Blogs

Een nieuw jaar betekent ook nieuwe nummers om in te studeren. We gaan wel terug in de tijd. We beginnen met een canon, over een geest Tom of John. Wel geinig.
Daarna maken we een start met een van de nieuwe nummers, The Rivers of Babylon. Iedereen kent het natuurlijk, maar de meesten kenden niet de exacte de tekst. Dan gaat het al gauw rond dat we het allemaal wel hier of daar fonetisch gezongen hebben. Nu zien we de originele tekst en dat is dan even wennen. Ook het meerstemmige gaat natuurlijk helemaal tegen de overbekende melodie in. Kortom, het lijkt een simpel nummer, maar we moeten er flink op oefenen. Een halve repetitie wordt hieraan besteed. Jannie en Irma van de sopranen, zijn helemaal in hun element en imiteren Bobby van Boney M. Ze slagen er niet helemaal in, het is meer de Pinokkio-versie, dat wil zeggen, ietwat houterig. Ze hebben niet zulke elastieke benen als Bobby Farrell, dat is lachen!
Het is het pauze. In de vakantie zijn een paar koorleden jarig geweest, dus wacht ons een traktatie. O jee, daar gaan we al met onze goede voornemens!

Na de pauze evalueren we nog even de kerstoptredens. Het hoogtepunt was natuurlijk het kerstkorenfestival in de stad, waar we in de prijzen vielen. Van de twaalf deelnemende koren behaalden wij de derde prijs, met maar één puntje verschil van de tweede prijs. Wat een mooie prestatie. Nienke zegt dat ze ontzettend trots op ons is. Wij ook op onszelf en op Nienke, als dirigente. Nog maar zo kort bij ons, dan is dit wel een opsteker voor iedereen. Daarnaast waren natuurlijk onze optredens bij het Klein Wierke, weer heel dankbaar en leuk, zoals ieder jaar. En er was nog een optreden in de Driehoek. We hebben het jaar 2018 dus mooi afgesloten.

De repetitie gaat verder met weer een oudje ‘Koffie, koffie’ van Rita Corita. Omdat we ook optreden in verzorgingshuizen is dit een heerlijk schunkellied dat de ouderen allemaal wel kennen en lekker kunnen meezingen. Het zingt ook voor ons lekker weg. Dat lied zit wel snor.

We sluiten de avond af met de prachtige klassieker ‘Avond’. Tini nodigt iedereen uit voor de nieuwjaarsborrel. Er zijn ook veel schalen heerlijke warme hapjes. Daar gaan alwéér met onze goede voornemens, nou ja. Dit zijn natuurlijk wel uitzonderingen, dus de rest van de week maar interen op onze reserves. Hoewel niet iedereen daar zo over denkt, genieten van alles in het leven voelt goed. Het is gezellig nazitten. De muziekcommissie zit bij elkaar en is druk in overleg. 6 Februari is ons eerste optreden en daar moeten de eerste voorbereidingen voor worden getroffen. De kop is er weer af. We zijn weer begonnen en we hebben er weer zin in.
Gelukkig nieuwjaar allemaal!

Voor we onze positie innemen, worden de witte/rode sjaals en bijbehorende handschoenen uitgedeeld. Het weer is niet geweldig vandaag. Gelukkig zijn er voor de koren partytenten neergezet, zodat zij en de muziekinstrumenten in elk geval droog blijven. Als wij moeten zingen wordt onze banner Zwingkoor erbij geplaatst zodat iedereen weet wie wij zijn. Dries is ook weer van de partij, hij heeft zijn kerstmuts op gezet net als Nienke. We merken dat we niet echt fijn staan, het is een kleine tent en we komen een beetje in de verdrukking. De stemmen staan een beetje door elkaar waardoor Je nu niet zo’n steun aan elkaar hebt.

We beginnen zoals ieder kerstoptreden met ‘Ding dong’, een lekker inzingnummertje. Het is gelukkig nog droog, maar dat verandert al snel. Plots regent het flink, dat kost ons natuurlijk publiek, maar gelukkig loopt niet iedereen weg. En dan komt de jury langs, dat zien we omdat iemand aantekeningen staat te maken. Het geplande halfuur vliegt om. Deze eerste serie gaat voor ons gevoel niet fantastisch, maar we hebben later nog een optreden dus dat móet beter gaan.

Na het eerste optreden verspreid het koor zich, sommigen gaan de stad in, luisteren naar andere koren of nemen rust tot het volgende optreden.
Om 15.30 uur is iedereen weer present en staan de stemgroepen bij elkaar. Dat zingt fijner. Het gaat ook lekker. We hebben er lol in en voor ons gevoel gaat het nu een stuk beter. En daar komt weer iemand van de jury langs, net bij het nummer ‘Wonderful Christmastime’. Niet het gemakkelijkste nummer, maar het ging goed. We kunnen met z’n allen concluderen dat we dit lied eindelijk redelijk beheersen. He, he, dat werd tijd.

Om vier uur zijn alle koren klaar en dan verzamelen we ons op de Koornmarkt voor de prijsuitreiking. Maar eerst zingen alle koren ‘Feliz Navidad’ en Little ‘drummerboy’. Thea is goed voorbereid, ze heeft de tekst van ‘drummerboy’ uitgeschreven zodat ze uit volle borst kan meezingen, maar ze arriveert te laat met nog een aantal anderen van het koor. De samenzang is al geweest en de prijsuitreiking volgt al. Thea kan het bijna niet geloven en is uiterst verbaasd. Nou ja, volgend jaar maar in de herkansing.

Zoals gezegd volgt de prijsuitreiking door de waarnemend burgemeester, hij staat op het balkon boven een winkelpand. We luisteren braaf naar wat er komen gaat. We gaan er niet van uit dat wij tot een van de gelukkigen behoren, maar wat hebben wij het mis! We horen plotsklaps: ‘DE DERDE PRIJS IS VOOR HET ZWINGKOOR!” Huh? Wij? Echt? We hebben nog nooit een prijs gewonnen! We zijn verrast, blij en uitbundig. Jeannette en Richt maken na 26 jaar mee dat het Zwingkoor een prijs wint! Dat is toch geweldig!
Tini gaat samen met Nienke de prijs in ontvangst nemen. Als ze boven staan op het balkon zwaaien ze ons toe met het certificaat en de trofee. Wat een fantastisch gevoel geeft ons dat. De punten liggen dicht bij elkaar. Wij, de nummer drie, hebben 53 punten, nummer twee heeft 54 punten en nummer één heeft 57 punten.
Uiteraard moet dit gevierd worden en met een aantal gaan we naar Solera waar we het glas heffen op de goede afloop van de afgelopen optredens, maar vooral op deze dag.

Fijne feestdagen allemaal en een gezond, ‘zwingend’ 2019!

Nu aan het eind van het jaar is het een goed moment om Lute Kuilder te bedanken voor de altijd prachtige foto’s die hij van ons koor maakt bij openbare optredens. Bij deze, ontzettend bedankt Lute. We hopen dat je er volgend jaar weer bij bent.

Op het afgesproken tijdstip rond kwart voor vijf verzamelen we ons. Het diner in de vorm van een buffet is al in volle gang. In de verzamelruimte staat, heel attent, een amuse voor ons klaar. Als het tijd is gaan we de ruimte binnen en daar is alles mooi in kerstsfeer versierd. Het licht is gedimd en op de muur worden, steeds afgewisseld, groene en rode sterretjes geprojecteerd.
Dries is vanavond onze pianist en we gaan van start. Terwijl wij zingen, wordt er zowel gegeten als geluisterd. Af en toe wordt er wat meegezongen, het is een gemoedelijke sfeer. Na het eerste gedeelte nemen we een pauze en tot onze verrassing worden ook wij uitgenodigd voor het buffet. Het ziet er allemaal heerlijk uit en het smaakt voortreffelijk.
Dan volgt deel twee. Leuk om te zien dat bij de meer bekende liedjes meteen gereageerd wordt. Na ons optreden mogen wij ook van het dessertbuffet gebruik maken en dat ziet er ook weer fantastisch uit. Het was een goed optreden op kleine schoonheidsfoutjes na. Ieder koorlid krijgt bij het afscheid een kerstkaart als dank. Wat zijn we hier hartelijk ontvangen.

Nienke zette ons aan het werk door een pittige inzinger in te zetten.
Om 11.00 uur mochten we de ruimte in waar de deelnemers op ons zaten te wachten.
Terwijl de laatste hand aan het kerstdiner werd gelegd, zongen we onze kerstnummers. Vooral bij de Nederlandse liedjes werd het koor verrassend versterkt door een groep bassen. Heel veel mensen zongen mee.
Toen het na een half uur tijd was voor en korte pauze werd er gevraagd of we toch echt wel terugkwamen.
Voor ons was er drinken en ook de lekkere hapjes kwamen langs.
Tijd voor ons 2e blok, terwijl de heerlijke etensgeuren sterker worden zingen we afwisselend kerst en andere Nederlandstalige muziek. Fijn om te zien hoe bijv. ‘Het dorp’ voor veel herkenning zorgt. Het vliegt voorbij.
Doordat we heel dicht bij de mensen staan is er echt contact, heel leuk.
We krijgen tot slot allemaal een leuk cadeautje uitgereikt door één van de deelnemers.

Vrijdag 21 december
Ondanks de stromende regen is iedereen op tijd aanwezig, er zijn wat wisselingen binnen stemgroepen maar we zijn met genoeg mensen.
Weer is er koffie met wat lekkers en even de tijd om bij te ‘kletsen’tot Nienke ons aan het werk zet.
Precies om 11.00 uur gaan we naar binnen waar een enthousiaste groep op ons wacht. Bij ieder nummer dat we zingen hoor je ‘O wat leuk, die ken ik!’ waarop Nienke zegt: ‘zing vooral lekker mee!’ Ook wordt er geklapt en mee gedirigeerd. De herkenning is groot, het plezier aan beide kanten ook.
Ineens staat één van de heren op en vertelt ons hoe belangrijk het is wat wij doen, een beetje plezier brengen in deze moeilijke wereld. Eigenlijk moesten morgen maar weer komen!
Hij is duidelijk geraakt door de mooie muziek, en wij door zijn woorden.
Veel te snel is het alweer voorbij. We krijgen weer allemaal een hand en een cadeautje van één van de deelnemers.
Het blijft iedere keer weer bijzonder om mee te maken hoe de mensen van ‘t Klein Wierke reageren op ons.