Blogs

Het is behoorlijk koud buiten, maar binnen in De Driehoek brandt de kachel. We moeten nog even wachten omdat de mezzo’s vanavond hun stemgroep-sessie heeft.

Wat een verrassing als we zien dat de pianist Johan ook binnenkomt. Hij begeleidt ons heel fijn en we vinden het ook prettig dat Nienke zich helemaal op ons kan concentreren.

Als we de repetitieruimte binnenlopen, zien we dat de mezzo’s anders staan opgesteld. Ook bij deze stemgroep heeft een aparte sessie wel effect gehad.
De nummers beginnen steeds beter te klinken, het is duidelijk hoorbaar dat door iedereen geoefend is thuis.

In de pauze is er weer een traktatie, het gaat maar door! Het is ook allemaal zo lekker, je moet wel stevig in je schoenen staan om er nee tegen te zeggen.

Na de pauze doen we nog flink ons best en Nienke is helemaal happy! Een mooi bruggetje naar het nummer ‘Happy’ dat we weer gaan oppakken. Nienke heeft het arrangement aangepast en daar zijn we blij mee.

Aan het eind van de avond krijgen we een compliment voor wat we hebben neergezet. Natuurlijk is het nog niet zoals het wezen moet, maar we komen als stemgroepen steeds beter tot elkaar. Dat belooft wat voor ons concert op 5 april.

Tot volgende week!

Vanavond is het de beurt aan de sopranen voor een aparte sessie met Nienke. Om acht uur volgt de reguliere repetitie. En weer moet Nienke haar planning omgooien.

Vanavond komen een paar leden van een potentiële band die ons gaat begeleiden bij het concert van 5 april. Dat vergt even een korte voorbereiding voor als die mannen komen, dus wordt het programma dat Nienke in haar hoofd had voor vanavond gewijzigd.
Als we beginnen valt het op dat de sopranen anders zijn opgesteld. De eerste en tweede rij hebben van plek gewisseld. Dit kan zo’n sessie met een stemgroep dus tot gevolg hebben.

We beginnen met ‘Standing by’. Hoewel we dat al lang repeteren, lukt het maar niet. Het advies: blijven oefenen! Als we dit nummer tijdens ons concert kunnen brengen, dan is het een overwinning op onszelf.
Tijdens het repeteren komen twee heren van de band binnen om, zoals aangekondigd, naar ons te luisteren. Het lied ‘ Leun op mij’ krijgt spontaan applaus. Dit valt altijd erg goed bij het publiek. Het is ook een heel fijn nummer om te zingen. De mannen blijven tot de pauze.

In de pauze is er weer een traktatie en voor volgende week is er alweer een aangekondigd. Meestal is het in de maand januari iedere week raak. Tijdens de pauze is er ook een stemtest en er is goed nieuws. We hebben er een mezzo bij. Welkom Anne!

Het tweede gedeelte van de avond gaan we verder met de nummers voor ons concert. Zowel bestaand als nieuw repertoire komt langs. De klok slaat tien uur en zit het er weer op.
Tot volgende week!

Hieronder nog delen uit een stukje over focus uit het boekje ‘Leuk hè, koorzingen? van Petra Andriessen.

Zij schrijft in het hoofdstuk ‘Wat je als koorzanger kunt leren van Sven Kramer’ het volgende:
Ik vergelijk vaak zingen met sporten. Een sporter geeft spanning, competitiedrang en adrenaline aan het publiek, een koorlid geeft emotie, entertainment en endorfine aan het publiek.

100% focus
Het begint met focus. Voor Sven Kramer is het volstrekt vanzelfsprekend dat hij moet presteren als hij de schaatsbaan op stapt. Zo zou het ook moeten zijn voor een koorzanger: het podium op? 100% focus en gaan!
Houd de finish in de gaten
Sven weet waar hij naartoe schaatst, elke ronde een eigen tijd. En jij? Jij zingt elk nummer naar die laatste noot toe.
Maak gebruik van je publiek
Sven weet dat hij schaatst op de energie van zijn publiek, elke ronde wordt hij vooruit geschreeuwd. Als koorzanger moet je bij elk nummer voelen dat je je publiek hebt meegekregen, dat ze uit de banken willen springen om je te bedanken voor je muziek.
Dit is echt voor elk koor binnen handbereik. Het vergt alleen jouw focus en jouw drive om, net als Sven, voor de winst te gaan.

‘De beste wensen’ en ‘gelukkig nieuwjaar’ klinkt het bij binnenkomst in de Driehoek. Vandaag is de eerste repetitie van 2020. Die begint anders dan normaal.

Vorig jaar is afgesproken dat Nienke alle stemgroepen eenmalig voorafgaand aan de repetitie apart begeleidt. Hoe kleuren de stemmen bij elkaar en staan we wel op de juiste plek? Ook is er ruimte om vragen te stellen hoe we terugkerende fouten kunnen aanpakken.
Vanavond trappen de 1e alten af waarna de daaropvolgende weken de rest volgt. De normale repetitie begint daarom een halfuur later.

Omdat bij binnenkomst de ruimte nog niet beschikbaar is, blijven we wachten in het voorste gedeelte. Dat komt goed uit want er is genoeg bij te praten, zo na de vakantie.
Terwijl we daar zo gezellig zitten, wacht ons een verrassing. Een man komt binnen en vraagt of dit het Zwingkoor is. Wauw! Hij is een pianist, daar zijn we al zo lang naar op zoek en hij komt een avond meedoen. Iedereen reageert blij verrast en Anita roept: ‘Geef die man een stoel!’ om aan te geven dat hij in de watten zal worden gelegd.

Even later kunnen we beginnen met de repetitie. Tini doet het welkomstwoord en introduceert de pianist als Johan die even een halve repetitie aanwezig zal zijn. Er zijn ook twee nieuwe dames gekomen die een paar repetities willen kijken en meezingen. Misschien kunnen we ze uiteindelijk verwelkomen als nieuwe leden. Wat een goed begin van het jaar.
De pianist Johan heeft zijn plek al ingenomen. Hij speelt erg gemakkelijk en begeleidt ook heel prettig. We hopen dat hij het bij ons ook leuk genoeg vindt om te blijven. We duimen.
Door de komst van Johan gooit Nienke haar schema om. We beginnen meteen met ‘ Standing by’. Nu zij geen piano hoeft te spelen kan Nienke zich volledig concentreren op het dirigeren. Het nummer blijft voor de sopranen een lastig muziekstuk. Zij moeten thuis nog heel veel oefenen.

Er volgt een korte pauze met, jawel,een traktatie. De afgelopen weken zijn er nogal wat jarig geweest. Voor degenen met goede voornemens om minder te snaaien, tja, even doorzetten (of niet).

Na de pauze informeert Nienke ons over ons concert op 5 april. De setlijst is bekend. Een combinatie van nieuwe en oude nummers. De reacties zijn over het algemeen positief, maar op één nummer komen ook genoeg gemengde reacties. Nienke zal dat arrangement nog eens onder de loep nemen of het wat interessanter kan. Genoeg te doen de komende tijd. Dus beginnen we met het nieuwe nummer ‘You know my name before I go’. Dat valt voor de eerste keer helemaal niet tegen. Dit gaat zeker goed komen. Al snel is de repetitie weer voorbij.

De avond wordt gezellig afgesloten met een nieuwjaarsborrel en warme hapjes.
We zijn weer begonnen! Het wordt een bijzonder jaar, door het concert op 5 april in het Kulturhus in Borne en wie weet, misschien volgen er nog heel verrassende optredens. Best spannend, maar wat een leuk vooruitzicht!

Lieve Zwinggroetjes, tot volgende week.

Vanavond de generale repetitie voor onze optredens bij Zorgboerderij Klein Wierke en het kerstkorenfestival in de stad op zaterdag 21 december.
Leuk om nu al te vermelden waar we te zien en te beluisteren zijn in de stad, dat is om 14.00uur en 15.30uur op het marktplein bij Nielz.

De setlist is heel divers en we hebben er zin in om er aan te beginnen. Maar eerst wordt de kleding ‘gekeurd’. Van de kleurstelling hebben we vooraf bericht gekregen en het verzoek om het vanavond aan te trekken, dan weten we hoe het er als geheel uitziet. Het is feestelijk, dus prima.

We zingen het eerste gedeelte van het repertoire redelijk vlot door. Voor sommige nummers moeten nog even extra De puntjes op i gezet worden en dan is het klaar.
In de pauze is er een heerlijke traktatie van Tinie die jarig is geweest. Daar hoort natuurlijk het meerstemmige ‘lang zal ze leven’ bij.

Na de pauze neemt Carolien het woord en reikt daarbij een kleine kerstattentie uit aan Nienke. Ze is blij verrast, altijd leuk een blijk van waardering te ontvangen.

Dan volgt deel 2 van de setlijst. En ook dit gaat redelijk soepeltjes. We zijn binnen de repetitietijd klaar. Volgende week donderdagavond is er geen repetitie omdat we zowel donderdagochtend als vrijdagochtend bij Klein Wierke een optreden verzorgen.
Dit houdt in dat we vanavond de laatste repetitie van 2019 hebben gehad. Wauw, het jaar is omgevlogen. Als we terugkijken, dan hebben we een mooi palet van optredens achter de rug. Mijmerend denken we terug aan o.a. het gastoptreden bij het jubileumconcert van de Oostvaarders, de Week van de AmateurKunsten (WAK) in Almelo, Amusing in Hengelo, heel bijzonder was het optreden bij de Schouwburg Park in Hoorn en natuurlijk mogen we de verzorgingscentra niet vergeten. We hebben die bewoners een mooie avond bezorgd.
Ook hebben we jammer genoeg afscheid genomen van een paar koorleden, maar zijn we ook weer verblijd met de komst van nieuwe leden.

Op naar weer een mooi, gezellig en zwingend nieuw jaar, waarin in ieder geval staat genoteerd een concert op 5 april in het Kulturhus in Borne. Spannend maar super gaaf!
Wat de repetitieblog betreft, bedankt voor het lezen en de reacties, tot 9 januari 2020.

Als we gaan inzingen vestigt Nienke altijd de aandacht op de ademhaling. Die mag niet te hoog zitten, maar in je buik. Ze zegt: ‘Anders voel je buik of ie er nog zit.’ Gerri heel ad rem: ‘Yep, die zit er nog!’ Hilariteit, want bedoelde ze de ademhaling of haar buik.

We beginnen met ‘Set fire to the rain’. Eerst in stukken en dan het geheel. Dit wordt mooi als het nummer er helemaal in zit.
Vervolgens tot de pauze ‘Standing by’. Iedere week gaat het wat beter.

We lopen naar de pauzeruimte en zien dat daar al een prachtig kersttafereel is opgebouwd. Een winters plaatje met sneeuw, kleine huisjes waarin gezellig licht brandt, schaatsende poppetjes en veel meer. Daar is iemand heel druk mee geweest.

In de pauze worden geanimeerde gesprekken gevoerd.
Na de pauze is het tijd voor het kerstrepertoire, met daarin o.a. ‘I’m dreaming of a white Christmas’, meerstemmig.
Donderdag 18 en vrijdag 19 december treden we op bij Zorgboerderij Klein Wierke en zaterdag 20 december nemen we weer deel aan het korenfestival in de stad. Leuke vooruitzichten.

Volgende week 5 december is het Sinterklaasavond en dan slaan we een repetitie over.
Fijn weekend en een fijne Sinterklaasviering allemaal.