Blogs
Als we vanavond bij het wijkcentrum De Schöppe aankomen moeten we nog even buiten wachten want het bestuur is nog druk aan het vergaderen.
Het duurt niet lang, we gaan naar binnen.
De stoelen staan alweer op corona-afstand en iedereen zoekt haar plekje. De coronastok van 1,5 meter die Carolien trouw meeneemt, ligt naast haar stoel. Ellen pakt die even op en voor ze het weet, krak! In twee stukken, ze is hoogst verbaasd want zoveel kracht zette ze niet. De stok is nu waarschijnlijk al op lengte voor de volgende corona-fase, 1 meter.
Als iedereen zit en de buurvrouw kort heeft begroet en bijgepraat, kunnen we beginnen. Als eerste altijd een warming up van de stembanden. Vanavond zijn dat intonatie-oefeningen. Het eerste lied dat daarop volgt is Anne van Herman van Veen. Oei, dat is toch hier en daar een beetje weggezakt, te lang geleden dat we dit hebben gezongen.
Vervolgens gaan we weer verder met Royals, net als vorige week.
Het uur vliegt om, ja, pauze! Die tijd wordt ook benut om stemtesten te doen voor nieuwkomers, dat is vanavond Wilma die al een paar weken mee heeft gedaan. We zijn benieuwd welke groep versterking krijgt.
De rest gaat gauw naar buiten. Renate is jarig geweest en trakteert op een snoepreep. Heerlijk! Buitenlucht maakt hongerig.
Oude tijden herleven. Het lijkt wel alsof we op een speelplaats staan van een school, netjes te wachten tot we weer naar binnen mogen.
De pauze is voorbij en in die tijd de repetitieruimte geventileerd.
Nienke brengt ons het nieuws van de stemtest. De tweede alten zijn de gelukkigen. Er klinkt applaus. Welkom Wilma!
Om de balans tussen de eerste en de tweede alten gelijk te houden, is MariAnne bereid gevonden over te stappen naar de eerste alten.
Deel twee van de repetitie, eerst ‘Lang zullen ze leven’ voor de jarigen Renate en Christine.
Dan Standing by, het pittige arrangement van Pentatonix. We sluiten af met verzoeknummers en dan is de repetitieavond voorbij.
De stoelen worden opgeruimd en de spullen gepakt. Opeens, gegil, gelach, hilariteit en paniek! Vera rent door de zaal en klampt zich vast aan de eerste de beste om zich achter diegene te verschuilen. Wat is er aan de hand? Een muis! Er rent een muis door de zaal. Nienke stapt er meteen op af schiet een filmpje, ‘voor de blog’, zegt ze. Het arme beestje schrikt net zo hard en zoekt gauw een veilig heenkomen. Vera is nog steeds in shock.
Wat een bijzondere avond. Tot volgende week!
- september 19, 2020
We beginnen onze draai te vinden in De Schöppe. Fijn om weer samen te zingen, ook al voelt de onderlinge afstand nog wat onwennig. Omdat het aan een stuk doorzingen 1,5 uur toch wel inspannend is èn omdat we het bijpraten met elkaar missen in de pauze is er vanaf volgende week een aanpassing. De repetitie gaat weer naar de normale tijd, van half 8 tot kwart voor 10. Wordt er toch alweer iets normaal. We zingen dan een uurtje, kwartiertje pauze waarin de zaal geventileerd en daarna weer een uurtje zingen. Uiteraard blijven de algemene coronamaatregelen van kracht.
Vorige week vonden we de opstelling niet ideaal voor de hele groep, vanavond is alles een kwartslag gedraaid. Dit bevalt beter, geen tochtgaten meer.
Hoewel nog niet iedereen weer aanwezig is, zijn wel alle stemgroepen goed vertegenwoordigd. Dat zingt wel fijner. Het is een mooie repetitieavond.
OPROEP
Ben je sopraan, kom dan eens kijken in de Schöppe op donderdagavond, van 20.00 – 21.30uur en sluit je dan bij onze groep sopranen aan. Je bent heel hartelijk welkom.
- september 19, 2020
Repetitieruimte
Deze week kregen we een enthousiaste mail van onze voorzitter Tini: ‘Het is gelukt! We hebben een ruimte gevonden waar we verantwoord binnen kunnen zingen. Het Wijkcentrum De Schöppe heeft een grote zaal, waar we makkelijk met 30 personen op 1,5 meter van elkaar kunnen zitten.’ Deze ruimte is ook goed te ventileren. Wat een opluchting, we kunnen verantwoord door.
Bij de ingang staat Tini ons weer op te wachten om de instructies te geven, de route naar de repetitieruimte en vooraf je handen desinfecteren. Wat een grote ruimte! Alle stoelen staan breed opgesteld.
Wat is er met de sopranen aan de hand?
Anita is erg verbaasd bij binnenkomst. Zij is vanavond de enige sopraan. Tjonge, dat is effe slikken. De rest is óf op vakantie óf ziek. ‘En bedankt! Dat wordt een zware avond’, zucht Anita. Het koor is al blij dat er tenminste één sopraan is.
Wat leuk, er is ook een adspirant koorlid, Wilma, die vanavond komt meedoen. Meteen vraagt Nienke of zij toevallig sopraan is. Helaas, dat gaat niet lukken.
Een papieren jubileum
Afgelopen 1 september was het precies 2 jaar geleden dat Nienke officieel onze dirigente werd. Tijd vliegt en we zijn nog steeds zo blij met haar.
Een swingende warming up
We doen een heerlijke warming up, we kloppen ons letterlijk warm, van bovenlijf tot onderbeen en dan zingen we Na de warming up gaan we beginnen met Royals. Per groepsstem worden de partijen doorgenomen. Dat is ook wel nodig, want het gaat wel beter, maar we zijn er nog niet.
Het echte werk
Dan volgt Adiemus waar de sopranen de lead hebben, dus Anita zweet peentjes*, maar ze houdt zich staande. Hetzelfde geldt voor Shosoloza, waar ze ook tegen 3 groepsstemmen op moet zingen, zonder versterking. Hopelijk zijn er volgende week weer meer sopranen aanwezig. Behalve Toke, die heeft bij het bestuur aangegeven dat ze met het koor stopt. Zo jammer, want we waren zo blij met haar.
We zingen nog een paar verzoeknummers en de avond is alweer ten einde.
De Schöppe is goedgekeurd
Deze ruimte bevalt prima, de opstelling was nog niet perfect, die moet nog wat aangepast worden, maar voorlopig zitten we hier goed.
Oproep
Ben je sopraan? Kom dan eens kijken in het Wijkcentrum de Schöppe op donderdagavond, van 20.00 – 21.30uur en sluit je dan aan bij onze gezellige groep sopranen. Je bent meer dan welkom.
Wetenswaardigheidje
* peentjes zweten:
Tijdens de uitzending van Vraag Het De Bieb van zaterdag 21 juli werd de volgende vraag gesteld:Thijs Keereweer: Waar komt het gezegde ‘ik zweet peentjes’ vandaan.
Dit is het antwoord van de Bieb: Over de herkomst van deze zegswijze zijn de naslagwerken het niet eens. Volgens het Woordenboek der Nederlandsche Taal (WNT) moeten we waarschijnlijk niet aan worteltjes denken, maar aan het woord pint, een inhoudsmaat (ongeveer een halve liter; de verkleinvorm pintje voor een glas bier is nog steeds heel gewoon). Peentjes zweten is volgens het WNT een verbastering van pintjes zweten (‘liters zweet verliezen’).Bron: WNT
- september 6, 2020
En het weer werkt mee!
Ook deze donderdag staat er een buitenrepetitie op het programma. Na de stortbuien en windvlagen van woensdag leek alles in het water te vallen. Maar de weergoden hebben besloten mee te werken gelukkig.
Op het pleintje achter De Driehoek zijn kruisjes op 1,5 m van elkaar getekend zodat iedereen een stoel op gepaste afstand kan plaatsen. Er is zelfs vanavond een nieuw aspirant-lid die met ons mee komt doen.
Terwijl de wielrenners achter ons hun rondjes over de wielerbaan afwerken storten wij ons vol overgave op Adiemus. Het gaat alweer een stuk makkelijker dan vorige week. Zo blijkt maar weer, dat we in de ZOOMsessie toch nog wel wat hebben opgestoken.
Ook al zijn we een half uur eerder begonnen dan vorige week, ook nu is het na een uur zingen al behoorlijk donker. Dankzij het knijpspotje van Irma kan Nienke de toetsen van de piano nu wel zien. En wij zingen de laatste nummers gewoon zoveel mogelijk uit het hoofd.
Heerlijk om weer samen muziek te kunnen maken.
Volgende week? Hopen dat het droog blijft? Toch de stap naar binnen wagen? Zingen in een grote, beter te ventileren schuur?
Afwachten.
- augustus 29, 2020
Briefing vooraf
De scholen zijn weer begonnen, dat betekent ook de start van een nieuw koorseizoen. Het was nog even spannend of en hoe deze eerste repetitie zou zijn, maar gelukkig werd het toch met z’n allen bij elkaar in de Driehoek. Afgelopen dinsdag was er eerst nog een online-bespreking via ZOOM. Onze voorzitter Tini informeerde ons over het hoe en wat. We gaan niet binnen repeteren, maar buiten en starten om 8 uur en we houden ons aan de coronamaatregelen!
De repetitie
Ja! Het is donderdag en het is zover. Tini staat iedereen buiten op te wachten om de weg te wijzen en om instructies te geven. Dat begint meteen met het ontsmetten van de handen en vooral de looprichting volgen binnendoor naar buiten toe. Achter de Driehoek is een soort terras waar de stoelen al ‘coronaproof’ klaar staan. Het bestuur en Nienke zijn al ruim op tijd aanwezig en de leden druppelen binnen. Iedereen is blij elkaar weer te zien. Het is goed om te horen dat niemand ziek is (geworden). Het voelt raar om elkaar na zo’n lange tijd weer terug te zien en dan op afstand te moeten blijven. Maar, het is niet anders en we doen het er mee.
Check, check, dubbelcheck en check
Carolien heeft een stok van 1,5 meter bij zich en houdt een steekproef. Hier en daar zijn de stoelen toch ongemerkt een beetje naar elkaar toe geschoven en dat wordt grinnikend gecorrigeerd.
Even bijpraten
Zoals gewoonlijk is het niet mogelijk bij de start van het nieuwe seizoen precies op tijd te beginnen, het Twents kwartiertje is een must. We hebben er allemaal weer zin in live te gaan. Het was natuurlijk een uitkomst repeteren via ZOOM, maar we misten toch het samen zingen als koor.
Opwarming
Nienke heeft haar huiswerk gedaan, want daar komt een A4’tje tevoorschijn met opwarmoefeningen. We doen een massage van het gezicht en maken de heupen, armen, benen, enkels en polsen lekker soepel. ‘Nou zijn jullie wel warm hè?’ zegt ze. Oh ja hoor, dat waren we al voor we kwamen. Al weken!
Een van de oefeningen is dat ieder koorlid in één zin zegt met welk gevoel ze hier vanavond staat en uiting geeft aan dat gevoel met een riedel dat daarna door iedereen wordt nagezongen.
Sommigen houden het kort met maar een of twee woorden, maar Irma van de sopranen begint meteen een heel verhaal hoe fijn ze het vindt iedereen weer te zien en… Iemand roept: ‘Eén zin, Irma! En meteen gooit ze er een aria in.
Liedjes
Vanavond starten we met Adiemus en dan gaan we de rest van de avond liedjes zingen van het concert. Een relaxt begin.
Op de plek waar we staan kijken we uit op het water van de Weezenbeek en de achterkant van de Woonboulevard. Langs het water is een wandelpad en regelmatig komen wandelaars voorbij. Een mevrouw knikt goedkeurend en steekt haar duim op. Nu al erkenning, wat fijn!
Kraaien, vleermuizen en zonsondergang
Plotseling vliegen er honderden krijsende kraaien vanuit de verte op. Wat een herrie! En jawel, een aantal vliegt over ons heen. Je bent dan toch even alert en mist de concentratie van het zingen. Een fraai schouwspel dat vervolgens tot rust komt. En dan zijn we getuige van de meest fantastische zonsondergang. De horizon kleurt prachtig rood. De mobieltjes komen tevoorschijn voor een foto.
Met de fraaie zonsondergang wordt het ook schemerig. Marga spot een vleermuis. Nou ja die blijft wel op afstand, vindt het bij ons toch veel te druk. We zijn inmiddels bij het swingende nummer ‘I Wish’ aangekomen. Nienke heeft de begeleidingsband opgezet en staat lekker mee te z(w)ingen. Plots, schrik, hilariteit! Nienke duikt weg. Een vleermuis kwam recht op haar af! Brrrrrr.
Einde
Het wordt te donker en we hebben geen goede verlichting dus zingen we nog een paar liedjes die we uit het hoofd kennen, en dan is het echt tijd om te stoppen.
Het was een heerlijk begin. Benieuwd hoe dit coronaseizoen eruit gaat zien. Per week wordt bekeken of we kunnen repeteren, bij goed weer buiten, maar waar als het binnen moet? Kunnen we optredens verzorgen, gaat het concert in april nog door? Het zijn onzekere tijden. We bekijken het van week tot week.
Fijn weekend allemaal!
- augustus 22, 2020