Blogs

Ons eerste optreden dit jaar. Het is woensdagavond 19.00 uur en we verzamelen ons in Hellendoorn bij het verpleeghuis Krönnenzommer. Als je er niet vaak komt dan is het, ondanks de navigatie, toch nog een hele zoektocht vooral in het donker, daar is iedereen het over eens.

Vanavond is de kledingvoorschrift zwart want we krijgen onze nieuwe sjaals uitgereikt. Groen-wit-zwart. Het geeft een winterse uitstraling. We worden in Krönnenzommer ontvangen met koffie en thee en ondertussen raakt de zaal gevuld. Het is het laatste optreden van ‘onze’ Jannie van de sopranen, want zoals eerder in een blog vermeld, verlaat ze het koor.

Dries begeleidt ons vanavond op piano. We beginnen met ‘Anne’ van Herman van Veen. Nienke vraagt of er ook een Anne in de zaal zit, dat zou je wel verwachten, vroeger heetten de vrouwen veelal Anne of Anna. Maar nee, niemand! Dan beginnen we. We merken al gauw dat er een enthousiasteling onder het publiek is. Een meneer die alle Nederlandse liedjes meezingt en ook nog een paar verzoeknummers roept, die we jammer genoeg niet in ons repertoire hebben. Hij blijft meedoen en actief. We merken dat de bewoners onze liedjes kunnen waarderen. Voor de pauze sluiten we af met het lied ‘Koffie’ van Rita Corita met Anita in de hoofdrol. Het is een gezellige boel.

Na de pauze zingen we een paar Engelse nummers, die ook bekend zijn, zoals Waterloo, ‘When I’m 64’ en ‘Summertime’. Ondertussen kletst Nienke alles vrolijk aan elkaar. Voor we het weten is de tijd voorbij en zit ons eerste optreden voor dit jaar erop. Het was een dankbare avond. We maken nog een groepsfoto tegen een bosrijke achterwand zodat we kunnen zien hoe het eruit ziet met onze nieuwe sjaals.

Vanavond is de jaarvergadering. We zijn bijna compleet. Er is een terug- en een vooruitblik. Alles passeert de revue. Het wordt weer een mooi jaar. Maar er is ook voor het koor een onprettig bericht. Jannie laat ons weten dat ze met pijn in haar hart met het koor zal stoppen.
Een verlies voor ons koor en een probleem voor de sopranen. Die zijn al in de minderheid. Nu wordt de oproep om nieuwe leden, met name sopranen, nog dringerder. Het is pauze en het komende vertrek van Jannie ijlt nog wat na als we aan de koffie en thee zitten, dit keer zonder traktatie.

Dries, de pianist die ons volgende week begeleidt bij Krönnenzommer is inmiddels gearriveerd. Nienke is er vanavond niet dus geeft Dries een speed warming-up en dan beginnen we. Het is weer een sauna binnen, de meeste vesten, sjaals en jasjes liggen al snel ergens op een stoel. MariAnne staat te wapperen met haar trui, ze heeft het snikheet, maar de trui uitdoen is geen optie.

Het is de generale en die gaat best goed. Ons nieuwe nummer ‘koffie’, met Anita in de lead, zorgt steeds voor extra plezier. Het nummer is speciaal voor optredens zoals in verzorgingshuizen aan het repertoire toegevoegd. Alle nummers zingen we achter elkaar door. We zijn er klaar voor. Vanavond is er geen nazit, iedereen keert huiswaarts. Tot volgende week!

OPROEP:
Koorleden gezocht, vooral sopranen! Kom luisteren of meld je aan bij ons gezellige vrouwenkoor. We hebben een divers repertoire. Iedere donderdagavond repeteren we in het wijkcentrum De Driehoek in de Ossenkoppelerhoek van 19.30 – 21.45 uur. Wees welkom!

Het is winter. Er ligt sneeuw en het is koud. Als we bij de Driehoek binnenkomen, zitten een paar koorleden al aan de koffie. Huh? Beginnen we nu meteen al met pauze?
Nee, de judovereniging, die ook gebruik maakt van ‘onze’ repetitieruimte, is nog bezig. Kennelijk is er een speciale avond waardoor ze meer tijd nodig hebben. Wij beginnen jammer genoeg wat later. Om de stembanden lekker los en warm te maken zingen we ‘A je to’ van Buurman en Buurman. Een enkeling kent het. We stampen en klappen daarbij dat het een lieve lust is. Zo, we zijn opgewarmd en kunnen beginnen. Zoals gezegd vorige week, beginnen we nu met het tweede deel van de voorbereiding op ons optreden in Krönnenzommer. Iedere keer als ik die naam hoor of schrijf heb ik het idee dat ik in Scandinavië ben. Het winterse plaatje buiten maakt die gedachte compleet.

Het is pauze, het zal niet waar zijn, er is wéér een traktatie. Het houdt niet op!
En dan het mysterie. Ineke vond een paar weken geleden in haar tas een zilver portemonneetje. Ze vroeg rond, van wie kon dat zijn. Van niemand, zo leek het! Heel vreemd. Maar vanavond is het mysterie opgelost. Sanny! Het was Sanny die het portemonneetje kwijt was. Zij had dit blindelings in haar tas gestopt, dacht ze, maar omdat haar tas naast die van Ineke stond, ging dat verkeerd. Iedereen weer blij.

Na de pauze de laatste nummers. Wel fijn om alles weer eens goed te herhalen. Nu thuis nog flink oefenen, volgende week komt Dries, onze vaste pianist, voor de generale en dan zijn we klaar voor ons eerste optreden in 2019.

Als we binnenkomen zien we dat de stoelen anders staan opgesteld. Een probeersel om de ruimte te verkleinen. Die is nogal groot en dan is het moeilijk zingen, want het geluid lijkt te verdwijnen.

We beginnen en het valt op dat hier en daar wat afwezigen zijn. Het zou fijn zijn als we nieuwe leden konden verwelkomen. Bij deze een oproep voor de vrouwen die er lol aan hebben te zingen. Ons koor is vierstemmig, sopranen, mezzo’s, 1e en 2e alten. Lijkt het je wat, kom dan vooral een keer kijken op donderdagavond in het wijkcentrum De Driehoek van 19.30 tot 21.45 uur. Wil je al vast iets van ons zien en horen, kijk op You Tube jubileumconcert Zwingkoor december 2017
Maar dit even tussendoor.

De canon van ‘the ghost of Tom’ is weer het openingsnummer en dan begint het echte werk. We nemen de nummers door die we 6 februari gaan zingen in de Woonzorglocatie Krönnenzommer in Hellendoorn. Even de puntjes weer op de welbekende i zetten. Het is een beetje onrustig, sommigen zijn een beetje melig de hele avond. Ach, af en toe zijn er van die avonden….. Als laatste lied voor de pauze zingen we ‘Koffie, koffie’ van Rita Corita. We beginnen met het refrein. Nét voor het couplet moet worden gezongen, roept iemand (MariAnne) ‘En nu Anita!’ Die schrikt zich een hoedje, maar begint vol overgave te zingen met een Amsterdams accent. Hilarisch. Aan het eind van het lied krijgt ze spontaan applaus. Iedereen is enthousiast en vindt dat dit zo moet blijven. Het is pauze en er wacht ons weer een traktatie van een jarige. Het gaat maar door. Na de pauze gaan we verder met de eerste helft van de lijst van het komende optreden. Volgende week de tweede helft en dan: Krömmerzommer, we komen eraan!

Een nieuw jaar betekent ook nieuwe nummers om in te studeren. We gaan wel terug in de tijd. We beginnen met een canon, over een geest Tom of John. Wel geinig.
Daarna maken we een start met een van de nieuwe nummers, The Rivers of Babylon. Iedereen kent het natuurlijk, maar de meesten kenden niet de exacte de tekst. Dan gaat het al gauw rond dat we het allemaal wel hier of daar fonetisch gezongen hebben. Nu zien we de originele tekst en dat is dan even wennen. Ook het meerstemmige gaat natuurlijk helemaal tegen de overbekende melodie in. Kortom, het lijkt een simpel nummer, maar we moeten er flink op oefenen. Een halve repetitie wordt hieraan besteed. Jannie en Irma van de sopranen, zijn helemaal in hun element en imiteren Bobby van Boney M. Ze slagen er niet helemaal in, het is meer de Pinokkio-versie, dat wil zeggen, ietwat houterig. Ze hebben niet zulke elastieke benen als Bobby Farrell, dat is lachen!
Het is het pauze. In de vakantie zijn een paar koorleden jarig geweest, dus wacht ons een traktatie. O jee, daar gaan we al met onze goede voornemens!

Na de pauze evalueren we nog even de kerstoptredens. Het hoogtepunt was natuurlijk het kerstkorenfestival in de stad, waar we in de prijzen vielen. Van de twaalf deelnemende koren behaalden wij de derde prijs, met maar één puntje verschil van de tweede prijs. Wat een mooie prestatie. Nienke zegt dat ze ontzettend trots op ons is. Wij ook op onszelf en op Nienke, als dirigente. Nog maar zo kort bij ons, dan is dit wel een opsteker voor iedereen. Daarnaast waren natuurlijk onze optredens bij het Klein Wierke, weer heel dankbaar en leuk, zoals ieder jaar. En er was nog een optreden in de Driehoek. We hebben het jaar 2018 dus mooi afgesloten.

De repetitie gaat verder met weer een oudje ‘Koffie, koffie’ van Rita Corita. Omdat we ook optreden in verzorgingshuizen is dit een heerlijk schunkellied dat de ouderen allemaal wel kennen en lekker kunnen meezingen. Het zingt ook voor ons lekker weg. Dat lied zit wel snor.

We sluiten de avond af met de prachtige klassieker ‘Avond’. Tini nodigt iedereen uit voor de nieuwjaarsborrel. Er zijn ook veel schalen heerlijke warme hapjes. Daar gaan alwéér met onze goede voornemens, nou ja. Dit zijn natuurlijk wel uitzonderingen, dus de rest van de week maar interen op onze reserves. Hoewel niet iedereen daar zo over denkt, genieten van alles in het leven voelt goed. Het is gezellig nazitten. De muziekcommissie zit bij elkaar en is druk in overleg. 6 Februari is ons eerste optreden en daar moeten de eerste voorbereidingen voor worden getroffen. De kop is er weer af. We zijn weer begonnen en we hebben er weer zin in.
Gelukkig nieuwjaar allemaal!