Blogs

Heerlijk die zon vandaag. Alleen betekent het wel dat in onze repetitieruimte diezelfde zo’n pal in ons gezicht schijnt.
Lastig om dan goed op Jorn te kunnen letten. Degenen die vandaag de spullen klaar zetten hebben er iets op gevonden.
De hele opstelling wordt een kwartslag gedraaid. Probleem opgelost, ware het niet dat nu Jorn recht tegen de zon in kijkt.
Met een zonnebril en net dat ene stukje schaduw opzoeken komt dat gelukkig ook goed.
Na de warming-up storten we ons op het laatste stukje van “I need love”. Wel een lastige, maar door het een flink aantal keren achter elkaar te “loopen” lukt het steeds beter. Nog voor de koffiepauze zit het hele nummer er in. Zo leuk!
Eind juli staat er een optreden gepland bij Krönnenzommer in Hellendoorn. Als aanvulling op de setlist die we de afgelopen tijd hebben gezongen wordt ons hele Nederlandstalige repertoire uit de kast getrokken. Opzij, opzij, opzij klinkt lekker.
En daarbij moeten we nog steeds lachen als we denken aan de opnames van onze clip, waarbij Mari-Anne met een winkelkarretje scheurde door de AH.
Voor een aantal andere nummers moeten we nog wel even diep graven om ze weer boven water te krijgen.

Nog genoeg te doen dus de komende weken.

De meivakantie is weer achter de rug en vanavond starten we weer met de repetitie. Het is een vrolijk weerzien. Er is een aspirant-lid aanwezig die voor de vakantie ook al van de sfeer en het repertoire heeft geproefd. Vanavond zal ze de stemtest doen en daarna hopen we haar als nieuw koorlid te mogen verwelkomen.

Zoals altijd starten we met de fysieke opwarming. Jorn heeft al voorpret bij wat er komen gaat, het draaien van de heupjes. Dit leidt iedere keer op de een of andere manier weer tot hilariteit.
Hierna volgt de stemopwarming. De opdracht is om als een heks te zingen. Deze techniek zorgt ervoor dat je net wat hoger kunt zingen zonder je stem te forceren. En dus vult de ruimte zich met krassende stemmen.
We doen een sirene na, Jorn dirigeert ons met zijn wijsvinger en we volgen van hoog naar laag en andersom. En dat alles met een heksenstem. Wat een geweld! Het is maar goed dat alle ramen dicht zijn.

En dan zijn we toe aan het eerste nummer You Can’t Hurry Love. Renate is helemaal in d’r nopjes met dit nummer, want ze is fan van Phil Collins. Ze gaat helemaal los en staat enthousiast te zingen en te swingen. Het instuderen is voor haar appeltje-eitje, want de tekst kent ze natuurlijk als fan helemaal uit het hoofd.
Jorn neemt de tijd voor dit nummer. Met kleine stappen gaan we aan de slag. Eerst de aandacht per stemgroep en dan geleidelijk samen. Dat klinkt al goed. Tot de pauze besteden we daar onze tijd aan.

Zoals gezegd vindt er een stemtest plaats in de pauze. Ondertussen gaan wij naar de pauzeruimte waar ons twee traktaties te wachten staan. Een lekkernij van Nanda en van Henriët die jarig zijn geweest.
Dan verschijnt Annika die ons vertelt dat ze geslaagd is voor de stemtest. Ze stond in de proefperiode bij de alten, maar ze gaat nu de mezzo’s versterken. Welkom Annika! Ze is de jongste van de groep en we vinden het allemaal fantastisch dat ze voor ons koor heeft gekozen.

Na de pauze wordt er uiteraard uitbundig gezongen voor de jarigen. Ze mogen een nummer kiezen die we gaan zingen. Een ervan is Fix You. Grietje zorgt voor een onverwachte twist.
Bij de tekst: Lights will guide you home…, heeft ze ineens het lampje van het concert om haar vinger. Ze zwaait er vol overgave mee heen en weer.
En zoals alle repetities vliegt de avond voorbij, worden de stoelen weer weggezet, de apparatuur opgeruimd en gaan we naar huis.
Tot volgende week.

Was het een after-concert-dipje of gewoon toeval? Vanavond waren we in elk geval met een select groepje aanwezig.
Jorn begint enthousiast met een nieuwe inzinger. Een ware tongbreker uit het repertoire van André van Duyn die steeds sneller en hoger gaat. Hilariteit alom.
En dan gaan we verder met een nieuw nummer: Can ‘t Hurry Love van Phil Collins. Vera laat nog snel wat partijen kopiëren, zodat we ook kunnen zien wat we zingen. Vanuit de 2e alten klinkt het: “Oeh, dat is wel heel hoog!” Jorn schakelt heel snel. De alten gaan de lagere partij van de mezzo’s zingen en de mezzo’s krijgen de altpartij. Even is er verwarring bij de 1e alten. Die voelden zich niet aangesproken bij “het is te hoog” en wachten braaf op hun beurt. Maar ze moeten toch echt mee in de wisseling. Het is een hele puzzel, maar voor de pauze klinkt de eerste helft van het nummer al best aardig.

Na de pauze zingen we lekker bekende nummers door. “Can You Feel It” schalt door de zaal. En de choreo van “You’ll Know My Name” loopt gesmeerd.
Het was weer een heerlijke avond zingen.
Nog voor middernacht mailt Jorn ons de aangepaste sheets van Can ‘t Hurry Love.
Dat gaat vast en zeker lukken volgende week.

Wat een fantastische avond, wat een succesvol concert! En wat hebben we genoten, we stonden te stralen.

Voorbereiding vrijdag
Vrijdag 31 maart ging een clubje vrijwilligers van het koor aan de slag om de zaal te versieren met balonnen en slingers. In de gang kwamen de fotocollages van 30 jaar koor te hangen. Een indrukwekkende geschiedenis. Uiteraard mocht de roll-up banner ‘Zwingkoor’ ook niet ontbreken, die kreeg een prominente plek.

Zaterdag
Het is zaterdagmiddag rond 3 uur en de band, Gerrit van de autocue en de technici zijn aanwezig om alles op te bouwen en voor te bereiden. Een uurtje later komen de koorleden. Een enkeling is al helemaal in stijl voor vanavond, maar de meesten kleden zich later om. Er is een ruimte, grenzend aan het podium, die dienst doet als kleedruimte. Al gauw hangen en liggen overal jassen, tassen en hangen de pastel colbertjes hier en daar. Een vrolijke chaos.
We hebben het leuk met elkaar en nemen even pauze in de foyer. Iedereen heeft zin in de avond. 3 jaar lang hebben we hier naar uitgekeken. Door corona moest het concert een paar keer uitgesteld worden, maar nu is het dan eindelijk zover dat we mogen optreden ter gelegenheid van het 30 jarig bestaan van ons koor.

Soundchecken

We worden naar de zaal geroepen om te soundchecken. Het podium is niet mega groot en de band neemt natuurlijk ook een plek in, dus het is nog even zoeken wat de meest ideale opstelling voor ons is. Na even wat opties te hebben doorgenomen vinden we de juiste plek voor iedereen. Er hangt boven iedere stemgroep een microfoon met daarbij ook voor elke groep een monitor. Als het goed is horen we onszelf daaruit terug.

Ondertussen zijn de artiesten van Mix&Match ook gearriveerd en zij zijn na ons aan de beurt.
Na het soundchecken gaan wij op weg naar het Natuurhus waar een koud en warm buffet voor ons klaar staat.

Het Natuurhus
Van Hof88 naar het Natuurhus is slechts een korte wandeling. Het miezert wat maar dat deert ons niet. We zitten al in de bubbel van plezier, adrenaline en optreden.
Het buffet staat klaar en Renate heeft voor de belangstellenden een grote slab met ‘gootje’ meegenomen. Het is een grappig gezicht om te zien, maar een heel fijne uitkomst voor degenen die al omgekleed zijn voor de avond. Het buffet is heerlijk en dan wordt het al weer tijd om terug te gaan.

In de kleedruimte
We wachten in de kleedruimte totdat we op mogen. In de zaal staat links en rechts een camera opgesteld en er is een fotograaf aanwezig. We zijn nu al benieuwd naar de foto’s en de film. Maar eerst nog presteren. Mona, La-Jing en Dinie die nog niet zo lang koorlid zijn, worden wel bij het concert betrokken want bij de ingang moeten natuurlijk de toegangskaarten gecheckt worden. Fijn dat zij dit willen doen.
Als Jorn en zijn makkers van de band zich ook bij ons in de kleedruimte aansluiten, zijn we al aan het inzingen met ‘huzarensalade’ de afwisseling op ‘tomatensalade’. De mannen kleden zich om en vertrekken naar de zaal. En dan horen we de band het nummer With a Little Help From My friends inzetten, daar gaan we!

Showtime
We komen op zoals we dat geoefend hebben. Het ziet er goed uit, netjes in twee rijen in volgorde van opstelling. De verlichting in de zaal is sfeervol. Helaas kunnen we niet zien wie in de zaal zitten, we kijken de donkerte in. Wel goed voor onze focus. Als we er allemaal zijn beginnen we met het nummer You’ll Know My Name. Hiervoor hebben we een kleine choreografie ingestudeerd en het staat als een huis. Na de laatste noot reageert het publiek enthousiast, dat geeft ons weer een extra boost. Superleuk!

We zijn begonnen
Na het openingsnummer neemt Tini, onze voorzitter, het woord. De zaalverlichting gaat nu aan en we kunnen op zoek naar onze familie, vrienden en kennissen. Tini heet iedereen welkom en voor de statistici, de jongste bezoeker is 6 jaar en de oudste 98 jaar. Wat bijzonder! Hoewel de wethouder van de gemeente Almelo ook uitgenodigd is, blijft het onduidelijk of hij in de zaal zit. Er is ook een speciaal welkom aan twee van onze oud-dirigentes, Nyanda en Nienke.
De eerste helft vliegt voorbij. Wauw, er wordt spontaan door het publiek meegezongen en geklapt, dit smaakt naar meer.

Het is pauze, de bezoekers gaan naar de foyer voor een versnapering, wij blijven achter voor een fotosessie. Deze foto’s zullen gebruikt worden voor de website, die is weer aan verversing toe. Na de shoot zoeken we onze eigen entourage op om even de reacties te peilen en natuurlijk voor het nuttigen van een drankje. We horen alleen maar positieve reacties. Heerlijk, we genieten (dat deden we al, maar het is toch fijn als het allemaal lukt).

Mix & Match
De bel rinkelt in de foyer, tijd om terug te gaan naar de zaal en de plaatsen weer in te nemen.
We worden getrakteerd op Mix & Match, een entertainmentgroep van twee mannen en twee vrouwen. Zij zingen niet alleen a capella maar koppelen daar ook een act aan vast. Ze hebben een heel breed repetoire, we horen stukjes uit diverse songfestivals, medleys van populaire artiesten, maar ook gevoelige nummers maken deel uit van hun repertoire, zoals het nummer Als Liefde Niet Bestond van Toon Herman. Het is een prachtig optreden zowel grappig als ook serieus.

Tweede deel Zwingkoor
Na Mix & Match zijn wij weer aan de beurt.
Voor we beginnen heeft Tini nog een aankondiging. In de pauze kwam Jorn spontaan op het idee om de twee aanwezige oud-dirigenten een lied te laten dirigeren. Een nummer dat in hun tijd tot het repertoire behoorde. Uiteraard zijn beide dirigenten vooraf gevraagd of zij hiermee instemmen en ja hoor, dat was meteen voor elkaar. Dat geldt ook voor Judith. Zij verving Jorn tijdens zijn vakantie en heeft daarnaast ons ook wat begeleid op weg naar het concert.

Nienke wordt als eerste naar voren gevraagd. Als ze voor het koor staat neemt ze de microfoon ter hand en richt zich tot het publiek. Ze zegt dat een aantal van onze nummers zijn ingestudeerd in de coronaperiode. Repeteren kon niet fysiek, dat moest digitaal, via zoom en dat was niet gemakkelijk voor de koorleden want je hoort elkaar niet. Samen zingen als koor was niet mogelijk. Als blogschrijfster kan ik er nog aan toevoegen dat het echt heel lastig was, de motivatie werd steeds minder, maar door Nienkes inzet en creativiteit hebben we toch de moed erin gehouden en is het koor bij elkaar gebleven.

En zo beginnen we met Nienke aan het nummer Royals met een enorme tongbreker als refrein. Maar ook hier slaan we ons er goed doorheen.

Het is vervolgens de beurt aan Judith die het nummer Wind of Change bij ons heeft geïntroduceerd. De tekst hiervan is aangepast aan de situatie in Oekraïne.
Vol overgave staat Judith ons te dirigeren zoals we dat van haar kennen.

Dan volgen we weer ons programma en bij Something In The Water wordt Nyanda naar voren gevraagd. De band zet in, maar wat er gebeurt is niet duidelijk, de inzet is niet goed! Muziek en zang zijn niet meer met elkaar in balans. Resoluut slaat Nyanda het nummer af. Hilariteit alom in de zaal en bij het koor. Nyanda draait zich om naar het publiek, met een brede zwaai van haar arm roept ze: ‘én nog een keer!’. Nu letten wij goed op haar aanwijzing en het gaat uiteraard perfect. Zo bijzonder en vertrouwd om Nyanda en Nienke weer mee te maken als dirigent. Maar …. nu zijn we ontzettend blij met en trots op ‘onze’ Jorn.

De finale
Het laatste nummer van de setlijst is Can You Feel It. Jorn komt vanachter zijn piano en loopt naar voren op het podium om het publiek aan te sporen mee te zingen. Ook wij lopen naar voren en bouwen bij dat meezingstuk de meerstemmigheid op. Het is een geweldig slotnummer. Het publiek gaat er helemaal in mee en we krijgen groot applaus.

Einde van het concert
Tini neemt het woord weer en benoemt de 30 jaar dat het koor bestaat. Wij zijn er trots op dat twee koorleden ook al zo lang lid zijn. Jeannette en Richt zijn al Zwingkoorleden vanaf de oprichting. Een bijzondere prestatie, dat vindt ook het publiek want er klinkt meteen een groot applaus.
Tini bedankt daarna natuurlijk het publiek dat zo enthousiast heeft gereageerd de hele avond. Ook wij hebben als koor enorm genoten.
De bandleden, Gerrit van de autocue, de geluids- en lichtman en Mix & Match worden ook bedankt en krijgen uit handen van de kleinkinderen van Tini een boeket bloemen overhandigd.

Het allerlaatste nummer wordt ingezet. Mix&Match voegen zich bij ons en samen zingen we ook met het publiek, de ABBA-medley. Veel bezoekers staan op van hun stoel en zingen en klappen enthousiast mee. En dan is het toch écht afgelopen. De avond is omgevlogen.

Er is nog een borrel in de foyer om samen even na te praten.

We hebben lang op dit concert moeten wachten, maar het was het waard, wat een geweldige, fantastische avond. Hier kijken we met heel veel plezier op terug.

Dank aan het publiek en iedereen die heeft meegewerkt aan dit concert.

Lieve groet van het Zwingkoor.

Vanavond de laatste repetitie voor het concert van zaterdag 1 april. We zijn wat onrustig, misschien al wel een beetje hyper voor ons optreden. Na de opwarming van ons lijf en stem kunnen we aan de slag. We zingen nog veel nummers door en dat voelt goed.
De laatste puntjes worden op de i gezet en dan moet het maar gebeuren. Zaterdagmiddag de generale bij het soundchecken en dan genieten! We zijn er klaar voor.
We hebben hard gewerkt voor dit optreden, en we hebben er ook ontzettend veel zin in. Het geeft een extra fijn gevoel want we weten dat alle kaarten zijn verkocht en dat er zelfs een paar belangstellenden op de wachtlijst staan. Hoe bijzonder is dat!