Blogs

Vandaag is de eerste van de twee workshops, van 10.00-14.00uur in de Driehoek. Het thema is choreografie. Bij binnenkomst is er eerst koffie en thee waar we mee beginnen. Grietje is vanochtend om 7 uur opgestaan om haar befaamde havermout appeltaart te bakken voor ons. Die smaakt weer heerlijk.

We gaan naar de repetitieruimte en beginnen eerst met iets nieuws wat goed is voor de stem: Lax Vox! Ik hoor je denken: ‘huh? Watte?’
Lax Vox betekent letterlijk, ontspanning van de stem. Het helpt om de tonen hoog en laag gemakkelijker te zingen laat je sneller herstellen na heesheid en verkoudheid. Je hebt nodig een siliconenbuis en een flesje of en glas water. Een aantal koorleden hadden zo’n buisje nog thuis, ooit via Nyanda, onze vorige dirigente, aangeschaft. Voor de rest heeft Nienke nog een paar buisjes meegenomen.
Aan het eind van de blog wat meer informatie over Lax Vox.

Er wordt volop gebubbeld. Als je de oefening goed uitvoert, dan merk je dat je van de lage tonen naar de hoge veel gemakkelijker glijdt. Zonder extra inspanning bereik je toch je doel. Een bijzondere ervaring. Hier moeten we thuis mee oefenen. Hoeft niet lang achter elkaar, maar elke dag even is aan te raden.

Dan gaan we beginnen met waar we vandaag voor gekomen zijn. De choreografie bij de nummers van het concert. Nienke is ontzettend druk geweest, want ze heeft overal orkestbanden bij gezocht, zodat we kunnen meezingen met ‘de band’ en dat zij de handen vrij heeft om ons te coachen en te dirigeren. We boffen maar met zo’n dirigente.

We lopen mooi op schema en om 12.00uur is er pauze.
Iedereen pakt de meegenomen boterhammetjes erbij en we worden getrakteerd op zelfgemaakte groentesoep van Tini. Die smaakt werkelijk verrukkelijk.

Na de pauze volgt deel twee en het gaat steeds beter. Zo’n workshop is heel belangrijk, het voegt echt iets toe.
Eigenlijk zouden we nog één nieuw nummer moeten instuderen, maar dat gaat niet meer lukken. Er is een heel leuke variant bedacht. Wat dat is, vertel ik nog niet. De bezoekers moeten ook nog een beetje verrast worden. Wij zijn in ieder geval erg enthousiast.

Iets na tweeën zijn we klaar, ruimen we de boel op en gaan met een voldaan gevoel naar huis.
Het wordt leuk!

Lax Vox
Hieronder beknopte informatie over de Lax Vox.
Het is een techniek ontwikkeld door ene Marketta Sihvo, van de universiteit van Tampere in Finland.
Met deze techniek verbeter je je stemgeluid en ontspant de keel. Stemmen worden ook warmer en meer ontspannen. Je zingt gemakkelijker en de stem herstelt sneller als je lang hebt moeten zingen en je keel wat ‘schraal’ aanvoelt na de tijd. Ook na een verkoudheid of heesheid helpen de oefeningen Lax Vox je er weer snel bovenop.
Wat heb je nodig.
Een siliconenbuisje van ongeveer 35 centimeter lang en tussen de 9 en 12 mm doorsnee. Een glas of een klein flesje halfvol gevuld met water.
Voorbereiding/oefening
• Plaats het buisje in de mond en boven de tong, die ontspannen in de mond ligt.
• Houd de fles dichtbij het lichaam zodat schouders ontspannen blijven
• Omsluit het buisje goed met de lippen
• Plaats het buisje in het water (3 cm)
• Maak geluid in het buisje op ‘oe’ of ‘oo’ en laat het water gelijkmatig bubbelen
• Breng melodie in de toon, hoog en laag
• ‘Zing’ een lied
Zoals gezegd is dit maar een korte beschrijving, op internet is hier meer over te lezen. Ook interessante YouTubefilmpjes kun je bekijken.

Nog een maand te gaan voor ons concert. Het begint nu door te dringen dat 5 april al heel snel dichterbij komt. Daarom, de mouwen opgestroopt en aan het werk!

Het inzingen alleen al vergt opperste concentratie. Tellen van 1 tot 8, haha. Dat is een makkie zou je zeggen, maar niet op de manier hoe wij dat zingen. Steeds met 1 ophogen en dan weer terug naar 1. Vervolgens beginnen bij 8, terug naar 1, waarbij je steeds eindigt op 8. Is het nog te volgen? Nee, ik bedoel maar, wel een leuke oefening.

Nienke vertelt enthousiast dat we een super goeie band hebben bij het concert. Ze is afgelopen week een avond bij hun repetitie geweest om de nummers door te nemen. Dat geeft weer extra energie.
We gaan tot de pauze bezig met o.a. het nummer dat we als laatste hebben ingestudeerd.

In de pauze is er weer een heerlijke traktatie, dit keer van Toke. Er staat nóg een traktatie klaar, soesjes, maar niemand weet van wie die zijn. Maakt niet uit, we smullen er lekker van.

Na de pauze zingen we eerst voor de jarige, dat hoort er nu eenmaal bij. Vervolgens zingen we de nummers in de verschillende opstellingen zoals we die doen tijdens ons concert. Het is nog even wennen hier en daar. Soms lopen we elkaar in de weg of staan we net verkeerd om. Dat is dan ook wel weer komisch. No worry, komt goed!

En zoals iedere week vliegt de avond voorbij.

Vandaag moeten we al op tijd verschijnen, om 19.00 uur, want het is de jaarvergadering. Het bestuur heeft het, zoals we gewend zijn, weer goed voorbereid. Met behulp van een PowerPoint presentatie doen zij verslag van het afgelopen jaar en geven een korte vooruitblik voor dit jaar.

Na een uur is de vergadering ten einde en gaan we naar de repetitieruimte. We zien dat Johan er ook is. Wat fijn, hij is onze nieuwe pianist en daar zijn we maar wát blij mee.
We moeten meteen flink aan de bak met het nieuwe nummer. Iedere stemgroep krijgt de volle aandacht voor haar eigen partij. Tot aan de pauze zijn we er mee bezig.

Na de pauze doorlopen we het eerste gedeelte van ons concert op 5 april a.s. Compleet met choreografie. Een soort tussenstand is het, kijken hoever we zijn. De conclusie is dat we al mooi een eind op streek zijn, maar er is nog genoeg werk aan de winkel. Geen probleem, komt goed.

Volgende week is het voorjaarsvakantie en 20 februari zijn we weer present!

Goed nieuws!
We hebben een band gevonden die ons wil begeleiden bij het concert op 5 april in Borne. Het bestuur en Nienke zijn erg enthousiast over deze band nadat ze een repetitieavond hebben bijgewoond.
Superfijn, dit is nu geregeld en geeft rust. Kunnen we ons concentreren op de nummers.

De eerste helft van de avond staat in het teken van ritme. Twee zinnen in een ritme zeggen en aan het eind daarvan in variatie klappen op dat ritme. Het koor klapt dat ritme na. Iedereen komt aan de beurt, maar je moet wel iets nieuws bedenken, want het mag niet hetzelfde zijn als je buurvrouw. Oei! Stress!
Het blijkt mee te vallen, maar toch blij dat het achter de rug is voor sommigen.

Het gevoel van ritme komt ook weer terug in het nieuwe nummer waar we vanavond mee starten.
We zingen met een orkestband mee inclusief alle doo-doo-tjes, ah-ah-tjes. Tot aan de pauze repeteren we flink. Er is een mooi begin gemaakt aan het nieuwe nummer.
Eén lied van het concert wordt met solo’s uitgevoerd. Vanavond in de pauze zijn de eerste audities van de solisten die zich hebben aangemeld. Volgende week is de tweede lichting aan de beurt. We laten ons verrassen.

Na de pauze herhalen we wat nummers. Sommige met choreografie, andere zonder en weer vliegt de tijd om.

Tot volgende week!

Vanavond zijn de tweede alten als laatste stemgroep aan de beurt voor een eigen oefensessie met Nienke. Om 20.00 uur zien we bij binnenkomst in de repetitieruimte dat ook hier na de sessie sommigen hebben geruild van plek.

Nienke gaat meteen van start. We doen een intonatieoefening dat ons moet leren om op toon te blijven zingen. Het refrein van Firework leent zich hier goed voor, we gaan voluit. Het hele nummer komt later in de repetitie terug.

We zingen weer eens sinds lange tijd ‘Something in the water’. Nienke kent het arrangement niet en laat zich verrassen. We zingen vol enthousiasme en het klinkt leuk, niet foutloos, maar na zo’n lange tijd, niet verkeerd. Met een paar puntjes op de i moet het al goed zijn. De fluitpartij van de alten krijgt nu wel even wat aandacht. De fluitpartij zonder verdere begeleiding wekt wel wat op de lachspieren, zelfs bij de fluiters.

Na de pauze, zonder traktatie dit keer, gaan we beginnen met de choreografie bij nummers. ‘Weten we het nog?’ vraagt Nienke. Sommigen knikken instemmend, anderen reageren wat aarzelend en nemen een afwachtende houding in. Gaandeweg valt het kwartje weer.

Nienke vertelt dat ze voor het openingsnummer een leuke choreo heeft bedacht. Eigenlijk niet zo ingewikkeld, maar niet iedereen heeft ‘m al zo snel door. Na een paar keer oefenen wil Nienke het toch even filmen en iedereen in is grote staat van paraatheid. Helaas is Anita niet helemaal bij de les vanavond en als zij te vroeg een kwartslag draait, krijgt ze meteen een por, een van opzij en een van achteren. Oeps, het is een serieuze aangelegenheid die choreo. Jammer van het filmpje.

De klok slaat alweer 22.00 uur en tijd om naar huis te gaan. Tot volgende week.