Blogs

We beginnen met een paar gouwe-ouwen, zoals “When the saints”, “I like to sing” en “Mbele mamma.

Nyanda heeft de setlist voor zondag 8 juli op volgorde gezet en we beginnen lekker vooraan. Het meeste zit er al behoorlijk in. Met de ingezongen nummers is er dan ook thuis al flink mee geoefend. De na-na-na en du-du-du stukjes komen hier en daar nog wat onzeker over. Daar wordt nog even flink op getraind: doelgroepen apart en dan weer samen.

Na de pauze gooit Nyanda haar lange haren los. Dat in combinatie met de mooie blauwe jurk ontlokt bij Gerrie een opmerking die ons doet schudden van het lachen. Welcome back na zes weken toeren door Frankrijk Gerrie. We hebben je gevatte opmerkingen gemist!

Het was weer een fijne avond zingen. Volgende keer generale voor het optreden met Dries er bij.

We beginnen met de warming-up. Dit keer een nummer dat we al eens eerder hebben gedaan. Fictief ballen gooien naar elkaar en na de stap rondjes draaien. Oppassen dat we er niet draaierig van worden.

Bij elk nummer dat we zingen tovert Erik steeds weer nieuwe instrumenten uit zijn grote tas. Het klinkt heerlijk. Van robuuste djembé in Shosholoza tot subtiel belletje bij Anne.

In een van de volgende weken nog een keer oefenen met Dries en dan zijn we er klaar voor.

De inzinger van vorige week kreeg een uitbreiding. In 4 groepen werd er vrolijk op los geduuuumt en gezongen. Tot verrassing van Nyanda bleven we in een heel wijde kring staan. Pas toen we veel dichter bij elkaar kwamen staan en zo elke groep konden horen ging het beter. De wijze les van Nyanda hierbij was: “In de muziek hoef je niet alles in één keer te kunnen. Oefening baart kunst”. En dan gaan we aan de slag met de tot nu toe ingestudeerde nummers. “Avond” hapert soms nog op het ritme, maar komt er toch al steeds beter in. Ook “Iedereen is van de wereld” wordt onderhanden genomen. Enthousiast schalt aan het slot het “Iede….REEN” door de zaal. En dan is het al weer tijd voor pauze en koffie. Irene trakteert op Snickers en Marsjes nog voor haar verjaardag. En ze viert haar verjaardagssong vrolijk mee boven op de stoel. Daarna zingen we “Laughter in the rain”. Met in het intermezzo een eerste poging voor de blokfluitsolo. Als afsluiting swingt Up-tempo nummer “Waterloo” door de ruimte. Een aantal leden blijft nog even nakletsen in de bar onder het genot van een drankje. Anderen gaan meteen naar huis met het “huiswerk” in de tas. Ons optreden van 8 juli in het Beeklustpark komt steeds dichterbij. Heerlijk om weer onze muziek te mogen laten horen.

Daar staat echt een persoonlijkheid, een witte didjeridoo-man lijkt het. Je ziet hem zo als authentieke bewoner in de bush van Australië en Afrika. Er wordt al gefluisterd: ‘hee, een crocodile dundee!’
In de repetitieruimte staan de djembés en kenkenies al klaar. Een kenkenie is een trommel die met stokken bespeeld wordt, eventueel ook met een bel, zo leren we.

We zetten de stoelen in één grote kring en pakken allemaal een instrument en plaatsen dat tussen de benen. Een niet nader te noemen koorlid kent deze djembéworkshop en heeft al voorbereidingen getroffen door haar ringen af te doen en thuis te laten. Nee, ringen mag je niet omhouden als je ‘djembeet’. Top, wat dat betreft, maar daarentegen totaal geen rekening gehouden met de kleding. En dus verscheen ze in een leuke zomerjurk. Gelukkig is de djembé groot genoeg om voor het kruis, sorry, om het kuis te houden.
We zitten startklaar. Tja, en wat doe je dan, als je zo’n trommel, een echte djembé voor je hebt staan? Juist, meteen erop los trommelen. Geen idee wat je aan het doen bent, het klinkt ook nergens naar, maar het is gewoon leuk.

De didjeridoo-man stelt zich voor als Paul ‘Percussie’ op de Weegh. Hij heeft zich gespecialiseerd als percussionist in verschillende stijlen. Op het moment dat hij in aanraking kwam met de traditionele West-Afrikaanse ritmes, heeft hij zich daarop meer toegelegd. Hij mag zich docent noemen en geeft workshops en lessen. Het is een bevlogen man, die boeiend over de instrumenten en zijn vak vertelt.
Maar dan moeten we zelf. Eerst leren we de bas-slag. Die is lekker makkelijk, gewoon een slag midden op het vel, en zo wordt het verder uitgebouwd tot en met de ‘hokus-pokus-pilatus-pas-roffel’ Supermooi klinkt het. Best knap van ons. Een enkeling Enkelen binnen de groep hebben zo’n kenkenie en zij moeten dus met stokken op een heel andere tel slaan dan de rest met de djembé. Het klinkt echt leuk. Terwijl wij onze aangeleerde ritmes spelen, trommelt Paul Percussie er dwars doorheen. We zijn helemaal enthousiast. Als hij ook nog alleen wat speelt springen Greetje en Thea meteen op en beginnen te dansen. Ze genieten van deze heerlijke muziek.

We zingen vervolgens een paar keer het Afrikaanse lied Shosholoza waarbij Paul Percussie erbij trommelt. Dat geeft meer Afrikaanse sfeer aan het lied. Wat zou dat mooi zijn dat iemand van ons dit zelf zou kunnen begeleiden tijdens optredens. Nou ja, belangstellenden kunnen ook djembé-les volgen.
Om 11.30 uur is de workshop ten einde. Het was superleuk, we waren erg enthousiast en hebben vol overgave de workshop gevolgd.
Nu even lunchen in de ‘kantine’ van de Driehoek en dan gaan we verder met de repetitie. 8 Juli is het optreden in Beeklustpark en daar willen we ook wat nieuwe nummers laten horen. Dat betekent dus nog even goed repeteren.

Na de lunch worden de puntjes op de i gezet. Het doorzingen van de nummers gaat redelijk snel. Nyanda gaat de laatst toegevoegde nummers nog inzingen wat het oefenen gemakkelijker maakt. Soms zit een nummer er zo vast in, dat je een verandering maar moeilijk kunt overnemen. Een tussenstuk van het lied Our House hebben we als ‘lalala’ ingestudeerd, maar dat is veranderd in: ‘dududu’. Het is een heel eind dat ‘dududu’ en moeilijk aan te leren. Vanaf de eerste ‘du’ klinkt het dus her en der nog ‘la’. Gaandeweg wordt het herkend en schakelt iedereen over naar ‘du’. Behalve Tini. Zij is zó verdiept in haar bladmuziek, dat ze zich bijna heeft afgesloten van de omgeving. Ze merkt niet dat Nyanda oogcontact met haar zoekt, dat Karen dicht in haar ene oor zingt en Anita in haar andere oor. Plotseling valt het kwartje en de laatste regel eindigt eensgezind met ‘dududu’. Het was een hilarisch moment.
Voor we het weten is de repetitie voorbij. Het was een heerlijke workshop/repetitie.

Ze bouwt het mooi op. Het begint met ‘DUU-DUU DUU DUU DUU’enz. Het is een heerlijke melodie en het klinkt ergens wel bekend maar is niet meteen thuis te brengen. Dan komen de woorden erbij en het kwartje valt: Bruno Mars! ‘Just the way you are’, wat een mooi nummer! We zingen het ook nog in canon. Hoe bedenk je het, geweldig!
Dan pakken we het nieuwe nummer Africa bij de kop, hier en daar komen wat kleine aanpassingen op het bladmuziek. Nyanda zingt het voor ons in en dat oefent heel fijn.
Dan volgt het andere nieuwe nummer, Waterloo. We moeten ons verspreiden over de ruimte, waarbij we niet bij onze stemgroep mogen staan . Nyanda loopt iedereen langs en luistert. Hier en daar geeft ze nog tips, eigenlijk heel fijn.
Oké, en door! Shosholoza, het heerlijke Afrikaanse lied. Zo leuk! En weer door naar het volgende nieuwe nummer ‘Iedereen is van de wereld’. Dat is best een pittig nummer, moeten we nog goed oefenen., maar……. ‘het komt er’an’. En weer door! Dat is het nieuwe nummer: California dreaming, dit klinkt zeker niet verkeerd. De puntjes nog op de ‘i’ en het is af.
We eindigen met Fire, die zit er goed in en is een heerlijke uitsmijter. Nyanda eindigt de repetitie met ‘Goed gewerkt, dames!’ Nou, dat kun je wel zeggen, van een rustige repetitie was geen sprake, de vaart zat er flink in. Op naar de workshop van zaterdag. Eerst een djembé sessie en dan het repertoire doornemen voor het optreden in het Beeklustpark op 8 juli.