjes en beide worden ook door de bewoners meegezongen. Fijn om te zien dat het goed ontvangen wordt. Aan het eind van het lied ‘Natural Woman’, roept iemand uit de zaal: ‘NATURAL WOMAN!’ Die mevrouw vond het duidelijk een mooi nummer. Dan ‘Het dorp’ van Wim Sonneveld, dat is altijd een succes. Dit lied geeft zo mooi die goeie oude tijd weer.
Het laatste nummer voor de pauze is ‘Koffie’ van Rita Corita, met een solo van Anita. Ze gooit haar ziel en zaligheid in het nummer en zoals Tinie later aangaf: ‘Op z’n Amsterdams gezongen met een zachte G’. Erg grappig. Er is één mevrouw die het hele nummer meezingt, ze geniet.

In de pauze wordt bekend dat er een Duitse mevrouw in de zaal zit. Hoe leuk zou het zijn om spontaan een stukje Duits te zingen. ‘Mädchen’ is niet geschikt, dus opeens gaat het rond dat we een stukje ‘Adieu, mein kleine Garde-Officier’ gaan zingen. Verschillende koorleden zitten al ijverig op YouTube te zoeken omdat ze het lied niet kennen. Nienke kent het ook niet, dus de begeleiding wordt even spannend.

Na de pauze gaan we weer verder met ‘Sammy’ van Ramses Shaffy. ‘Hoog Sammy, kijk omhoog Sammy’, wordt door verschillende mensen meegezongen, dit kennen ze bijna allemaal. We sluiten ons programma af met nog een keer ‘Het dorp’. We weten dat ouderen dit altijd een mooi lied vinden dus gerust twee keer gezongen mag worden.

Tini doet nog even een woordje en vertelt dat we weten dat er een mevrouw van Duitse afkomst aanwezig is. En dan zetten we vol enthousiasme in: ‘Adieu, mein kleiner Garde-Officier’. Ook de begeleiding van Nienke gaat prima. Janine Dollen van Hoog Schuilenburg, bedankt aansluitend het koor en spreekt lovende woorden, ook dat Gerri niks te veel beloofd heeft en wellicht tot een volgende keer.
Tevreden keren we huiswaarts. Richting uitgang staat een biljarttafel waar een paar mannen zich omheen verzameld hebben. Ze steken hun duim omhoog, ‘mooi gezongen, hoor!’ Wat een dankbaar optreden was dit.

Na ons optreden bij de WAK van zondag gaan we vandaag aan de slag met de nummers voor Hoog Schuilenburg. Maar voor we kunnen beginnen vieren we eerst een klein feestje. Nienke is namelijk al weer één jaar onze dirigent en daar zijn we heel blij mee. Als blijk van onze waardering verrast Tini haar met een cadeautje.

De inzinger van vandaag is een gouwe ouwe: Today it’s a wonderful day. We worden een paar keer onderbroken door piepjes van NL-alert. Brand in Wierden, ramen en deuren sluiten. Henny weet te vermelden dat het al bijna onder controle is.  Dan gaat er weer een telefoon af. Sanny spurt haastig de zaal uit. Carolien komt dan net binnen en fluistert ons in wat ze gehoord heeft. Sanny is zojuist weer oma geworden! Dansend komt Sanny de zaal weer in: “De jongens zijn er”. Een lied en felicitaties en Sanny vertelt honderduit. Van zingen komt voor Sanny niks meer, gauw naar huis om Jille en Mats te gaan bewonderen.

Wij gaan door met de repetitie. Er staan veel nummers op de setlist, die we al een hele poos niet gezongen hebben. En dat is te merken. De meeste noten zitten er wel in, maar de timing is bij een aantal nummers volledig zoek. Daar moet nog wel aan gesleuteld worden. Nienke geeft ons de opdracht om één zangeres te volgen, dan weet je altijd zeker dat het gelijk gaat. Voor het nummer Avond krijgt Ellen het voortouw voor de mezzo’s en sopranen en Carolien voor de alten. Dat gaat een heel stuk beter. Al is het nog even lastig om niet je eigen feestje te maken wanneer Carolien een stukje tekst overslaat.

Het nummer Sammy geeft ook nog even startproblemen. Nienke speelt het in een mooi rustig tempo, maar het koor dendert als een hogesnelheidstrein de pianopartij voorbij. Blijken we het ingestudeerd te hebben in het hoge tempo en dat krijg je er niet zo snel weer uit.

Voor we het in de gaten hebben is het al weer tijd. Volgende week donderdag treden we op voor bewoners, familieleden en medewerkers van Hoog Schuilenburg.

Het is zondag en vandaag staat een optreden op de agenda. Het is de Week van de AmateurKunsten (WAK) en daarom zingen we bij NielZ aan de Marktstraat in Almelo om 3 uur. De weergoden zijn ons goed gezind. De voorspellingen waren verschrikkelijk, maar we kunnen de jassen uitlaten. De roze sjaaltjes op wit en spijker komen hierdoor goed naar voren.

Half 3 verzamelen we in de buurt van ‘ons’ podium. Er is op dat moment nog een optreden gaande van een jonge zanger, en die is best goed.
De banner van het Zwingkoor wordt door Tini en Carolien al voor het podium in gereedheid gebracht. Als we compleet zijn trekken we ons even in een steeg terug om in te zingen.
En dan mogen we de trap op naar het podium. Dit is de laatste keer dat Dries ons zal begeleiden. Dus we gaan extra van hem genieten. Het podium is niet al te groot en er staat nog van alles aan instrumenten, monitoren en pedalen. We staan erg ‘kortjes bij dichtjes’.

Het grote terras bij Nielz zit lekker vol en ook staat er nog publiek aan de kant. Leuk om voor zo’n gezellige drukte te zingen.
We trappen af met Wonderful World. Een heerlijk nummer om mee te beginnen. Het wordt goed ontvangen en we gaan verder met ons programma. Zo leuk om te zien dat er volop gedanst wordt op onze liedjes. Het is voor elk wat wils want we zien stijldansen, gewoon dansen en kinderen die enthousiast op onze melodieën bewegen.

Nienke doet af en toe een woordje. Ze kondigt aan dat het een-na-laatste liedje een nieuw nummer is, dat we nog niet vaak geoefend hebben. Heel spannend voor ons, maar zegt ze: ‘We gaan het gewoon doen omdat we het zo’n lekker nummer vinden.’ En zie, het valt helemaal niet tegen. We sluiten af met Can’t help falling in love with you en dan dan zit het erop. Op een paar schoonheidsfoutjes na was het een mooi en goed optreden. Top! Trots op ons. Het was genieten, getuige de foto’s die Lute weer van en voor ons gemaakt heeft.

We staan nog een beetje na te genieten voor het podium als de volgende act al weer is begonnen, een dansdemonstratie. Irma van de soptranen en Carolien kunnen de verleiding niet weerstaan en duiken de dansvloer op. Renate en Irma van de 2e alten volgen. Het swingt de pan uit en ze zijn helemaal in hun element.
Om de middag op gepaste wijze af te sluiten, nemen we nog een drankje bij Nielz en dan gaan we met een goed gevoel naar huis.