Blogs

Ja, het was te verwachten, geen fysieke repetitie vanavond. De coronabesmettingen namen en nemen nog steeds zorgwekkend toe in Nederland, ook hier in Twente.
Het bestuur heeft daarom besloten om de fysieke repetities voor in ieder geval 4 weken (tot 10 november) stil te leggen. Koren mogen nog wel blijven zingen, mits de maatregelen in acht genomen worden, maar het voelt niet goed. Onze voorzitter Tini schrijft o.a. in haar mail aan ons: ‘Als we grote groepen zouden moeten vermijden en zoveel mogelijk thuis moeten blijven de komende weken, stellen we voor om dan toch maar weer een paar weken te ZOOMen.’ Het bestuur heeft groot gelijk en iedereen staat achter dat besluit.

Gisteren heeft Nienke ons een mooi kerstmedley toegestuurd. Het zijn een paar nummers uit ons repertoire. Ze heeft daar een eigen arrangement van gemaakt en daar gaan we vanavond mee aan de slag. Ook heeft zij een schema opgesteld per stemgroep voor na 10 november, mocht het mogelijk zijn om weer samen te komen in de Schöppe. We wachten af.

En zo treffen we elkaar vanavond via ZOOM.
Vorige week was het herfstvakantie en dus is er weer veel bij te praten. Altijd weer een gezellig moment, dat gaat gewoon door, ook met ZOOM. Zo houden we nog contact en blijven we zingen.

Hier en daar hebben koorleden toch nog technische problemen, MariAnne horen we wel, maar zien we niet. Ze krijgt het niet voor elkaar aan te haken. Jannie heeft wel beeld, maar geen geluid, ook lastig. Uiteindelijk lukt het haar wel om aan te sluiten. Karen zit in het donker want die gaat verhuizen en heeft de lampen al ingepakt. Nee hoor, grapje, de ruimte geeft niet meer licht.

Tini en Nienke informeren ons over het plan voor de rest van het jaar. Er zijn ideeën waar we nu nog niet veel over loslaten. We hebben een missie!

De repetitie begint. Eerst inzingen en daarna is de kerstmedley aan de beurt. Nienke vraagt of iedereen die al heeft kunnen printen. Een enkeling niet, maar de meesten wel. Ineke zoekt en toont haar bladmuziek voor de camera: ‘Happy’ van Pharrel Williams! Iedereen schiet in de lach, die zagen we niet aankomen.

Uiteindelijk wordt een scherm gedeeld en kan iedereen die het nodig heeft haar eigen zangpartij meelezen. We gaan flink aan de slag, hoewel de nummers bekend zijn is het toch hier en daar opletten door de aangebrachte wijzigingen.
Na de medley zingen we nummers die we graag zingen. De tijd vliegt, het zit er alweer op.

Blijf gezond allemaal en tot volgende week!

Zoals vorige week is afgesproken starten we vanavond om 8 uur. Henriët en MariAnne hebben de zaal volgens de regels tiptop in orde gemaakt. Ongeveer de helft van ons koor heeft besloten, uit voorzorg voor zichzelf en naaste omgeving, de repetitie via ZOOM te volgen. Met mondkapjes op totdat je op je stoel zit nemen de overgebleven 14 leden plaats.

Nienke en Tini zijn dan al druk in de weer met allerlei kabels om de nieuwe geluidsinstallatie aan te sluiten en uit te proberen. Als alle pluggen op de juiste plekken zitten en de ZOOM-ers zich hebben aangemeld kunnen we van start.

De lax-vox buisjes worden tevoorschijn gehaald voor de warming-up. Henriët giechelt: “Ik heb een hele lange”, Renate reageert meteen: “Ik heb een dunne”. Toch blij dat we een vrouwenkoor zijn, denk ik.

We bubbelen de oe-tjes van “If I were a boy” dapper in de flesjes water. En daarna natuurlijk zingen, dit keer met solo van Greet en Tini.
Adiemus en Royals worden nog weer flink uitgespit vanavond. Beide nummers klinken ook a capella heel goed. Echter, dat blijkt voor de thuisblijvers moeilijk te volgen.
Na nog een aantal bekende nummers lekker doorgezonden te hebben zit het er voor vanavond alweer op.

Volgende week is het herfstvakantie.
En de week daarna? We wachten de ontwikkeling en regelgeving van hogerhand af. Hopelijk kunnen en mogen we blijven zingen. Dat geeft zoveel energie, iets wat we in deze rare tijden heel goed kunnen gebruiken.
Blijf gezond, en hopelijk tot gauw.

De coronabesmettingen nemen fors toe in Nederland. Er zijn verscherpte maatregelen genomen door de overheid. Koren mogen nog repeteren, maar blijft dat zo en welke invulling geven wij als koor aan de repetitie? Dat gaan we vanavond bespreken.

Een paar koorleden hadden voor zichzelf al het besluit genomen niet meer fysiek deel te nemen, maar mee te doen via ZOOM. Tini en Nienke hebben de laptop zo opgesteld dat de ZOOM-koorleden zicht hebben op de repetitieruimte. Nienke heeft een microfoon bij de piano geplaatst ook om het geluid beter op te vangen voor de ZOOM-leden.

De stemming is toch een beetje bedrukt. Tini inventariseert wie nog naar De Schöppe wil komen en wie vanaf volgende week via ZOOM deelneemt. Een paar leden gaan digitaal en een groepje durft het wel aan zolang we de afgesproken regels maar naleven. Met name degenen die online meedoen, pleiten voor een aaneengesloten repetitie, geen pauze. Hier stemt iedereen mee in en vanaf vandaag repeteren we van 8 uur tot kwart over 9. Uiteraard worden de ontwikkelingen op de voet gevolgd en rekening gehouden met nieuwe regels door de overheid bepaalt.
Oké, met deze nieuwe afspraken kunnen we beginnen.

Er ligt een nieuw lied op de stoelen ‘if I were a boy’. Vorige week hebben we vierstemmig de ‘oe-tjes’ van dit nummer ingestudeerd. Nu gaan we zelf de tekst zingen, met solisten. Wie maar wil mag de solo zingen en de rest ondersteunt met het ‘oe-tje’. Het zijn Carolien en MariAnne die het spits afbijten voor de eerste twee coupleten en bij de verhoging nemen de 3 aanwezige mezzo’s, Vera, Gerda en Greet het over. Dat vinden ze best spannend en hoewel nog wat voorzichtig gezongen, klinkt het top. Leuk om met solisten te werken. We nemen Royals nog door, Something in the water en dan verzoeknummers tot kwart over 9. We genieten van het samen zingen, zolang het nog kan.

Steevast wordt een half uur voor de repetitie gezorgd dat de ruimte wordt geventileerd en gelucht. Dan worden ook de stoelen op 1,5 meter uit elkaar geplaatst. Meerdere leden gaven aan, dat zij dat wel voor hun rekening willen nemen bij toerbeurt. Van dit aanbod maakt het bestuur graag gebruik. Komende donderdag nemen MariAnne en Henriët dit op zich.

Blijf gezond allemaal, tot donderdag.

Wanneer weer?

Het begint al echt herfst te worden. Het voelt fris aan buiten.
Zoals iedere week heeft het bestuur al alles tot in de puntjes verzorgd in de repetitieruimte. De stoelen staan op de inmiddels vertrouwde, 1,5 meter afstand.

Een primeur vanavond. Grietje en Greetje volgen de repetitie online. Tini heeft haar IPad meegenomen en beiden via Zoom uitgenodigd om mee te doen. Wat super!

Vanavond starten we met Lax Vox, het flesje water met een siliconenbuisje. Een uitstekende opwarming voor je stembanden. De spieren rondom je nek en hals worden weer in een goede balans gebracht en dat geeft een gevoel van ontspanning en verruiming in de keel.
Nienke zelf heeft haar Lax Vox-setje vergeten, daarvoor had ze een goed excuus en geen nood, ze heeft ‘droog’-oefeningen voor iedereen die geen setje (bij zich) heeft.

Een half gevuld flesje water volstaat. Maar ach, voor je het weet zit dat flesje vol, zo gaat dat nou eenmaal. De oefeningen zijn simpel, je bubbelt een geluid of melodie op een op meerdere klinkers. Bij hoge noten, buisje hoger uit het water, bij lage noten, het buisje verder laten zakken in het water. Het is een gebubbel in het groot. Plots klinkt het ‘Aaaah’ en een uitbundige lach. Het is Ineke. Ze is helemaal nat! Je moet best kracht zetten om door het water heen te bubbelen, en zij deed dat zo vol enthousiasme, dat het boven uit haar mega volle flesje kletterde. Hilariteit alom.

Na deze opwarming volgt vierstemmig een melodie op een ‘a’, ‘oe’ en een ‘i’. Maar wat een verrassing, het blijkt een lied te zijn! Het is een nummer van Byoncé, ‘If I were a boy’. Nienke zingt het nummer en wij zijn het achtergrondkoor met de net aangeleerde melodie. Het klinkt fantastisch. Wat mij betreft voegen we dit toe aan ons repertoire. Top!

Zo, we zijn warm gedraaid voor het échte werk. We doen vanavond ook wat lekkere nummers die we al een tijd niet meer gezongen hebben. Te beginnen met ‘California Dreaming’ Het blijft een leuk nummer, dat niet verveelt. Dan volgen nog een paar andere nummers waarbij Happy extra aandacht krijgt. De timing gaat niet goed daar waar 14 keer (jawel!) heel snel achter elkaar ‘happy’ moet worden gezongen. Het beweegt Renate ertoe als een Duracelkonijntje met kleine pasjes rondjes te draaien waarbij het ‘happy, happy, happy, happy, ……….. klinkt. Het is een komisch gezicht. Onder de deskundige leiding van Nienke, wordt goed gewerkt aan de timing en het resultaat is er ook naar.

Ineke is onlangs 80 jaar geworden, maar zo ziet ze er beslist niet uit. Ze is verwend met heel veel felicitatiekaarten van de koorleden. Haar verjaardag bracht ze door op de camping en daar kreeg ze onverwacht bezoek van Tini en Karen die plots voor de caravan ‘lang zal ze leven’ stonden te zingen. Ineke was blij verrast en ze bedankt het koor voor alle spontaniteit en aandacht.

Na een uur zingen is het tijd de pauze, even de ruimte ventileren. Voor we naar buiten gaan, laat Christine weten dat zij nog voor haar verjaardag een traktatie heeft meegenomen. Altijd welkom!

Na de pauze zingen we nog wat nummers uit het concert. Voorlopig is het nog onduidelijk of het überhaupt tot een concert komt. Zeker nu is aangekondigd dat een 2e coronagolf in aantocht is. Hopelijk valt het uiteindelijk mee. Wij blijven zolang het voor koren nog is toegestaan, coronaproof repeteren in De Schöppe, want het is zo fijn samen weer te zingen.
Tot volgende week.