Blogs

Het is de week van Sinterklaas en dat hebben we geweten. Ieder koorlid kreeg bezoek van een bestuurslid die een chocoladeletter met een mooi gedicht erbij persoonlijk langs kwam brengen. Een grote verrassing. Ook viel donderdag een ‘Sinterklaasenvelop’ op de mat met een klein zakje pepernoten en een fraai gedichtje. Dit was door Karen en Gerda van het Lief en Leed Team verzorgd. Top! Erg attent, lekker en leuk.

Erg bedankt bestuurspieten en zorgpieten.
Het is weer ZOOM-tijd vanaf acht uur. Een inloop van een kwartier. Grietje en Anita zijn vandaag samen en willen uitproberen of het prettiger is samen te zingen. Of je zo meer steun aan elkaar hebt. Met z’n tweeën zingen is volgens de coronaregels , toegestaan, dus geen probleem. Ze zitten aan de grote keukentafel bij Grietje, elk aan een kant. Het is in ieder geval al wat gezelliger, want tussendoor klets je even bij.

Vera meldt zich even aan maar zal de repetitie niet verder bijwonen. Ze werkt in de zorg en haar afdeling is ernstig getroffen door corona, alle bewoners zijn besmet geraakt. Het valt de verzorging heel zwaar op dit moment onder die omstandigheden te moeten werken. Vera pakt nu even haar rust en gelijk heeft ze. Sterkte voor iedereen in de zorg. Zo word je wel heel direct met de werkelijkheid geconfronteerd. Gelukkig is er uitzicht op de komst van een vaccin.

Tini heeft nog een mededeling. Op dit moment draait in de bioscopen de film The Singing Club. Is er belangstelling voor deze film als de bioscoop voor het koor afgehuurd zou worden?
De aanwezige leden reageren enthousiast en Tini zal dit proberen te regelen. Het zou toch fantastisch zijn als dát zou lukken! We wachten af.

Dan begint de repetitie, eerst opwarmen met Lax Vox en dan alle nummers van het concert doorzingen.
Aan het eind evalueren Grietje en Anita hun samenzang. Het is heel goed bevallen. Je leunt meer op elkaar en trekt je aan elkaar op. Ook is het goed voor je motivatie, je wilt samen voor de volle 100% gaan. Een aanbeveling voor degenen die het lastig vinden alleen te zingen. Dus, zoek elkaar op, probeer het uit en kijk of het wat voor je is.

Komend weekend is het Sinterklaasavond, heel veel plezier en gezelligheid voor iedereen die dit gaat vieren!

We hadden een opdracht voor vanavond. Verschijnen in kerstsfeer want er komt een stukje tekst in Almelo’s Weekblad en daar moet een kerstfoto bij. Dus iedereen de zolder op, de kasten voor een ‘kerstige’ foto. En zie, wat is het goed gelukt. Een bonte verzameling van kerstverlichting, kerstbomen, kaarsen, kerstmutsen en kerstslingers komt allemaal voorbij.

Bij ‘binnenkomst’ in ZOOM worden de kerstsferen bewonderd. Een aantal heeft een kerstslinger om gedaan en zij hebben allen één ding gemeen. Last van kriebel in de nek!
Gelukkig kondigt Nienke aan dat ze de foto gaat maken, dus goed zitten, lachen en vooral niet praten, want anders komt je naam in beeld en dat is niet de bedoeling. Na een paar shots is de foto gelukt. Het ziet er feestelijk uit. Zo, de versiering kan af. Even de kriebel weg krabbelen en we zijn klaar voor de repetitie. Te beginnen met Lax Vox, een fijne opwarmoefening.

De kerstnummers zijn daarna aan de beurt. Er wordt aan een online kerstoptreden gewerkt dus moeten de puntjes op de i.

Als dit gedaan is gaan we verder met de liedjes voor het concert. We gaan er nog steeds vanuit dat wij volgend jaar een concert kunnen geven. De datum is zondag 25 april 2021 in het Kulturhus Borne. Dat zou toch een cadeautje zijn als dat zou lukken! We wachten het af, niets is nog zeker in deze coronatijd.
We blijven wel oefenen, want de kracht zit in de herhaling.
Nog steeds in kerstsfeer sluiten we de avond af.
Fijn weekend en blijf gezond!

Vanavond repeteren we weer. Vorige week ging de repetitie niet door omdat Nienke ziek was. Gelukkig had ze geen corona. Vanavond voelt ze zich weer goed genoeg om te repeteren met ons, hoewel ze nog hoestbuien heeft en haar stem nog niet optimaal is. Wij zijn blij met haar.

Tussen 8 en kwart over 8 ‘komen we binnen’ via ZOOM. Altijd eerst even bijpraten. Corona is natuurlijk onderwerp van gesprek en je merkt dat het dichterbij komt. Koorleden die in de zorg werken hebben het zwaar. Het zijn moeilijke en zorgelijke tijden. We kunnen alleen maar hopen dat binnen afzienbare tijd een goed vaccin beschikbaar komt. En verder blijft het oppassen en je houden aan de voorgeschreven maatregelen.

Het is kwart over 8 geweest, tijd om te beginnen, er zijn een paar afmeldingen, maar mogelijk haken er nog koorleden aan. Nienke zet ons allemaal weer op ‘mute’ dat wil zeggen dat we elkaar niet horen. We horen alleen Nienke. We zingen met me, myself en I.

Als we na het inzingen aan de kerstmedley beginnen en ons allemaal concentreren op onze eigen partij, komt een lage zangstem door. Huh? Iedereen is meteen afgeleid en kijkt op het schermoverzicht wie dat is. Ach, het is Jannie die zich al zingend heeft aangesloten. Het is een komisch gebeuren, want ze heeft niet door dat ze voor iedereen te horen is. We worden er wat lacherig, Nienke grijpt in en zet ook Jannie op ‘mute’.

Het gaat al heel goed met de kerstmedley, op detailniveau wordt hier en daar nog extra aandacht besteed, maar eigenlijk loopt het grotendeels vanzelf.
Het volgend nummer komt eraan. We zitten klaar en wachten op het pianointro van Nienke, maar dan horen we een blikken geluid! Carolien reageert: ‘wat is dat voor een blikken geluid, of ligt dat aan mij dat ik dat hoor?’ Nee hoor, we horen het allemaal. ‘Oh, dat ben ik’, zegt Irma van de alten heel rustig. ‘Dat is mijn piano-app op de telefoon’. Zo grappig. En weer door.

De repetitie verloopt verder rustig en tien voor half tien is het laatste nummer gezongen. Het is fijn om te blijven zingen, al is online niet ideaal, je mist de steun van je eigen groep. Maar, er komt zeker weer een andere tijd na deze.
Tot het zover is, STAY SAFE!

Wat een goede opkomst vanavond in ZOOM. Eerst zoals gewoonlijk even bijkletsen en dan starten met inzingen met aandacht voor de ademsteun.
Nienke heeft een lijstje gemaakt en dat wil ze vanavond afwerken. Silent Night, is het eerste nummer voor vanavond. Kerst, dat is het al over 8 weken. Hoe gaan we dat vieren? Met of zonder bezoek, dat is nu nog een vraagteken. Maar, het repeteren van de kerstiedjes, dat gaat wel gewoon door.

Wij volgen Nienke trouw en zij heeft het idee dat ze in zichzelf praat, want het gaat bijna als vanzelf. We hebben nauwelijks iets op te merken. Een mooi compliment voor haar. Het heeft er misschien ook mee te maken dat Nienke ons nu niet hoort zingen, dus ze kan ook niet corrigeren en wij vinden dat we alles goed zingen. Daar waar we onzeker zijn, vragen we om hulp. Nienke mist net zoals alle koorleden de interactie.

Het lijstje haalt de eindstreep en er is nog ruimte voor andere nummers, naar keuze. Een van de favorieten is Can’t help falling in love. Zodra de eerste tonen klinken begint iedereen te schunkelen, het is een grappig gezicht.
Een mooie afsluiting van deze repetitie.
Tot volgende week.