Blogs

Eerste repetitie na vakantie. Natuurlijk zijn er nog een paar zangeressen met vakantie, de opkomst valt niet tegen.
Alleen de sopranen zijn maar met 1 vertegenwoordigd, Grietje moet er tegenaan in haar eentje.
Als Jorn wil beginnen, zingen we “Lang zal hij leven”, want hij is deze week jarig geweest.
Net als Annika trouwens, die ook haar verjaardag al heeft gevierd.
Jorn krijgt een tas met allerlei lekkere dingen, pakt dit allemaal uit en dan zijn we klaar.
Maar hij mag nu kiezen wat we zingen, zegt hij, dus dat wordt natuurlijk “Leun op mij”.

Dan het inzingen van “one day”, dat gaat steeds beter, maar nu met stampen en klappen erbij.
We kijken elkaar aan bij de mezzo’s om One day gelijk te krijgen, het valt niet mee.
Het repertoire voor 17-09 moet doorgenomen worden, zo lang hebben we niet meer.
In de stad wordt 2 x 20 minuten optreden gepland, dus ongeveer 5 tot 6 nummers leren, of herhalen.
Grietje krijgt applaus van het koor, omdat ze zich heel goed weert als solo sopraan.

In de pauze trakteren Jorn en Annika op lekkers bij de koffie. Tini komt ook nog met een verassing,
de USB-sticks met ons concert zijn er!! Jorn bekijkt ze achter de laptop en de helft van het koor kijkt mee.
De rest zal zeker thuis zo snel mogelijk foto’s en film gaan bekijken. Nieuwsgierig naar hoe de opnames geworden
zijn van ons concert op 1 april. Maar nu weer op naar volgend optreden in de stad!
Volgende week donderdag de nummers daarvoor goed doornemen en puntjes op de i. Er wordt door Jorn verteld dat hij per groep gaat kijken of iedereen nog op haar plekje zit. Hoe de klankkleur per groep is en wat daar aan te doen is.
Het kan een verschuiving van groep of plaats zijn. Stemmen veranderen door ouder worden en er zijn veel nieuwe leden bij sinds de laatste groepsklankkleur door Nienke is gedaan. De volgende week is de eerste groep al aan de beurt en die beginnen dan een kwartier eerder, de “normale” repetitie zal een kwartier later beginnen, dus om 20.00 uur.

Geen repetitie vanavond, maar een informele afsluiting van het koorseizoen 2022/2023. Een gezellige avond die traditioneel bij een van de koorleden thuis wordt gehouden. Vanavond komen we samen bij Tiny. Helaas zijn we niet voltallig omdat er al een paar leden op vakantie zijn.

Ook is de traditie dat iedereen wat lekkers meeneemt, hartig of zoet, alles is goed. In een mum van tijd staat de eettafel vol met lekkernijen, teveel om op te noemen. Het ziet er prachtig en feestelijk uit, er is zoveel werk van gemaakt. Top! Duidelijk geen Amerikaanse fuif waar iedereen ook iets meeneemt, maar dan was het vaak een zak chips.

Het weer is heerlijk en we zitten allemaal in een grote kring buiten op het terras waar we gezellig bijkletsen. Sommigen zijn alweer terug van vakantie, maar de meesten moeten nog gaan. Jorn heeft zijn gitaar meegebracht, wat een leuk idee! Toch nog een repetitie, maar dan een informele.

Als we allemaal binnen zijn, neemt onze voorzitter Tini het woord. Ze richt zich tot andere Tiny en bedankt haar dat we vanavond bij haar mogen thuis zijn en er wordt een mooi boeket bloemen en een fles wijn overhandigd. Tiny is er zichtbaar blij mee en geeft aan dat zij het ook heel leuk dat wij er zijn.

We zitten met elkaar te keuvelen onder het genot van een hapje en een drankje als daar ineens Greet en Annika verschijnen. Greet komt op als Lee Towers, heeft een gouden microfoon in haar hand. Ze kondigt aan dat we ook vanavond aan het ‘werk’ moeten. Er is een pubquiz voorbereid. In de coronatijd hebben we dat ook een keer via zoom gespeeld met Maarten Nijenhuis als presentator. Dat is zo goed ontvangen dat we nu in de herhaling gaan maar dan fysiek bij elkaar. Wat leuk bedacht!

Greet en Annika hebben het professioneel aangepakt. We worden in groepen ingedeeld met de volgende namen: de Classy Jazzy, Les Quizerables, Niet Normaal, Hot Shots en de Dangerous Diva’s. Er volgen verschillende ronden. Halverwege het spel betrekt de lucht en vallen de eerste druppels. Het is niet noemenswaardig en we blijven rustig zitten, totdat het echt gaat regenen en we toch genoodzaakt zijn om naar binnen gaan. We verdelen ons over de woonkamer zodat we met ons eigen groepje kunnen overleggen zonder dat de concurrentie mee kan luisteren. De stemming zit er goed in en er het spel wordt serieus gespeeld. Toch zitten er een aantal te muiten, want regelmatig worden antwoorden geroepen die zogenaamd goed zouden zijn, maar knetterfout zijn. Ondertussen wordt er natuurlijk ook gegeten en gedronken. Greet en Annika leiden ons strak door de pubquiz als professionele presentatoren. Als alle formulieren zijn ingeleverd worden de winnaars bekend gemaakt. Dat zijn Christine, Diny, Richt en Henriët oftewel De Dangerous Diva’s. Dat hadden we kunnen weten, de naam zegt al alles!
Het was ontzettend leuk en we zijn weer wat wijzer geworden door alle vragen die zijn gesteld. Waarvan Greet bij iedere ronde aangaf: ‘het zijn heel simpele vragen’. Nou, wel veel, maar niet alle.

Het is tijd voor de muzikale intermezzo. Jorn pakt zijn gitaar en zet een nummer in Dust In The Wind. Het blijkt het lievelingslied van Jeannette want ze zingt het helemaal mee. Er volgen nog meer nummers. We weten Jorn te verrassen met een lied dat hij niet kent, The Streets Of London. Dat is voor de meeste koorleden een klassieker en we zingen uit volle borst. Na deze jamsessie komen we toch op ons eigen repertoire terecht waar natuurlijk een van de favorieten Fix You niet mag ontbreken.

Al met met was het een zeer geslaagde avond. Heel veel dank aan Tiny voor de gastvrijheid, aan Greet en Annika voor de pubquiz, Jorn voor zijn gitaarspel en de koorleden voor alle meegebrachte lekkernijen.

We gaan er een tijdje tussenuit om te genieten van de zomerperiode. Het was een mooi koorjaar met natuurlijk als hoogtepunt ons 30-jarig jubileumconcert op 1 april in een uitverkocht Hof88.

We starten weer op donderdag 31 augustus, 19.45 uur in de Driehoek.
Fijne zomer allemaal!

Het is zover! Waar we de afgelopen weken voor geoefend hebben kunnen we nu allemaal laten horen. We verzamelen ons in Hellendoorn bij Krönnenzommer voor een optreden. Het gebouw kent meerdere ingangen en het is altijd een uitdaging om de hoofdingang in één keer te vinden.

We wachten in het voorportaal tot we worden opgehaald. Marleen van de organisatie heet ons welkom en wijst ons de weg naar de zaal. Ondanks dat het al vakantietijd is, zijn we met een mooie representatieve groep. We installeren ons in een aangrenzende ruimte van de zaal waar de koffie en thee al voor ons klaar staat. Wat een warm welkom.

We zingen uit de map en is er voor gezorgd dat de lessenaars ook meegekomen zijn. Dat geeft wel fijne steun. We kennen de nummers voor het merendeel uit het hoofd, maar voor de details altijd fijn om te kunnen spieken. Jorn pept ons nog even vooraf op en benadrukt dat wij een swingkoor zijn, dus beweeg vooral mee.

In de zaal staat een prachtig blinkende zwarte piano. Het is te verleidelijk om daar vanavond niet op te spelen, dus blijft de elektrische piano in de auto. Dat scheelt veel gesleep, want het is nogal een zwaar apparaat. Om nog maar te zwijgen van het werk om het allemaal met kabels aangesloten te krijgen.

Dan is het tijd en we stellen ons op in de zaal. Die is mooi gevuld. Marleen kondigt ons aan en geeft Jorn de gelegenheid zichzelf en ons voor te stellen aan de bewoners. We beginnen met You’ll Know My Name. Aangezien Jorn verstopt zit achter een piano, kunnen we zijn voetenwerk voor de choreografie niet zien. Hij zegt: ‘ik beweeg mijn hoofd wel overdreven heen en weer’. Nou, niet gelukt dus, het ging toch niet synchroon. Maar de zang: top! Jorn geeft ons daarvoor een compliment en het publiek vindt het mooi. Dat motiveert.

Hoewel het in de zal behoorlijk warm is, laten we daar niets van merken. We zingen, klappen, knippen met de vingers, vol overgave. Ook de bewoners zingen of klappen mee. Er wordt zelfs een dansje gemaakt. Het is een heel fijn ontspannen optreden.

In de pauze is er frisdrank geregeld voor ons en kunnen we even bijkletsen. Een lieve mevrouw uit de zaal die zichtbaar aan het genieten was, voelt zich vertrouwd genoeg om bij ons te zitten. Na een poosje begeleidt Mona haar aan de arm terug naar de zaal. Ook als je ziet hoe de verzorgers/vrijwilligers zo ontzettend zorgzaam en lief zijn voor de bewoners. Wat is dat mooi om te zien. Schande dat er zo slecht met het personeel in de zorg wordt omgegaan ?. (Even een persoonlijk kleine statement.)

We beginnen aan het tweede deel en ook hier is de interactie fantastisch. Al met al is het een mooi en dankbaar optreden.
We nemen afscheid van elkaar en wie weet, misschien tot een volgende keer.

Het koor ziet elkaar komende donderdag bij Tiny, een laatste keer voor de zomervakantie echt begint. We sluiten het koorseizoen af met een gezellige avond.

Het is een heerlijke zomer met veel zon en hoge temperaturen. Zo schijnt ook de zon volop vandaag én in de repetitieruimte. Daarom wordt onze opstelling een kwartslag gedraaid zodat wij niet in de zon hoeven te kijken. Jorn offert zich voor ons op. Wat een topper!

Het is vandaag de generale repetitie voor het optreden van zaterdag bij Krönnenzommer. Jorn houdt zich strak aan een schema. Korte opwarming en dan de nummers van het optreden. Een paar rek en strekoefeningen en als laatst grapt hij: ‘zo, en nu nog allemaal even een been in de nek!’ Lachen natuurlijk, de stemming zit er al meteen goed in. We starten met de inzingoefening Today Is A Wonderful Day en daarna maken we een begin met de setlijst voor zaterdag. Ons openingsnummer is You’ll Know My Name van Guy Sebastian, ook het thema van ons jubileumconcert van afgelopen 1 april.

Zoals gezegd zit de vaart er flink in met af en toe een lolletje, iedereen is een beetje melig/onrustig. Is het van de zon? Is het van de warmte? Is het omdat het bijna vakantie is? Wie het weet mag het zeggen, maar de stemming zit er in ieder geval goed in.
De tijd vliegt, zoals elke week, het is pauze. Daar staat ons een verrassing te wachten. We worden ontvangen met puntijsjes. Een verjaardagstraktatie van Karen, Mona en Carolien. Wat een goed idee! Heel welkom met dit weer. We genieten. Gefeliciteerd dames!

Na de pauze heeft Jorn een mededeling. Hij heeft samen met zijn vriendin een klus aangenomen van december tot maart en zal ons in die periode niet kunnen dirigeren, naar vervanging wordt gezocht.
Iedereen is natuurlijk heel blij voor ze, maar we gaan hem natuurlijk ook heel erg missen en we hopen zeker op vervanging zodat we wel kunnen blijven zingen. Maar ach, komt tijd, komt raad.

Na deze voor ons verrassende mededeling is het nodig om de luchtigheid er weer in te brengen en zet Jorn ‘het lang zullen ze leven’ in. We zijn meteen weer bij de les en de jarigen worden vol overgave toegezongen.
Het verzoeknummer dat gezongen wordt is Wind Of Change. Hoe toepasselijk gekozen met het oog op de mededeling van Jorn.

We gaan verder met onderdelen van de setlijst en dan is het alweer tijd om naar huis te gaan.
Dit was voorlopig de laatste repetitie in de Driehoek. Volgende week donderdag is de afsluiting van het koorseizoen bij Tiny. Iedereen zorgt voor lekkernijen, hartig of zoet, alles is welkom en we maken er weer een gezellige avond van.
Voor nu: fijn weekend.

Ook vanavond zijn we met een klein groepje. Door vakanties, laatste werkvergaderingen en noodzakelijke afspraken is het koor vanavond behoorlijk uitgedund. Gelukkig zijn wel alle stemgroepen vertegenwoordigd.
De sopranen zijn dit keer met z’n tweeën. Evelien en Renate schieten meteen in een undercover rol. Achter hun zonnebrillen verhuizen ze stiekem naar de andere kant van het koor
Na de warming-up gaan we aan de slag met de lastige punten van een aantal nummers. De oh-ons van Just give me a reason herhalen we in een loop, net zo lang tot die er piekfijn in zit.
En met z’n allen storten we ons op het ritme van ” ansicht met herinneringen” uit Het Dorp. Best lastig om de heel eigen stijl van Wim Sonneveld om te zetten voor een koor.
Tussen de nummers is het verrassend stil in de zaal. Niet omdat we het kletsen verleerd zijn hoor! We hebben al maanden last van een irritant gebrom uit de versterker. Alle trucs uit de handleiding hadden we al uitgeprobeerd. Tips van familieleden bekeken. Niets leek te helpen. Bij de firma Huijgens in Hengelo had de technische man binnen 10 minuten het lek boven. In één van de poorten zit een storing. Als we de knop van dat kanaal op 0 zetten is het gebrom weg. Je moet het maar net weten. Voorlopig kunnen we weer zingen zonder afleidend gebrom.
We sluiten de avond af met Can you feel it. Heerlijk uit je dak gaan, dat geeft energie!
We ruimen de spullen op en kletsen nog even na in de zaal.
Volgende week de generale repetitie voor ons optreden in Hellendoorn.