Blogs

Vorige week waren er weinig zangeressen, nu waren er veel aanwezig. Bijna volle bak!
We begonnen met twee “in-zingers” het nummer dat we al langer kennen “Today is a wonderful day” en daar moesten
we al zingend mee rondlopen. Toch halve toon gezakt in totaal, volgens Jorn. Ja, lopen door elkaar, zingen en toon houden…
Dan volgt het nieuwe nummer “Better is a one day”, dat is niet moeilijk wat tekst betreft, maar de timing is soms lastig.
Er moet nog wel aan geknutseld worden, maar oefening baart kust, zegt men.

Daarna beginnen we met het repertoire dat we nog wel kennen van het concert. Gaat allemaal goed!
We zijn voor deze nummers niet bang dat het er niet in zit. Misschien hebben een paar nieuwe zangeressen meer moeite met
de oudere nummers, want die hebben ze nog nooit meegezongen. Logisch toch!
Dan is juist Krönnenzommer een goed begin om mee te gaan zingen. Niet zo beladen als een concert.
Misschien mag ook hier en daar wel een standaard met tekst?

Soms wordt er in pauzes geroepen: “Is er niemand jarig”? Dan is er trek in koekjes, gebak of andere zoetigheid en is er al een tijdje niemand jarig geweest. Maar nu kon het niet op, maar liefst 3 jarigen in één week. Marga, Sanny en Greet trakteren op soesjes en bonbons. Lekker bij de koffie!
Na de pauze wordt er voor de jarigen gezongen en door de jarigen ieder een nummer gekozen, deze worden natuurlijk gezongen, weer een stukje van ons repertoire doorgenomen op deze manier. We gaan weer verder met de nummers en als het bijna kwart voor tien is, begint Jorn in te zetten met “The piano man” van Billy Joël. Nou dat wordt een feestje, iedereen zingt (galmt) mee. Stoelen opbergend, lopend, tassen pakken .. maar ondertussen meezingen. Op weg naar de deur start Jorn
“Hey Jude” van The Beatles in, dan kom je dus nog niet weg. Ook dat wordt luidkeels meegezongen.
Een heel fijne repetitie en leuk afscheid, allemaal zingend naar buiten.

Fijn weekend en tot volgende week.

Bij binnenkomst blijkt het halve koor met vakantie te zijn of ziek thuis.
Er staan 13 zangeressen en 1 dirigent klaar voor de warming up en de in-zinger.
Vandaag maar even kort van stof voor beide onderdelen. Er staat een optreden voor de deur toch?

De luidsprekers brommen nog steeds alle kanten op, tot Carolien de stekker eruit trekt.
Maar dan kan Jorn ons niet horen en hoort hij zichzelf te hard, dus stekker er weer in. Daar moet toch eens
een techneut naar kijken. Ergens komt die brom vandaan en prettig is het beslist niet.
Instrument was het niet, dan is het toch zeker een kabel of één van de boxen.

We beginnen dus het hele concert-repertoire door te nemen. Het klinkt minder vol volgens Jorn, we missen enkele stemmen. Dat kan wel kloppen als meer dan de helft er niet is. We beginnen wat timide, alsof we niet voluit durven te gaan.
Ja, je zult nu maar een flinke fout maken, dat wordt direct gehoord. Groot lokaal, weinig zangeressen, dus even voorzichtig
om flink uit te halen? Vooral alten 1 en alten 2 zijn zwaar onder vertegenwoordigd. Gelukkig komt Grietje wat later binnenstuiven om de sopranen te versterken. Mezzo’s zijn ook gehalveerd.. Nou ik geef het je te doen, met zo’n klein clubje.

De meeste nummers en choreografie zitten er wel in, maar toch…even niet op repeteren en tekst of melodie zakken weg.
Vaak hebben we dan aan een paar regels genoeg om het weer boven te halen.
Voor de pauze nog even snel “Opzij, opzij” van Herman van Veen gezongen. Met nog steeds de herinnering aan 25 jarig jubileum en MariAnne in de gele jas door AH rennend. Er wordt lachend voorgesteld of ze dat ook niet in ‘t Krönnenzommer
kan doen. OPZIJ, OPZIJ, OPZIJ!

Na de rustige pauze gaan we verder met het repertoire en gek genoeg gaat het nu beter. Terwijl we normaal aan het eind van de avond wat moe en dit keer ook erg warm zijn, klonk het nu beter.
Kan ook aan de nummers liggen, up-tempo ligt ons misschien iets beter. Is niet helemaal waar, want “Leun op mij” – “Fix you” en “Perfect” zingen we ook graag. Of kregen we meer lef?

Al met al was het een fijne avond, omdat alles eens gewoon doorzingen ook wel lekker is. Even weer teksten ophalen en zand scheppen op de melodie van “Shosholoza”, ook dat gaat prima.

Voor vakantiegangers nog een fijne vakantie, voor de zieken beterschap gewenst.
Voor iedereen die er wel is, tot a.s. donderdag

Zonder al teveel enthousiasme beginnen we met de warming up.
Het is veel te warm voor de “fitness” oefeningen, maar puffend slaan we de armen en benen los.
Dan beginnen we met de in-zinger (instinker) van Jorn, die had nog net iets veranderd voor de mezzo’s.
Wie de mail van die dag nog niet gezien of gehoord had, ging dus even de mist in.
De OETJES moeten nog op de plek vallen. Dit geldt ook voor Can’t hurry love, waar een OEH maar niet op de plek wil vallen. Eigenwijs ding, maar we doen het zo vaak over tot Jorn knikt. Nu moet het blijven hangen tot de volgende repetitie.

Het brommen van de luidsprekers wordt getest. Jorn had zijn eigen instrument meegenomen om te
testen of het aan onze stage-piano ligt. In het begin dachten we dit echt en Tini vertelde dat we
al gespaard hadden voor eventueel een nieuwe. Dat is natuurlijk prachtig, maar…
Toen Jorn voor de boxen langs liep, begonnen ze te brommen. Nu vroegen we ons in “ernst” af of hij misschien als stoorzender aanwezig was. Tot en met de vraag of hij ook een piercing had of iets in of aan de schoenen. We zijn er nog niet achter, maar het instrument is het toch zeer waarschijnlijk niet.
Misschien de boxen, aansluiting of kabels, dat moeten we dus nog steeds onderzoeken.

Het repertoire wordt doorgezongen van Het Dorp tot Fix you en van de ABBA-medley tot
‘t Glipt me door de vingers. Het Dorp wil maar niet in de goede timing komen. Hoe en waarom dat niet lukt? Jorn raadt aan in ieder geval niet de Wim Zonneveld versie te gaan luisteren.
We zijn met zoveel minder nu elke keer vanwege vakanties. De ene groep is nog niet terug, de ander net vertrokken.
Normaal komen de alten wel boven de groep uit, maar nu worden sopranen en mezzo’s gevraagd iets te minderen in geluid.
We sluiten met een paar vrolijke nummers, Cotton Fields en Country Roads. Dan in de zwoele avond naar huis, wat heerlijk !!

Iedereen die met vakantie gaat of met vakantie is en dit toch leest een hele fijne tijd, waar jullie ook zijn. Voor de anderen geniet van het weer en tot volgende week.

Eindelijk is het weer echt mooi, maar dat zien we ook in de opkomst.
We beginnen met het nieuwe inzing-lied van Jorn, “Better is a one day in your house”.
Dat klinkt al lekker en volgende week gaan we daarmee verder.
Dan nemen we het repertoire voor Hellendoorn door, het duurt niet lang meer voor we daar een optreden hebben.

Op enig moment komt Mona met het trieste bericht dat Karen haar vader is overleden en stelt voor om iets voor haar te zingen, video te maken daarvan, zodat zij het op kan sturen. Zijn we allemaal voor!!
Het wordt: Leun op mij, dat is wat we elkaar toewensen toch ? Iemand waar je op kunt leunen tijdens moeilijke tijden. We zijn allemaal echt aangeslagen en bij dit lied, in deze omstandigheid, krijgen enkele leden kippenvel.

Maar, we gaan verder want we moeten wel doorgaan en nu met Cotton Field, het verschil kan niet groter
zijn dan dit.
Enkele liedjes zitten er goed in, maar van sommigen is de tekst of de melodie weggezakt.
Maar ook het nieuwe “Can’t hurry love” moet af en toe herhaald worden. De sopranen gingen in de herhalingen om het goed is het systeem te krijgen.

We zullen toch thuis eens beter moeten luisteren, want bij de mezzo’s was er meningsverschil of een deel hoog of laag moest bij: ‘t Glipt me door de vingers.
Op een gegeven moment zei Jorn: “Hier ben ik het kwijt” en Anita begint zachtjes.. “Ik ben hem kwijt, ik ben hem kwijt” te zingen. Voor wie het 25 jarig jubileum heeft meegemaakt, weten precies wat ze bedoelt, dus Greet naast haar schiet in de lach. “Ik ben hem kwijt” is van Brigitte Kaandorp, wie er niet bij was toen, zoek het maar eens op. Het was hilarisch om dit soort liedjes te zingen toen.

Jorn wil graag bij Can’t hurry choreografie, maar besluit toch dat eerst de melodie er goed in moet zitten en gaat thuis, zei hij, er over nadenken wat er kan in dit nummer.
Het was een fijne avond, ondanks de niet zo hoge opkomst, maar we gaan voor 15 juli en daarna hebben we echt vakantie.
Hoewel zelfs nu leden vanaf de camping naar ‘t Zwingkoor komen om niet teveel te missen.

Groetjes Greet vanaf “Erve Wezenberg”.

1 / 1
We hebben een paar mooie zonnige dagen gehad deze week, maar vandaag is het fris. Het weer blijft altijd een gespreksonderwerp.

Bij binnenkomst van de Driehoek worden we met een grote glimlach begroet door een nieuwe barman. Het is vandaag zijn eerste werkdag en hij heeft er zin in, want hij straalt. We kopen bij hem een muntje voor koffie, thee of iets anders voor in de pauze.

Het lijkt wel of de vakantietijd al is ingezet want er zijn er nogal wat koorleden afwezig. Ondanks dat zijn wel alle stemmen vertegenwoordigd.

Na de fysieke opwarming gaan we verder met de inzingoefening. Jorn komt met een nieuw liedje waarin een paar stemtechnieken zitten opgenomen. Better is a one day in your courts than a thousand elsewhere. Eerst eenstemmig en vervolgens meerstemmig. Iets nieuws is altijd leuk en verfrissend.

Er staat een optreden gepland half juli en daar gaan we ons op richten. We brengen daar de liedjes van het jubileumconcert 1 april en dus beginnen we met Before I go. Met of zonder choreografie? Vraagt Jorn. In koor roepen we ‘mét!’ Nou, het blijkt dat we onze hand er niet voor omdraaien, appeltje-eitje.

Voor dat optreden brengen we ook Nederlandse nummers. Daarvoor moeten we putten uit ons archief. Na de pauze gaan we ermee aan de slag. Die nummers zijn nog onbekend voor Jorn en niet alleen omdat ze van voor zijn dirigentschap zijn, maar ook ver voor zijn geboorte. Maar, hij redt zich prima.

We zingen veel nummers door en na nog een paar repetities kunnen we ons daar zeker mee laten zien en horen. Het was hard werken vanavond voor de stemmen die wel aanwezig waren, maar we hebben het goed gedaan.

Tot volgende week, hopelijk zijn we dan met meer…