Blogs

De stemoefeningen gaan vanavond over het vasthouden van de toon, zorgen dat je niet zakt. Dat kan variëren van een halve tot een hele toon dat we zakken. Niet gehinderd door enige kennis, wordt er dan vaak vol overgave doorgezongen. Na afloop als het verschil met de begintoon van het lied wordt beluisterd, dan valt het op. Maar daar zijn dus oefeningen voor, super handig. Ook besteedt Nienke aandacht aan intonatie, erg belangrijk om een nummer interessant te maken en niet als een grote brij te laten klinken.

Dan starten we met Shosholoza, een traditioneel Afrikaans volkslied. Het woord Shosholoza betekent ‘ga voorwaarts’ in de Ndebele taal. De tekst van het lied verwijst naar de stoomtreinen die werden gebruikt om mijnwerkers van Zimbabwe naar de goudmijnen in Zuid-Afrika te vervoeren. Eigenlijk gaat het lied over hoop. Veel Zuid-Afrikaanse koren zingen dit lied. De jongens dragen daarbij vaak rubberen laarzen die symbool staan voor de slechte werkomstandigheden in de diamant- en goudmijnen. Die mijnen stonden regelmatig vol met smerig stilstaand water. De mijnwerkers zochten hun troost in de muziek en Shosholoza was zo’n lied. Het werd gezongen in vraag en antwoordstijl en de mijnwerkers hakten met hun pikhouwelen op de maat van de muziek. De melodie is positief en opmonterend. Later, in de 20e eeuw werden anti-apartheid activisten geïnspireerd door Shosholoza en gebruikten het als voorbeeld van hoop. Toen de apartheid werd afgeschaft, werd het lied symbool van nationale verzoening.
Veel Zuid-Afrikaanse goudmijnen zijn nog steeds onverantwoord gevaarlijk. Maar door het lied Shosholoza dat mede een rol speelde bij het nieuwe Zuid-Afrika, zijn de omstandigheden iets verbeterd ten opzichte van de ‘apartheid-tijd’. En verder herinnert Shosholoza ons aan de mogelijk gemaakte verandering in de diamanten- en goudmijnen, maar hoofdzakelijk aan de verandering in de maatschappij. Met hoop, volharding en gemeenschappelijk doel kan heel wat bereikt worden.
(Bron: https://www.brilliantearth.com/news/shosholoza-the-mining-song-that-moved-a-nation-2/-)
Wat een indrukwekkend lied eigenlijk als je de betekenis kent!
Het kwam in ons repertoire door het thema ‘wereldmuziek’. Zo ook de nummers ‘Africa’ en ‘The rivers of Babylon’.

Het is even een rare overgang, maar we zitten weer klaar, want de pauze is voorbij. Grietje staat ineens voor de groep. Ze wil een geintje uithalen met haar zoon. Die schrijft liedjes en zit nu midden in een song. Hij heeft thuis verteld wat de tekst is. Nu wil Grietje óns, het koor, een zin laten zeggen die in de tekst voor komt. Nienke telt af: 1, 2, 3 en we roepen: ‘HOU JE HOOFD BOVEN WATER!’
Grietje stuurt het toe en krijgt meteen een reactie terug. Hij moet er erg om lachen.

Africa is het volgende nummer dat we zingen. Het klinkt steeds beter. We zingen nog wat andere nummers en sluiten af met waar me mee begonnen, het prachtige Shosholoza.

Na de stemoefeningen pakken we Africa weer op.
Na de ‘rampavond’ van de sopranen van vorige week, is iedereen nu wat beter voorbereid.
Vanavond liggen ook de alten onder het vergrootglas. Hier en daar zijn er verbeterpuntjes. De mezzo’s blijven buiten schot. Als we het hele nummer uiteindelijk samen zingen klinkt het al beter dan vorige week. Gelukkig!

In de pauze is er weer een traktatie van een jarige, Gerri. Paaseitjes, heerlijk. Opeens trekt Carolien de aandacht bij sommigen, ze blijkt een ‘Uri Geller’. Ze kijkt heel nadrukkelijk naar haar koffielepeltje. Dat ding staat helemaal krom! Lachen, het is een komisch gezicht.

De pauze is snel om en we gaan verder met ‘Iedereen is van de wereld’. Hier zit een stukje in waar je goed moet tellen. De sopranen tellen, tellen en tellen, maar de inzet blijft twijfelachtig. Tot ze ontdekken dat ze de alten kunnen volgen met als resultaat een heel natuurlijke inzet. Dat maakt het ook meteen gemakkelijke en leuker.

We sluiten af met keuzenummers en de jarige Gerri mag het eerste liedje kiezen. Omdat het morgen internationale vrouwendag is, kiest Gerri voor Natural Woman. Wat een goed nummer! Dan volgt nog California Dreaming en we sluiten af met Country Roads.
De muziekcommissie blijft nog even na en de rest keert huiswaarts.
Fijn weekend!

Na wat heerlijke zonnige dagen waar we ook in de voorjaarsvakantie van hebben genoten, is het sinds vandaag met het weer wat minder. Het regent zelfs wanneer we naar de repetitie gaan.

Zoals we dat tegenwoordig meemaken is de judovereniging, die voor ons van de ruimte gebruik maakt, nog vol in actie. Om half acht beginnen zoals dat ooit was afgesproken, kan nu niet meer.
Als alle stoelen weer klaargezet zijn, kunnen we beginnen. Het is een enorm gekwek, Nienke heeft er wel even werk aan om ons bij de les te krijgen. Een canon op klinker-klanken om mee te beginnen. De bedoeling is dat iemand spontaan van klinker verandert en dat de rest van het koor dat oppakt zodat het hele koor hetzelfde blijft zingen. Maar helaas, de sopranen zitten niet op te letten, want zij denken dat zij de verandering aan moeten geven en gaan vol overgave tegen de stroom in. ‘Oh, sorry, verkeerd begrepen.’

Africa wordt de volgende uitdaging en ook hier zijn de sopranen weer niet op hun best. De timing, de toonhoogte, het loopt allemaal niet zo lekker. Uiteindelijk is het advies het nummer thuis goed te luisteren. De rest van de stemgroepen hebben het al aardig voor elkaar.
In de pauze is er een stemtest. Dat is een auditie voor potentieel nieuwe leden om te bepalen of zij toegelaten worden tot het koor en zo ja, bij welke stemgroep.

Na de pauze gaan we weer verder met Country Roads en The Rivers of Babylon. En wéér zijn de sopranen steeds het struikelblok. Ze zijn vandaag maar met z’n viertjes, Irma is ziek en ja, ‘onze’ sopraan Jannie heeft het koor verlaten. Dan ben je best kwetsbaar. Een paar sopranen erbij, dat zou fantastisch zijn. Nienke reageert een keer op het gestuntel best vriendelijk met: ‘nou, sopranen, er klopte niks van, maar wel knap dat jullie binnen het akkoordenschema bleven.’ Toch nog iets goeds gedaan!
Uiteindelijk is het: ‘Sopranen, jullie hadden duidelijk jullie avond niet, luister thuis nog naar eens goed naar de ingezongen nummers.’ We sluiten af met Fire en dat gaat top!

Voor we vertrekken krijgen we de uitslag van de stemtest en die is positief. We hebben een nieuwe alt-2 erbij. Welkom Bettine!
Tini, die zelf bij de eerste alten zit, resumeert dat bij de vorige stemtest zij als bestuurslid aanwezig was en toen is Harriet aangenomen als alt-1. Vandaag zat Carolien van de tweede alten bij de stemtest en nu wordt hún groep versterkt. Dat betekent maar één ding, de komende keren is Irma van de sopranen bij de stemtesten aanwezig, want die groep heeft dringend uitbreiding nodig.
En zo is ook deze repetitie weer tot een eind gekomen. Fijn weekend allemaal!

Zoals iedere week eerst even inzingen. Vervolgens gaan we verder met The Rivers of Babylon. Het komt al aardig bij elkaar. De tijd vliegt en dan is het al weer pauze. Van een paar jarigen is er een traktatie. Ook is er een traktatie van Jannie die ons na vanavond gaat verlaten. Ze heeft onder andere zelf gemaakte cakejes meegenomen met daarop een vlaggetje met een afscheidstekst. Ze heeft er veel werk van gemaakt.
Na de pauze gaan we verder met Country Roads en Africa. Nienke heeft van Africa een pittig, maar mooi arrangement geschreven. Een hele uitdaging. We besteden veel aandacht aan elk deel van de tekst. Als we het eind goed geoefend hebben, neemt Nienke dit stukje op en laat ons horen hoe het klinkt. Nou, heel verrassend! Zeker niet verkeerd. Daar mogen we al best trots op zijn.
Als de repetitie bij om is, neemt Tini het woord en richt zich tot Jannie. Ze bedankt Jannie voor haar inzet de afgelopen jaren en overhandigt haar een bos bloemen. Ze wenst haar alle goeds voor de toekomst en we zullen haar missen. Jannie op haar beurt geeft aan dat ze altijd met heel veel plezier bij het Zwingkoor gezongen heeft en dat ze het ook jammer vindt dat het hier stopt. Ze blijft zingen want in haar woonplaats is ze al van een ander koor lid geworden.
Na de repetitie trakteert Jannie degenen die nog nablijven op een drankje. Proost, Jannie! Het ga je goed!

Onze gewone repetitieavond, de opkomst is niet zo groot, maar niet getreurd. Gerri, waarvan we weten dat zij actief is voor Artsen zonder Grenzen en daarvoor tasjes maakt van overhemden, doet nu ook in theemutsen. Ze levert een aardbei- en een uil-theemuts af. Maar het zijn niet alleen theemutsen, maar ook als skimuts te dragen. MariAnne heeft de ‘aarbei’ al op gezet en loopt nu met een letterlijk knalrood hoofd rond, geweldig!

We beginnen met de evaluatie van gisteren bij Krönnenzommer. Het was een mooi optreden, daar is iedereen het over eens.

Nienke heeft als inzingnummer een nieuwe canon ‘To stop the train’ en dan starten we ook met een nieuw nummer: ‘Africa’ van Toto. Een echte uitdaging. In de pauze is er een stemtest/auditie voor een mogelijk nieuw lid en het is goed nieuws. We hebben een nieuwe alt erbij, welkom Henriët!

Na de pauze valt het de beurt aan bestaande nummers. En zo komt de avond tot een eind.