Blogs

Om in de sferen te blijven heeft Nienke bij het inzingen een kerst-canon voor ons. We dinge-dong er vrolijk op los. Daar waar je in zijn algemeenheid wat meer kracht wilt zetten heeft Nienke ons al een paar weken geleden geleerd dat je (figuurlijk) sinaasappels onder je oksels moet uitpersen tijdens het zingen. Jannie die deze informatie heeft gemist, reageert als door een wesp gestoken en roept: ‘Wat sinaasappels uitpersen met je oksels? Ik heb kleine sinaasappels’ Gieren!
En dan beginnen we zoals gezegd met het kerstrepertoire. Het eerste nummer is Silent Night. We moeten er weer even inkomen, we beginnen vol enthousiasme voluit te zingen. O ja, even op de dynamiek letten. Opnieuw en dan beginnen we mooi zacht en bouwen zo het nummer op.
In de pauze is er een traktatie want Jannie en Renate zijn jarig geweest. Gefeliciteerd dames!
Na de pauze klinken de eerste noten op de piano en we zingen ‘lang zullen ze leven’.
Dan pakken we ons eigen repertoire weer op en zingen sinds lange tijd weer eens Opzij van Herman van Veen. Dat is een pittig vlot nummer en het is aanpoten voor Nienke op piano. Aan het eind verzucht ze: ‘pfff, ik zweet ervan’. We sluiten af met het rustige nummer ‘Fire’ van de Pointer Sisters. Grietje volgt de tekst op papier, de sopranen moeten aan het eind vijf keer ‘fire’ zingen. Maar dan wordt het lied al bij de vierde keer ‘fire’ gestopt. Iedereen begint op te ruimen om naar huis te gaan, maar niet Grietje, die blijft zitten en roept: ‘ik wil mijn vijfde ‘fire’. Helaas, het worden er geen vijf. Ze blijft verontwaardigd tot aan de garderobe en dan zijn er toch een paar koorleden die haar uit het lijden verlossen. Ze zingen de laatste zin en Grietje knalt: ‘FIRE’. Zo, en nu naar huis!

Nienke vertelt ons, dat ze deze week is afgestudeerd in Neurologische muziektherapie. Gefeliciteerd!!!
Na de warming-up starten we met, hoe passend bij deze nazomer, een kerstnummer. Maar als we straks in december tijdens het Almelose Kerstkorenfestival er willen staan kunnen we maar beter op tijd beginnen. Het is een echt heel mooi arrangement van “Silent night”. Nienke vraagt of de sopranen wat ondersteuning nodig hebben nu ze maar met z’n tweeën zijn. Niet nodig vindt Grietje: “We houden ons een beetje in om de anderen goed te kunnen laten oefenen”. En inderdaad, als het nummer er in zit en zij beiden op volle kracht gaan zingen ze ons er allemaal uit.
De oude Kerstnummers zijn heeeeel ver weggezakt. Gauw over naar de bekendere nummers, Country Roads, Leun op mij en Falling in love. Uit het niets heffen de mezzo’s “Hey Jude” aan. Nienke volgt vloeiend met de piano.
Een heerlijke nazomeravond en lekker zingen.

Nienke heeft een nieuw nummer meegenomen uit ons nieuwe repertoirelijst van ‘wereldmuziek’. Het is Take me home, Country roads. Het refrein wordt driestemmig ondersteund door ‘oe-tjes’, maar die zijn lastig. Dat was al ingecalculeerd en dus is dat stukje, 3-stemmig, op notenschrift gezet, voor de liefhebber. Zoals een aantal dat al deed neemt ook Tini uiteindelijk die nootjes erbij, want het ging nog niet naar haar zin. Ze zingt vol overgave haar oe-tjes van papier, het gaat top!
Hoe verrassend is het als ze zegt: ‘ik zit wel op het papier te kijken, maar weet niet eens welke regel ik zing. Oh, voor mij de onderste regel dus, haha!’ Hilarisch.
Maar uiteindelijk klinkt het refrein heel goed en Nienke is zo enthousiast dat ze hiervan een video-opname maakt. Benieuwd waar we die tegenkomen…..
Dan is het pauze en krijgen we bij de koffie/thee een traktatie van Jannie die jarig is geweest. Ook is er een belangrijke gebeurtenis tijdens de pauze. Nienke tekent het contract als dirigente van het Zwingkoor. Het is nu officieel, we zijn weer compleet, een mooi moment.
Hartelijk gefeliciteerd, Nienke! We zijn ontzettend blij met je.
Dan is de pauze al weer voorbij en op verzoek van een koorlid, vertelt Nienke iets over haarzelf. De rode draad in haar leven is, uiteraard naast haar gezin, de muziek. Ze zingt zelf ook met vriendinnen samen in een eigen zanggroep, dat heet Rumor has it. Ze laat een ons een live-opname horen en dat klinkt fantastisch. We houden ze in de gaten.
Wij gaan verder met Leun op mij en Can’t help, falling in love with you.
En de repetitie is al weer voorbij. Tijd voor een drankje aan de bar of om meteen huiswaarts te keren. Tot volgende week!

Tini neemt eerst het woord en heet iedereen welkom. In het bijzonder natuurlijk Nienke, we zijn heel blij dat zij het stokje van Nyanda heeft overgenomen.
Nienke heeft een plannetje bedacht voor vanavond om onze namen zo snel mogelijk te leren kennen. Daarvoor staan we in de ons bekende ‘warming up-kring’. Oké, dan de opdracht. Zet één voet naar voren en til dan de voeten om de beurt op en zet ze weer neer op zo’n manier dat een ritme ontstaat. Je beweegt een beetje met het lichaam mee. Dan moeten we in dat ritme op drie verschillende manieren onze naam zeggen, en de overige koorleden herhalen dat op exact dezelfde wijze zoals diegene zich presenteert. Bij de volgende oefening wijst iedereen om de beurt een willekeurig koorlid aan en noemen haar naam, dit kris kras de kring rond, totdat iedereen een keer genoemd is. Ben je er nog bij? Ja, het vraagt wat van je voorstellingsvermogen 😉 Enfin, vervolgens een kleine variatie op die oefening, in plaats van een naam te noemen wordt iemand aangesproken met een (willekeurige) kleur. Dat is lastig, want iedere kleur mag maar één keer genoemd worden. Hilarisch en chaotisch wordt het wanneer we deze laatste twee oefeningen moeten combineren. Namen en kleuren worden door elkaar heen geroepen. Niet te doen! Lachen!

Het is tijd om te gaan zingen. Nienke heeft een nieuw nummer meegenomen. Het is ‘Leun op mij’ van Ruth Jacott. We gaan het driestemmig zingen. Het is een prachtig lied en ze heeft er een mooi arrangement voor bedacht. De sopranen zijn nog een beetje zoekende, maar dat komt vast goed. We zingen nog ‘Can’t help falling in love with you’ van Elvis Presley, het nummer van Nienke’s auditie.
Ter afsluiting nog een paar nummers uit ons actuele repertoire. Hier en daar is het een beetje weggezakt, maar al met al valt het niks tegen.
De uitsmijter is het ‘lang zal ze leven’ voor Ineke en dan is de repetitie al weer voorbij, het was een leuke avond. Sommigen drinken nog een glaasje, de rest keert huiswaarts.
We zijn begonnen!

Dries is present met de piano en helpt met het aansluiten van de versterkers. Erik pakt al zijn percussie-instrumenten uit. Achter de muziekkoepel zingen we met elkaar kort enkele inzing-oefeningen. En dan kan het feest beginnen.

Zo leuk om vrienden, familie, oud-zwingkoorleden en  bekenden en onbekenden te zien. Het repertoire is een mix van onze jubileum-nummers en het nieuwe thema Weteldmuziek: Iedereen is van de wereld, Californië dreaming, Waterloo, Our house, Shosholoza. Halverwege geeft Nyanda’s i-pad aan dat ie er mee kapt. Veel te warm voor electronica. Maar het dirigeren gaat ook heel goed zonder die ondersteuning. Dries knijpt ‘m wel een beetje, maar de zijne geeft gelukkig niet op.

Als afsluiting zingt en danst het publiek met ons mee: Throw back, jikeleza!

Ons laatste concert met Nyanda loopt naar het einde. Samen met het publiek knallen we “Today it ‘s a wonderful day” eruit en dan is het echt over. Nog een drankje bij de tap achter in het park en dan keren we allemaal voldaan huiswaarts.