Blogs

Het is zover! Waar we de afgelopen weken voor geoefend hebben kunnen we nu allemaal laten horen. We verzamelen ons in Hellendoorn bij Krönnenzommer voor een optreden. Het gebouw kent meerdere ingangen en het is altijd een uitdaging om de hoofdingang in één keer te vinden.

We wachten in het voorportaal tot we worden opgehaald. Marleen van de organisatie heet ons welkom en wijst ons de weg naar de zaal. Ondanks dat het al vakantietijd is, zijn we met een mooie representatieve groep. We installeren ons in een aangrenzende ruimte van de zaal waar de koffie en thee al voor ons klaar staat. Wat een warm welkom.

We zingen uit de map en is er voor gezorgd dat de lessenaars ook meegekomen zijn. Dat geeft wel fijne steun. We kennen de nummers voor het merendeel uit het hoofd, maar voor de details altijd fijn om te kunnen spieken. Jorn pept ons nog even vooraf op en benadrukt dat wij een swingkoor zijn, dus beweeg vooral mee.

In de zaal staat een prachtig blinkende zwarte piano. Het is te verleidelijk om daar vanavond niet op te spelen, dus blijft de elektrische piano in de auto. Dat scheelt veel gesleep, want het is nogal een zwaar apparaat. Om nog maar te zwijgen van het werk om het allemaal met kabels aangesloten te krijgen.

Dan is het tijd en we stellen ons op in de zaal. Die is mooi gevuld. Marleen kondigt ons aan en geeft Jorn de gelegenheid zichzelf en ons voor te stellen aan de bewoners. We beginnen met You’ll Know My Name. Aangezien Jorn verstopt zit achter een piano, kunnen we zijn voetenwerk voor de choreografie niet zien. Hij zegt: ‘ik beweeg mijn hoofd wel overdreven heen en weer’. Nou, niet gelukt dus, het ging toch niet synchroon. Maar de zang: top! Jorn geeft ons daarvoor een compliment en het publiek vindt het mooi. Dat motiveert.

Hoewel het in de zal behoorlijk warm is, laten we daar niets van merken. We zingen, klappen, knippen met de vingers, vol overgave. Ook de bewoners zingen of klappen mee. Er wordt zelfs een dansje gemaakt. Het is een heel fijn ontspannen optreden.

In de pauze is er frisdrank geregeld voor ons en kunnen we even bijkletsen. Een lieve mevrouw uit de zaal die zichtbaar aan het genieten was, voelt zich vertrouwd genoeg om bij ons te zitten. Na een poosje begeleidt Mona haar aan de arm terug naar de zaal. Ook als je ziet hoe de verzorgers/vrijwilligers zo ontzettend zorgzaam en lief zijn voor de bewoners. Wat is dat mooi om te zien. Schande dat er zo slecht met het personeel in de zorg wordt omgegaan ?. (Even een persoonlijk kleine statement.)

We beginnen aan het tweede deel en ook hier is de interactie fantastisch. Al met al is het een mooi en dankbaar optreden.
We nemen afscheid van elkaar en wie weet, misschien tot een volgende keer.

Het koor ziet elkaar komende donderdag bij Tiny, een laatste keer voor de zomervakantie echt begint. We sluiten het koorseizoen af met een gezellige avond.

Het is een heerlijke zomer met veel zon en hoge temperaturen. Zo schijnt ook de zon volop vandaag én in de repetitieruimte. Daarom wordt onze opstelling een kwartslag gedraaid zodat wij niet in de zon hoeven te kijken. Jorn offert zich voor ons op. Wat een topper!

Het is vandaag de generale repetitie voor het optreden van zaterdag bij Krönnenzommer. Jorn houdt zich strak aan een schema. Korte opwarming en dan de nummers van het optreden. Een paar rek en strekoefeningen en als laatst grapt hij: ‘zo, en nu nog allemaal even een been in de nek!’ Lachen natuurlijk, de stemming zit er al meteen goed in. We starten met de inzingoefening Today Is A Wonderful Day en daarna maken we een begin met de setlijst voor zaterdag. Ons openingsnummer is You’ll Know My Name van Guy Sebastian, ook het thema van ons jubileumconcert van afgelopen 1 april.

Zoals gezegd zit de vaart er flink in met af en toe een lolletje, iedereen is een beetje melig/onrustig. Is het van de zon? Is het van de warmte? Is het omdat het bijna vakantie is? Wie het weet mag het zeggen, maar de stemming zit er in ieder geval goed in.
De tijd vliegt, zoals elke week, het is pauze. Daar staat ons een verrassing te wachten. We worden ontvangen met puntijsjes. Een verjaardagstraktatie van Karen, Mona en Carolien. Wat een goed idee! Heel welkom met dit weer. We genieten. Gefeliciteerd dames!

Na de pauze heeft Jorn een mededeling. Hij heeft samen met zijn vriendin een klus aangenomen van december tot maart en zal ons in die periode niet kunnen dirigeren, naar vervanging wordt gezocht.
Iedereen is natuurlijk heel blij voor ze, maar we gaan hem natuurlijk ook heel erg missen en we hopen zeker op vervanging zodat we wel kunnen blijven zingen. Maar ach, komt tijd, komt raad.

Na deze voor ons verrassende mededeling is het nodig om de luchtigheid er weer in te brengen en zet Jorn ‘het lang zullen ze leven’ in. We zijn meteen weer bij de les en de jarigen worden vol overgave toegezongen.
Het verzoeknummer dat gezongen wordt is Wind Of Change. Hoe toepasselijk gekozen met het oog op de mededeling van Jorn.

We gaan verder met onderdelen van de setlijst en dan is het alweer tijd om naar huis te gaan.
Dit was voorlopig de laatste repetitie in de Driehoek. Volgende week donderdag is de afsluiting van het koorseizoen bij Tiny. Iedereen zorgt voor lekkernijen, hartig of zoet, alles is welkom en we maken er weer een gezellige avond van.
Voor nu: fijn weekend.

Ook vanavond zijn we met een klein groepje. Door vakanties, laatste werkvergaderingen en noodzakelijke afspraken is het koor vanavond behoorlijk uitgedund. Gelukkig zijn wel alle stemgroepen vertegenwoordigd.
De sopranen zijn dit keer met z’n tweeën. Evelien en Renate schieten meteen in een undercover rol. Achter hun zonnebrillen verhuizen ze stiekem naar de andere kant van het koor
Na de warming-up gaan we aan de slag met de lastige punten van een aantal nummers. De oh-ons van Just give me a reason herhalen we in een loop, net zo lang tot die er piekfijn in zit.
En met z’n allen storten we ons op het ritme van ” ansicht met herinneringen” uit Het Dorp. Best lastig om de heel eigen stijl van Wim Sonneveld om te zetten voor een koor.
Tussen de nummers is het verrassend stil in de zaal. Niet omdat we het kletsen verleerd zijn hoor! We hebben al maanden last van een irritant gebrom uit de versterker. Alle trucs uit de handleiding hadden we al uitgeprobeerd. Tips van familieleden bekeken. Niets leek te helpen. Bij de firma Huijgens in Hengelo had de technische man binnen 10 minuten het lek boven. In één van de poorten zit een storing. Als we de knop van dat kanaal op 0 zetten is het gebrom weg. Je moet het maar net weten. Voorlopig kunnen we weer zingen zonder afleidend gebrom.
We sluiten de avond af met Can you feel it. Heerlijk uit je dak gaan, dat geeft energie!
We ruimen de spullen op en kletsen nog even na in de zaal.
Volgende week de generale repetitie voor ons optreden in Hellendoorn.

Vorige week waren er weinig zangeressen, nu waren er veel aanwezig. Bijna volle bak!
We begonnen met twee “in-zingers” het nummer dat we al langer kennen “Today is a wonderful day” en daar moesten
we al zingend mee rondlopen. Toch halve toon gezakt in totaal, volgens Jorn. Ja, lopen door elkaar, zingen en toon houden…
Dan volgt het nieuwe nummer “Better is a one day”, dat is niet moeilijk wat tekst betreft, maar de timing is soms lastig.
Er moet nog wel aan geknutseld worden, maar oefening baart kust, zegt men.

Daarna beginnen we met het repertoire dat we nog wel kennen van het concert. Gaat allemaal goed!
We zijn voor deze nummers niet bang dat het er niet in zit. Misschien hebben een paar nieuwe zangeressen meer moeite met
de oudere nummers, want die hebben ze nog nooit meegezongen. Logisch toch!
Dan is juist Krönnenzommer een goed begin om mee te gaan zingen. Niet zo beladen als een concert.
Misschien mag ook hier en daar wel een standaard met tekst?

Soms wordt er in pauzes geroepen: “Is er niemand jarig”? Dan is er trek in koekjes, gebak of andere zoetigheid en is er al een tijdje niemand jarig geweest. Maar nu kon het niet op, maar liefst 3 jarigen in één week. Marga, Sanny en Greet trakteren op soesjes en bonbons. Lekker bij de koffie!
Na de pauze wordt er voor de jarigen gezongen en door de jarigen ieder een nummer gekozen, deze worden natuurlijk gezongen, weer een stukje van ons repertoire doorgenomen op deze manier. We gaan weer verder met de nummers en als het bijna kwart voor tien is, begint Jorn in te zetten met “The piano man” van Billy Joël. Nou dat wordt een feestje, iedereen zingt (galmt) mee. Stoelen opbergend, lopend, tassen pakken .. maar ondertussen meezingen. Op weg naar de deur start Jorn
“Hey Jude” van The Beatles in, dan kom je dus nog niet weg. Ook dat wordt luidkeels meegezongen.
Een heel fijne repetitie en leuk afscheid, allemaal zingend naar buiten.

Fijn weekend en tot volgende week.

Bij binnenkomst blijkt het halve koor met vakantie te zijn of ziek thuis.
Er staan 13 zangeressen en 1 dirigent klaar voor de warming up en de in-zinger.
Vandaag maar even kort van stof voor beide onderdelen. Er staat een optreden voor de deur toch?

De luidsprekers brommen nog steeds alle kanten op, tot Carolien de stekker eruit trekt.
Maar dan kan Jorn ons niet horen en hoort hij zichzelf te hard, dus stekker er weer in. Daar moet toch eens
een techneut naar kijken. Ergens komt die brom vandaan en prettig is het beslist niet.
Instrument was het niet, dan is het toch zeker een kabel of één van de boxen.

We beginnen dus het hele concert-repertoire door te nemen. Het klinkt minder vol volgens Jorn, we missen enkele stemmen. Dat kan wel kloppen als meer dan de helft er niet is. We beginnen wat timide, alsof we niet voluit durven te gaan.
Ja, je zult nu maar een flinke fout maken, dat wordt direct gehoord. Groot lokaal, weinig zangeressen, dus even voorzichtig
om flink uit te halen? Vooral alten 1 en alten 2 zijn zwaar onder vertegenwoordigd. Gelukkig komt Grietje wat later binnenstuiven om de sopranen te versterken. Mezzo’s zijn ook gehalveerd.. Nou ik geef het je te doen, met zo’n klein clubje.

De meeste nummers en choreografie zitten er wel in, maar toch…even niet op repeteren en tekst of melodie zakken weg.
Vaak hebben we dan aan een paar regels genoeg om het weer boven te halen.
Voor de pauze nog even snel “Opzij, opzij” van Herman van Veen gezongen. Met nog steeds de herinnering aan 25 jarig jubileum en MariAnne in de gele jas door AH rennend. Er wordt lachend voorgesteld of ze dat ook niet in ‘t Krönnenzommer
kan doen. OPZIJ, OPZIJ, OPZIJ!

Na de rustige pauze gaan we verder met het repertoire en gek genoeg gaat het nu beter. Terwijl we normaal aan het eind van de avond wat moe en dit keer ook erg warm zijn, klonk het nu beter.
Kan ook aan de nummers liggen, up-tempo ligt ons misschien iets beter. Is niet helemaal waar, want “Leun op mij” – “Fix you” en “Perfect” zingen we ook graag. Of kregen we meer lef?

Al met al was het een fijne avond, omdat alles eens gewoon doorzingen ook wel lekker is. Even weer teksten ophalen en zand scheppen op de melodie van “Shosholoza”, ook dat gaat prima.

Voor vakantiegangers nog een fijne vakantie, voor de zieken beterschap gewenst.
Voor iedereen die er wel is, tot a.s. donderdag